ونس: ایران با بازگشت بازرسان آژانس به کشور موافقت کرده است. این بازرسی‌ها برای اولین بار از سال گذشته انجام می‌شود. @Omid_ramez

🇮🇷 ونس گفته: ایران با بازگشت بازرسان آژانس به کشور موافقت کرده است. این بازرسی‌ها برای اولین بار از سال گذشته انجام می‌شود. 🇮🇷 بقائی هم گفته: برنامه‌ای برای بازرسی آژانس از تاسیسات هسته‌ای ایران نداریم. 🇮🇷 از طرفی حضور بازرسان آژانس نقض "قانون الزام دولت به تعلیق همکاری با سازمان بین‌المللی انرژی اتمی" مصوب مجلس در تیرماه ۴۰۴ پس از جنگ ۱۲ روزه است. 🇮🇷 قبلا هم مسئولین می‌گفتند در تاسیسات اراک بتن‌ نریختیم. اما گزارش ۱۶ ژانویه ۲۰۱۶ آژانس نشان داد صداقت ندارند و بتن ریخته شده است. انشاءالله این‌بار حرفشان خلاف واقع نباشد. @omid_ramez

ذکر کرامات شهدا از زبان حاج قاسم ضمن بیان خاطرات دفاع مقدس و جنگ ۳۳ روزه حالا اینجا باید یک نکته‌ای بگویم. ما خیلی از این صحنه‌ها را در دفاع مقدس خودمان دیده بودیم و من همیشه می‌گویم که از عوامل بر حق بودن خودمان در جنگ، آن روحیاتی بود که از رزمندگانمان بروز می‌کرد و بیشتر شباهت داشت به حالت سیر و سلوک و برداشته شدن حجاب‌ها؛ از ورای حجاب‌ها و ورای پرده‌ها سخن می‌گفتند. یکوقت - شاید یک سال و نیم قبل از عملیات کربلای پنج - ما در شلمچه بودیم و می‌خواستیم آنجا عملیات بکنیم و برای اینکه دشمن متوجه ما نشود، نیروهای اطلاعات عملیاتمان را مستقر کرده بودیم. مقابل ما آب بود و آن روز دو نفر از بچه‌های ما به نام حسین صادقی و اکبر موسایی‌پور به شناسایی رفتند اما برنگشتند. یک برادری ما داشتیم که خیلی عارف بود؛ نوجوان مدرسه‌ای بود، دانش‌آموز بود اما خیلی عارف بود. یعنی شاید در عرفان عملی، کم مثل او پیدا می‌شد؛ به درجه‌ای رسیده بود که بعضی از اولیا و بزرگان عرفان، بعد از مدت طولانی مثلاً هفتاد هشتاد سال می‌رسیدند. من در اهواز بودم که این برادر نوجوان ما با بیسیم راکال با من تماس گرفت و گفت «بیا اینجا». من رفتم آنجا. آن برادر ما گفت «اکبر موسایی‌پور و صادقی برنگشتند.» خیلی ناراحت شدم و گفتم «ما هنوز شروع نکردیم، دشمن از ما اسیر گرفت و این عملیات لو رفت» و با عصبانیت این حرف را بیان کردم. من یک روز آنجا ماندم و بعد برگشتم، چراکه جبهه‌های متعددی داشتیم. دو روز بعد دوباره آن برادر ما با من تماس گرفت و گفت بیا؛ من هم رفتم. آن برادر ما که اسمش حسین بود، به من گفت که فردا اکبر موسایی‌پور برمی‌گردد. به او گفتم حسین! چه می‌گویی؟ حسین، یک خنده‌ی خیلی ظریفی آن گوشه‌ی لبش را باز کرد و گفت «حسین پسر غلامحسین این را می‌گوید.» اسم پدرش غلامحسین بود؛ او هم دبیر خیلی ارزشمندی بود، مادرش هم دبیر بود. حسین معلم‌زاده بود از پدر و مادر. اصلاً واقعاً به سن نوجوانی معلم بود. وقتی اسم «حسین آقا» را می‌بردند، یک حسین آقا بیشتر نداشتیم؛ شاید صدها حسین در آنجا بودند، اما فقط یک «حسین آقا» بود. گفتم «حسین! چه شده؟» گفت «فردا اکبر موسایی‌پور برمی‌گردد و بعدش صادقی برمی‌گردد.» گفتم «از کجا می‌گویی؟» گفت «شما فقط بمانید اینجا.» من ماندم. ما یک دوربین خرگوشی داشتیم که دورش را گونی چیده بودیم و دژ درست کرده بودیم. برادرهای اطلاعات که پشت دوربین بودند، نزدیک ساعت یک بعدازظهر بود که گفتند یک سیاهی روی آب است. من آمدم بالا دیدم درست است؛ یک سیاهی روی آب خوابیده بود. بچه‌ها رفتند داخل آب و دیدند که اکبر موسایی‌پور است. روز بعدش هم حسین صادقی آمد. عجیب این بود که آن آب با همه‌ی تلاطماتی که داشته، این‌ها را به همان نقطه‌ی عزیمتشان برگردانده بود. هر دو در آب شهید شده بودند. خیلی عجیب بود. من به حسین گفتم «حسین! از کجا این را فهمیدی؟» گفت «من دیشب اکبر موسایی‌پور را در خواب دیدم که به من گفت: حسین! ما اسیر نشدیم، ما شهید شدیم. من فردا این ساعت برمی‌گردم و صادقی روز بعدش برمی‌گردد.» بعد حسین به من جمله‌ای گفت که خیلی مهم است. گفت «می‌دانی چرا اکبر موسایی‌پور با من حرف زد؟» گفتم نه. گفت «اکبر موسایی‌پور دو تا فضیلت داشت: یکی اینکه ازدواج کرده بود، دو اینکه نماز شب او در آب قطع نشد. این فضیلت او بود که او آمد من را مطلع کرد.» حسین بعدها شهید شد. من می‌خواستم به این نکته برگردم که در آن کوران حوادث که خیلی سخت بود، یکی از برادرهای حزب‌الله که اهل تدین و تشرع بود و در جنوب مسئول بود، در حالتی که به تعبیر خودش حالت خواب نبوده گفت «دیدم یک بانویی آمد و یک یا دو بانوی دیگر هم در کنارش بودند. من در عالم خواب حس کردم حضرت زهرا (سلام‌الله‌علیها) است. رفتم به سمت پاهای مبارکشان؛ به ایشان گفتم که ببینید وضع ما را، ببینید ما چه وضعی داریم. حضرت فرمودند که «درست می‌شود». گفتم نه. من مُصر بودم به پای ایشان بیفتم و اصرار داشتم از ایشان چیزی بگیرم. بعد از اصرار کردن، ایشان فرمودند «درست می‌شود» و یک دستمال از داخل روپوشی که داشتند بیرون آوردند و تکان دادند و فرمودند «تمام شد». یک لحظه بعد یک هلی‌کوپتر اسرائیلی با موشک زده شد و بعد از این، زدن تانک‌ها شروع شد.» و زدن تانک‌ها همان نقطه‌ی شکست رژیم در جنگ بود. از اینجا بود که معادله‌ی جدید آمد و اولین موشک‌های کُرنت در این جنگ رونمایی شد و برای اولین بار تانک‌های مرکاوای اسرائیلی که تا حالا به این شکل زده نشده بودند، منهدم شدند و نزدیک به هفت تانک در یک روز زده شد. https://farsi.khamenei.ir/others-dialog?id=43598 @omid_ramez

صلَّی اللهُ عَلَیکَ یَا اَبَاعَبدِاللهِ صلَّی اللهُ عَلَیکَ یَا اَبَاعَبدِاللهِ صلَّی اللهُ عَلَیکَ یَا اَبَاعَبدِاللهِ

رهبر معظم انقلاب نیاز به سخنگو و روابط عمومی ندارند! #فضائلی #حاجی_صادقی #حداد_عادل #و... @Omid_ramez

