کاش روزهای منتهی به غدیر را با اخلاص دویده بودم و میتوانستم خیال کنم خدمتِ شما رسیدهام و قدرِ قطرههایی که از بالِ زنبورهای رفته براینجات حضرت ابراهیمِ گرفتارِ آتش آب چکه میکرده، اندوختهای و آبرویی دارم که خرج کنم و چیزی بخواهم.
آن وقت بعد از توضیحِ اینکه مرگ در نگاهم واقعا راهی برای خلاصی نیست یا اصلا رنگِ مرگ در ذهنم «سیاه» نیست، یا مرگ در ذائقهام طعم تلخی ندارد و واقعا دوستش دارم، میگفتم کاش «مرگ در روزگار نبودن سیدعلی خامنهای» عیدی من میشد…
یک عُلیای کوچک داشتم که آن هم برای خودتان بود و میسپردم به خودتان و میشدم مصداق «جان ببر آنجا که دلم بردهای.»
من اما با اخلاص ندویدهام
و آدمِ با اخلاص برای «علی» ندویده، اصلا حقش هست که در روزگار بدون «علی» زندگی کند…
#آشفتگیه
با یه آیه دیگه از آیههایی که نمیدونستیم اما الان خواهیم دونست که راجع امیرالمومنینه، آشنا بشیم!
#زیارت_غدیریه
🍇 | @olyaa_ir
پر از توام، به تهی دستی ام نگاه نکن
مگو که هیچ نداری! ببین تو را دارم!
آقای نعمتِ کامل…
#زیارت_غدیریه
🍇 | @olyaa_ir
من امسال عید کَف نزدم! با «مستِ نجف» کِل نکشیدم. بلد نبودم ولی بلد بودم هم دوست نداشتم چنین کنم. من عزادار بودم و خوشحالیام از رسیدن عید غدیر، امسال هی اشک شد و هی از چشمهام ریخت.
من خوشحالِ رسیدنِ غدیر بودم و شما شاهدید چندبار روزها را با انگشت شمرده بودم تا ببینم چقدر راه تا غدیر داریم. ولی پیکر فرزند شما روی زمین بود هنوز… . خیالم فقط راحت بود که به ضربانِ قلبم از خودم شاهدترید. که میدانید غدیرِ شما برای من اردوی فردای مدرسه ست. موعدی که شبِ رسیدنش تا صبح خوابم نَبَرَد. امسال ولی جای سرخی دستهام از کفزدن، سرخیِ چشمهام را گواهی میکنم که بدانید چقدر شاد بودم. بیعتِ اشکآلود پیشتان که چیزی از بیعتِ با شادی کم ندارد. دارد؟
#آشفتگیه