ایران و خلق مفهوم فرسایش دموکراتیک؛ وقتی پهپادهای ارزان، ارتش‌های قدرتمند را زمین‌گیر می‌کنند منبع: SmallWarsJournal 🔻شکست نبردهای بزرگ ▪️قدرت نظامی در جهان مدرن سال‌ها بر اساس تعداد جنگنده‌ها، ناوها، تانک‌ها، نیروهای نظامی و توان فناوری سنجیده شده است؛ اما تجربه جنگ‌های اخیر نشان داده است که پیروزی در میدان نبرد الزاماً به معنای پیروزی در جنگ نیست. از ویتنام و افغانستان تا جنوب لبنان و دریای سرخ، بازیگران ضعیف‌تر توانسته‌اند با نپذیرفتن قواعد نبرد متعارف، قدرت‌های نظامی برتر را فرسوده و از دستیابی آنها به نتیجه نهایی جلوگیری کنند. جنگ ۲۰۲۶ میان ایران، اسرائیل و آمریکا نمونه‌ای برجسته از این تناقض است. ▪️حملات گسترده آمریکا و اسرائیل بخش‌هایی از توان متعارف ایران، از جمله پدافند هوایی، نیروی دریایی و ساختار فرماندهی را هدف قرار داد و سامانه‌های هوش مصنوعی امکان شناسایی و اولویت‌بندی اهداف را در مقیاسی بی‌سابقه فراهم کردند؛ با این حال، اعلام یک پیروزی قاطع همچنان دست‌نیافتنی باقی ماند. 🔻منطق جنگ فرسایشی  ▪️راهبرد بازیگران ضعیف‌تر بر یک اصل استوار است: آنها برای پیروزی نیاز ندارند در هر نبردی پیروز شوند، بلکه کافی است از شکست نهایی جلوگیری کنند. در این منطق، زمان به یک سلاح تبدیل می‌شود و هزینه‌های سیاسی، اقتصادی و روانی جنگ به تدریج توان ادامه درگیری را در طرف قدرتمند کاهش می‌دهد. ایران در جریان جنگ اخیر با ترکیب حملات محدود موشکی و پهپادی، فشار اقتصادی و اختلال در مسیرهای انرژی، تلاش کرد هزینه‌های درگیری را فراتر از میدان نبرد منتقل کند. ▪️حملات به کشتی‌های تجاری در خلیج فارس و تأثیر آن بر بازار انرژی و حمل‌ونقل جهانی نشان داد که جنگ‌های جدید تنها در جغرافیای نظامی رخ نمی‌دهند، بلکه در اقتصاد جهانی نیز ادامه پیدا می‌کنند. منطق مشابهی در کارزار حوثی‌ها در دریای سرخ دیده شد؛ جایی که بازیگری بدون نیروی دریایی بزرگ توانست با ابزارهای کم‌هزینه، هزینه‌های سنگینی را به قدرت‌های نظامی وارد کند. 🔻دموکراتیزه شدن فرسایش  ▪️ظهور پهپادهای ارزان‌قیمت، هوش مصنوعی و ابزارهای تجاری نظامی، انحصار قدرت را از ارتش‌های بزرگ دور کرده است. پهپادهایی با هزینه ده‌ها هزار دلار می‌توانند سامانه‌های دفاعی چند میلیون دلاری را وادار به واکنش کنند و معادله اقتصادی جنگ را تغییر دهند. حزب‌الله با پهپادهای ارزان و تولیدشده محلی، حماس با کاهش وابستگی به فناوری‌های پیچیده و استفاده از روش‌های ساده‌تر، و ایران با به‌کارگیری شناورهای پراکنده و تاکتیک‌های نامتقارن، نشان داده‌اند که فناوری برتر همیشه به برتری راهبردی منجر نمی‌شود. ▪️جنگجوی قرن بیست‌ویکم ممکن است در هوش مصنوعی و ابزارهای تجاری همان نقشی را پیدا کند که تفنگ کلاشینکف برای شورشیان قرن بیستم داشت: کاهش موانع دستیابی به توان جنگی مؤثر. تا زمانی که راهبردهای نظامی متعارف بر نابودی سریع دشمن و نبرد تعیین‌کننده متمرکز بمانند، منطق جنگ‌های فرسایشی همچنان قدرت‌های بزرگ را با یک پرسش اساسی روبه‌رو خواهد کرد: چگونه می‌توان در نبردهای پیروز، اما در جنگ‌های طولانی شکست‌نخورده باقی ماند؟ https://smallwarsjournal.com/2026/07/08/iran-didnt-need-to-win-the-war-it-needed-to-outlast-it/ @omid_ramez