سازندگی مروّج ایده "حکومت مسلمان" به جای "حکومت اسلام" است؛ یعنی به جای اسلامِ اجتماعی-سیاسی که در راس آن ولی فقیه حاکم است، چند انسان ظاهرالصلاحِ نمازخوان حکمرانی کنند. ایده‌ای که قم را صرفا در حد واتیکان می‌خواهد نه بیشتر. یک سکولاریسم خوش‌رنگ و لعاب. حالا تیتر زده "حمایت قم از توافق". جل‌الخالق! حسام‌الدین آشنا توییت زده بود: "از رهبری عبور نکنید؛ با رهبری عبور کنید". می‌توان به جای رهبری کلمات دیگری هم جایگزین کرد. مثلا مَراجع؛ بعد از نامه‌ی معنادار ۷۰ تن از خبرگان و هشدار به تیم مذاکرات، پزشکیان وزن مراجع قم را لازم داشت. این البته با نگاه خوشبینانه است؛ چون تنها تیم رسانه‌ایِ مخابره‌کننده جلساتِ پزشکیان با مراجع عظام، تیم رسانه‌ای دولت است؛ نمی‌دانیم در جلسات دقیقا چه گذشته است. @omid_ramez

. ما فراموش نمی‌کنیم ایام پس از شهادت امام امت را که اصرار داشتید لازم نیست فعلا رهبری انتخاب شود. یادمان نرفته ۳۰ سال می‌خواستید انتهای خیابان کشوردوست را به کاخ باکینگهام و نظام ولایت فقیه را به سلطنت مشروطه تبدیل کنید. ما با فتنه‌های شما بزرگ شدیم؛ می‌فهمیم که می‌نویسید "جمع‌بندی نهادی" اما می‌خوانید "شورای سقیفه". در نظام جمهوری اسلامی، فصل‌الخطاب فقط نائب عام امام زمان (روحی فداه) است و لاغیر. @omid_ramez

🔴 مدیریت تنگه هرمز صرفاً در اختیار جمهوری اسلامی ایران است رئیس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس: 🔹عصر مداخلهٔ آمریکا در امور منطقه به سر آمده و بازگشت مجدد شکست‌خوردگان، هرگز دستاوردی به همراه ندارد. 🔹 تنگهٔ استراتژیک هرمز بخشی جدایی‌ناپذیر از حاکمیت ملی ایران است و مدیریت آن صرفاً در اختیار جمهوری اسلامی ایران است 🔹حاکمیت لبنان نه با خلع سلاح مقاومت، که با پایان اشغالگری و تجاوز تأمین می‌شود. سپاه سایبری پاسداران👇🏻 ☑️ @SEPAHCYBERY

گزارش سایت insights.windward.ai از عبور و مرور تنگه هرمز نشان می‌دهد در تاریخ ۲۸ ژوئن یعنی دو روز قبل، ۲۸ کشتی وارد تنگه هرمز شده است که ۱۲ مورد آن از مسیر جنوب(مسیری که تعیین شده توسط ایران نیست) عبور کرده‌اند. همچنین ۱۴ کشتی از تنگه هرمز خارج شده‌اند که ۴ مورد از مسیر جنوب بوده است. (اعتبار پژوهش برای "برنامه به وقت ایران" است). https://insights.windward.ai/#hormuz-anchor @omid_ramez

✍مهدی خراتیان بخش اول ‌مقاله‌‌ای مفصل پیرامون تحولات سریع در نظم منطقه‌ای، اتصال لبنان به کوریدور IMEC و قرار گرفتن آن در مدار عادیسازی با اسرائیل و نقدی بر رویکرد «تنفس بین دو جنگ»؛ نقش منفی تنش زدایی حساب نشده با کشورهای عربی خصوصا امارات عربی متحده در تغییر سریع معادلات نظم منطقه‌ای علیه تهران و تکرار اشتباه توافق پکن؛ پیش از این، چهار پارادایم اصلی و رقیب در تثبیت نظم پساجنگ در خاورمیانه را مورد بررسی قرار داده و آکسیومهای اصلی آنها را بر شمردیم. در این مقاله مفصل به طور خاص به نقد دو پاردایم نخست و سوء برداشت انها از مفهوم «تنش زدایی» در مورد کشورهایی چون امارات خواهیم پرداخت، اقدامی که معمولا در ازای امتیازات اقتصادی نسیه، موقت و محدود انجام میشود، اما در عمل طرف مقابل را در جهت تثبیت معادلاتی که در بلندمدت به ضرر منافع و امنیت ملی ایران است، جری میسازد. پیش از این در تحلیل روند جنگ توضیح داده شد که امارات عربی متحده به دلیل نقش فعال در تسهیل تجاوز ایالات متحده و اسرائیل به ایران و نقش محوری در ائتلاف I2U2 و کوریدور IMEC و روابط عمیق و چند لایه با اسرائیل، با اختلافی معنادار هدف اصلی اقدامات نظامی ایران علیه کشورهای عربی منطقه بوده است. پس از آتش بس و امضای یادداشت تفاهم اسلام آباد، اخبار متعدد و تکذیب نشده‌ای دال بر ملاقاتهای سطح بالا میان مقامات امنیتی کشور و مقامات ارشد اماراتی منتشر گردید. از طرف دیگر اخباری از روند سریع شکل گیری دو ائتلاف/کوریدور منطقه‌ای به گوش میرسد که یکی با محوریت امارات و اسرائیل و دیگری با محوریت ترکیه و عربستان در حال تنظیم و تحکیم روابط قدرت منطقه‌ای به نفع ایالات متحده هستند و با توجه به اضافه شدن لبنان به محور امارات/اسرائیل، و امضا شدن توافق ننگین میان دولت لبنان و اسرائیل، میتوان ادعا کرد که باز هم تهران در تشخیص اولویتهای خود دچار خطا شده و اشتباه توافق پکن و سفر خالد بن سلمان را در یک مقطع زمانی حساس و تاریخ ساز تکرار کرده است. در این میان نباید از نظر دور داشت که با توجه به عضویت ریاض در کوریدور IMEC و نفوذ بالای آن در دولت نواف سلام، اساسا این تحولات بدون رضایت ریاض ناممکن بوده و تهران در تنظیم رفتار ریاض و استفاده از ظرفیت باب المندب و دریای سرخ در این جهت ناموفق عمل کرده است. شرایط حال حاضر، به طرز معناداری شبیه شرایط پیش از انفجار منطقه در ۷ اکتبر (سپتامبر ۲۰۲۳) و همچنین پیش از جنگ ۱۲ روزه (آوریل و می ۲۰۲۵) پس از سفر خالد بن سلمان به تهران است که در آن تهران با پیش فرضهایی بسیار نادرست ریاض و ابوظبی را در حاشیه امن قرار داد تا روند ابرمعامله‌ عادیسازی و تجهیز منطقه برای جنگ با ایران بدون هیچ مزاحمتی پیش برود. طرف غربی با طرح معامله آزادی جاسوسان در برابر پولهای بلوکه شده در کره جنوبی و قولهای نسیه سرمایه گذاری از جانب کشورهای عربی در پیش از جنگ ۱۲ روزه، تلاش کرد به این آسایش خاطر کاذب در تهران دامن بزند، معامله‌‌ها و قولهایی که حتی یک سنت از آنها به ایران نرسید. تهران پس از توافق پکن و معامله جاسوسان، با عدم درک زلزله ژئوپولتیک قریب‌الوقوع در منطقه، با محصور کردن خود در دام «سیاست همسایگی»، خود را در برابر تحرکات ایالات متحده و اسرائیل با هدف تغییر نظم منطقه‌ای در وضعیتی دست بسته قرار داد و این قاعده نادرست را تا زمان حمله گسترده ایالات متحده و اسرائیل به خاک ایران و ترور رهبر عالی جمهوری اسلامی حفظ کرد. متاسفانه شواهد نشان میدهد که جریانهایی