🎥 غم‌انگیزترین اذان مغرب در فضای حرم مطهر رضوی طنین‌انداز شد @Farsna

گفته می‌شود آقای قالیباف فداکاری کرده است که ریاست هیئت مذاکره‌کننده را پذیرفته است و اگر ایشان نبود معلوم نبود وزارت خارجه یا تیم دولت چه امتیازاتی به طرف آمریکایی می‌دادند. بیایید این گزاره را بر اساس شواهد بررسی کنیم: 1⃣اعضای شعام در رای‌گیری چه کسانی بودند: ۱.رئیس‌جمهور ۲.رئیس مجلس ۳.رئیس قوه قضائیه ۴.جانشین سفرمانده ستاد کل ۵.وزیر کشور ۶.رئیس سازمان برنامه و بودجه ۷.وزیر امور خارجه ۸.جانشین فرمانده سپاه پاسداران ۹.فرمانده ارتش ۱۰ و ۱۱. دو نماینده رهبری 2⃣آقای قائم‌پناه معاون اجرایی رییس جمهور قبلا گفته بودند آقای قالیباف به واسطه سبقه نظامی در جلب نظر مثبت نظامی‌ها موثر بوده است. 3⃣آقای قائم‌پناه در جایی دیگر می‌گویند به جز یک نفر همگی رای مثبت دادند. 4⃣آقای منان رییسی نماینده مجلس در اینجا نقل می‌کنند رهبری دو شرط برای پذیرش رای شعام تعیین کردند: ➖اولا نظامی‌ها که معمولا حق رای ندارند، رای بدهند. ➖ثانیا شرط تایید رای شعام توسط رهبری این بوده که حداقل سه‌چهارم(۷۵٪) نفرات رای موافق بدهند. 5⃣بیایید بشماریم: آقای قالیباف+۳ نظامی+یک رای مخالف نماینده رهبری می‌شود پنج‌یازدهم آرا یعنی ۴۵٪ مخالف. اگر قالیباف مایل بود می‌توانست آرای شعام را بشکند تا نتیجه رای‌گیری شعام منطبق بر "علی‌الاصول" باشد. ⭕️لذا از قراین پیداست فداکاری آقای قالیباف فرضیه‌ای کاملا باطل است و ایشان مایل به امضای تفاهم‌نامه بوده‌ است. @omid_ramez

🔘ترامپ در سخنرانی گروه G7 گفته بود اگر تنگه هرمز ۴ هفته دیگر بسته مانده بود، کمبود انرژی و افزایش قیمت‌ها باعث می‌شد آمریکا به "بِدلِم" تبدیل شود. بِدلِم یا بِث‌لم یا Bedlam یا Bethlehm بیمارستانی در لندن است که در قرن سیزدهم تا هفدهم "دارالمجانین" اروپا بوده است. 🔘"غفرانه دایمی" در مقاله‌ای در ژورنال smallwarsjournal می‌نویسد: در جنگ‌های نامتقارن فرسایشی، زمان به یک سلاح تبدیل می‌شود و هزینه‌های سیاسی، اقتصادی و روانی جنگ، به تدریج توان ادامه درگیری را در طرف قدرتمند کاهش می‌دهد؛ ایران در جنگ اخیر توانست به این موفقیت نائل شود. 🔘آه مالِک... https://thehill.com/policy/energy-environment/5928618-iran-deal-oil-reserves-g7/ https://smallwarsjournal.com/2026/07/08/iran-didnt-need-to-win-the-war-it-needed-to-outlast-it/ @omid_ramez

اگر مطالب کانال برای شما مفید است لطفا آنها را با ذکر آیدی کانال به اشتراک بگذارید. ممنون🌷 @omid_ramez