که نقش مهمی در وابسته‌سازی ایران به نظام مالی امارات (تحت اشرافیت کامل اسرائیل و ایالات متحده) و تسویه درهمی داشته و با معلق نگه داشتن دو دهه‌ای پرونده توسعه بندر استراتژیک چابهار عملا کشور را دچار خفگی ژئواکونومیک کرده‌اند، در حال تصمیم سازی برای فرستادن منافع عالی کشور به مسلخ نظم آمریکایی/اسرائیلی هستند؛ و جای بسی تاسف است که برغم نادرست بودن تحلیلهای این جریانها پیش و پس از طوفان الاقصی، پیش از جنگ ۱۲ روزه و همچنین نادرست بودن تبیینهای آنها از نقش راهبردی قیمت نفت و تنگه هرمز در تعیین تکلیف معالات جنگ با آمریکا، این جریانها هنوز عنان مقدرات بلندمدت کشور را در دست دارند. در این مقاله مبسوط نشان میدهیم که چگونه طراحیهای امارات (با مشارکت ایالات متحده، فرانسه و ایتالیا) برای لبنان، در حال نابودی ژئوپولتیک شیعه و منافع بلند مدت ایران در جوار مدیترانه شرقی است و به نظر میرسد که قرار گرفتن مجدد امارات و سعودی در حاشیه امن به انها این جرات را داده است که بزرگترین متحد ایران در جوار مدیترانه را در فشاری بیسابقه قرار دهند، حال بماند که این مساله در حال تغییر دادن معادلات تنگه هرمز به ضرر ایران نیز هست. @omid_ramez

✍مهدی خراتیان بخش دوم جریان نرمالیزاسیون همواره به طرق مختلف تلاش کرده تا در تهران این اتمسفر را ایجاد کند که مسائل منطقه‌ خاورمیانه اساسا ربطی به پکن ندارد یا پکن انگیزه‌ای برای مداخله در آن ندارد، و این در حالیست که اتصال لبنان به IMEC با توجه ماهیت "ایندوپاسیفیکی" آن دارای ماهیتی ضد چینی یا حداقل معارض با مانع بلند مدت چین است. از طرف دیگر اتصال بیروت به حیفا دارای معانی عمیقی است که یکی از آنها پراکندگی و تضعیف طائفه شیعه در جنوب لبنان و خلع سلاح کامل آن است. شواهد نشان میدهد که در تهران هنوز رویافروشان حامی "نظم مبتنی بر قواعد"، با مستمسک قرار دادن مسائل موجه/غیرموجه اقتصادی، در ترویج آمریکاگرایی رمانتیک بازار گرمی دارند و اوراسیاگرایان رئالیست و قائلین به تعیین تکلیف نظم منطقه‌ای در بازی میان قدرتهای بزرگ، در اقلیت محض قرار دارند. در ادامه به تبیین ابعاد تحولات اخیر در لبنان خصوصا زمینه‌سازی برای اتصال لبنان به IMEC خواهیم پرداخت و نشان خواهیم داد که چرا تئورسینهای «تنفس بین دو جنگ» در برآوردهای خود از اسیبهای امتیازات اقتصادی (عمدتا نسیه) اعراب به ایران و آثار مخرب تنش زدایی بی موقع و نادرست با امارات و سعودی (یعنی بدون تعیین تکلیف مساله نظم منطقه‌ای با مشارکت قدرتهای بزرگ من جمله چین) دچار خطایی راهبردی هستند./۱ ‌برای شروع، توجه مخاطبان به این نکته جلب میکنم که درک تحولات پیچیده اخیر نیازمند درک درست از کوریدور IMEC و ماهیت کوریدور است، که پیشتر به آن مفصلا پرداخته‌ایم. اخبار اتصال لبنان به IMEC پس از روی کار آمدن ژوزف عون و نواف سلام به شکلی پراکنده به گوش میرسید، اما با آغاز جنگ ایران و آمریکا، این اخبار جدیتر شد، تا جایی که میتوان مدعی شد حمله به ایران در اصل مقدمه چینی برای نهایی کردن پروژه عادیسازی و تکمیل کوریدور IMEC بوده است، و به نظر میرسد فرانسه و امارات در مورد اتصال لبنان به IMEC نقشی کلیدی داشته‌اند. دیدار نماینده مخصوص ماکرون با عون در ۲۵ فوریه (سه روز پیش از آغاز جنک) پیرامون مساله IMEC شاهدی بر این مدعاست./۲ ‌برای درک اهمیت اتصال لبنان به کوریدور IMEC باید به سال ۲۰۲۳ و اجلاس G20 در دهلی باز گردیم. زمانیکه بایدن در معیت مودی، بن سلمان و سران اروپا اعلام کرد که بندر بمبئی (و سایر بنادر شرقی هند) از طریق امارات، سعودی، اردن و اسرائیل به اروپا متصل خواهند شد./۳ ‌این پروژه از یک طرف مقدمه ابرمعامله سه جانبه آمریکا-اسرائیل- سعودی بود، اما در امتداد «اجماع نوین واشنگتن» جهت مهار پکن نیز بود. از همین رو شی جین پینگ، رهبر چین اعلام کرد که در اجلاس G20 دهلی شرکت نخواهد کرد تا به این طرح ضدچینی مشروعیت نبخشد./۴ ‌از همان مقطع سفر بایدن به ریاض در جولای ۲۰۲۲ و وساطت برای بازگشت جزایر تیران و صنافیر از مصر به سعودی و باز شدن حریم هوایی سعودی به روی هواپیماهای اسراییل این هشدار کرارا داده میشد که طرحهای ایالات متحده در جهت هژمونی و استیلای کامل اسراییل بر منطقه است./۵ متاسفانه در تهران برخی با غلوآمیز و تخیلی نشان دادن نظریه «هژمونی اسرائیل» با شراکت دول عربی خلیج فارس خصوصا سعودی و امارات، همواره تهران را در حالتی منفعل نگاه داشتند، و مانع دیدن وقایع پیرامونی در چارچوب «تحول در نظم منطقه‌ای» حول محور اسرائیل شدند./۶ ‌در این میان، با پیشرفت تدریجی مذاکرات عادیسازی و امتیازدهی ارضی بیسابقه محمود عباس در مذاکرات جانبی، حماس از منظر فلسطینی احساس خطر کرد و تنها راه بقای مساله فلسطین را در انتحار بیسابقه خود جهت بر هم زدن ابرمعامله عادیسازی دید (رج.ع کنید به مقاله WSJ)./۷ ‌این اقدام حماس در حالی انجام شد که اسرائیل بشدت بر ایران و حزب الله متمرکز بود، تا جاییکه طبق اسناد یک حمله قریب الوقوع بزرگ به حزب الله در همان مقطع زمانی و یک حمله بزرگ به ایران در نوامبر ۲۰۲۴ (عملیات پرچمدار) در دستور کار اسرائیل بوده است./۸ ‌همه اینها در حالی بود که ایران و حزب الله با وجود سیل اخبار پیشرفت کوریدور IMEC و ابرمعامله عادیسازی به غلط خود را در حاشیه امن می پنداشتند. اعتراف بایدن به اراده حماس جهت بهم زدن IMEC موید درک دقیقتر حماس از اقتضائات صحنه بوده است (بر خلاف روایت رایج)./۹ ‌پس از طوفان الاقصی و درگیر شدن اسرائیل در چند جبهه اگرچه ابرمعامله عادیسازی و کوریدور IMEC به حاشیه رفتند، اما هرگز کنار گذاشته نشدند و اسرائیل و کشورهای عربی به تدریج و در اشکال مختلف، مسیرهای زمینی و دریایی آن را ساماندهی کردند و «نظم منطقه‌ای» همچنان/۱۰ @omid_ramez