عبارت را دقت کنید: یک عده مدعی انقلابی‌گری، مخالف شعار مرگ بر منافق هستند؛ می‌گویند بگویید مرگ بر آمریکا. حالا اینکه مرگ بر منافق یا مرگ بر سازشگر یا مرگ بر وطن‌فروش گفتن، به خودیِ خود بد نیست چرا که مبارزه با نفاق و سازش از اصول انقلاب است یک بحث است؛ اما تاکید من به نکته دیگری است. از ابتدای انقلاب دسته‌ای از انقلابی‌ها یا مدعیان انقلابی‌گری مانع آشکار شدن "خط اصیل و ناب" انقلاب بوده‌اند و اصرار داشته‌اند همه حواس‌ها متوجه دشمن خارجی شود. توجه به دشمن خارجی و مرگ بر آمریکا گفتن حتما لازم و واجب است اما همانطور که در منظومه فکری و عملی امام شهید واضح است، همطراز دشمن خارجی که در مقابل ما قرار دارد، تاکید بر تمایز خط اصیل انقلاب و پیروان آن و شناخت دشمن داخلی است که در کنار ما و بین جبهه خودی قرار دارد. و این محقق نمی‌شود مگر با رصد دقیق رفتار و گفتار مسئولین و آحاد جامعه؛ مگر با تلنگر زدن و هشدار دادن و گاها فریاد زدن؛ مگر با نصیحت کارگزاران نظام و برادران دینی در جامعه؛ عرب به خیاط/رفوگر می‌گوید ناصح؛ یعنی کسی که دوخت و دوز و رفو می‌کند و عیب آشکار را برطرف می‌کند. @omid_ramez

‌«از توافق تا تضمین؛ بحران واقعی، اعتبار تعهدات آمریکاست» دونالد ترامپ تنها با یک جمله، واقعیت عریان پارادایم جدید سیاست خارجی آمریکا را آشکار کرد: «مذاکرات ادامه دارد، اما آتش‌بس تمام شده است.» این موضع‌گیری، صرفاً یک تناقض لفظی یا تاکتیک رسانه‌ای نیست؛ بلکه بازتاب الگویی از سیاست‌ورزی است که در آن، مذاکره دیگر صرفاً ابزار پایان دادن به بحران نیست، بلکه بخشی از روند «دیپلماسی اجبارآمیز» (Coercive Diplomacy) و سازوکاری برای تنظیم، کنترل و مدیریت سطح بحران است. 📌 تاکتیک سالامی (Salami Slicing) در الگوی حاکم بر این رویکرد، «مذاکره»، «فشار سیاسی» و «تهدید و اقدام نظامی» گزینه‌های جایگزین نیستند؛ بلکه مؤلفه‌هایی هم‌افزا در یک راهبرد واحد هستند. این یک استراتژی تهاجم تدریجی و فرسایشی است که در آن، یک قدرت مداخله‌گر به جای برداشتن یک گام بزرگ و چالش‌برانگیز که می‌تواند به جنگ یا واکنش هماهنگ طرف مقابل منجر شود، اهداف کلان خود را به گام‌های کوچک، نامحسوس و به‌ظاهر «توجیه‌پذیر» تقسیم می‌کند. در عرصه سیاست بین‌الملل و امنیت ملی، این دکترین با هدف عادی‌سازی تجاوز و فشار، تغییر تدریجی مرزهای توافق و بازتعریف قواعد بازی به کار گرفته می‌شود؛ و عملکرد آن در سه لایه سیاسی قابل مشاهده است: 1️⃣نخست؛ فلج کردن اراده دفاعی طرف مقابل: هر برش کوچک شامل حملات حساب‌شده و محدود، نقض عهد جزئی یا پیشروی محدود (همانند حملات چند شب گذشته، و یا برقراری محاصره در آینده نزدیک)، به گونه‌ای طراحی می‌شود که ارزش آغاز یک نبرد یا برهم زدن کلی بازی را نداشته باشد. طرف مقابل در هر مرحله با این پرسش فرساینده مواجه می‌شود که: «آیا این نقض کوچک، ارزش هزینه‌های یک جنگ یا تنش بزرگ را دارد؟» پاسخ‌های مکرر «خیر» به این پرسش، در نهایت می‌تواند مقاومت ساختاری طرف مقابل را فرسوده و یک توافق یا نظم امنیتی را از درون تهی کند. 2️⃣دوم؛ خرید زمان و مهار واکنش‌های بین‌المللی: این رویکرد به بازیگر متجاوز اجازه می‌دهد اقدامات خصمانه خود را زیر پوشش «تنش‌زدایی موقت» یا «تعدیل‌های فنی» پنهان کند. در نتیجه، افکار عمومی و نهادهای بین‌المللی در برابر یک واقعیت ایجادشده قرار می‌گیرند، بدون آنکه نقطه عطف مشخصی برای محکومیت یا اقدام متقابل شکل گرفته باشد. حاصل این روند، تحمیل مصالحه به طرف مقابل تحت فشار سیاسی، اقتصادی و نظامی و زیر بمباران است. 3️⃣سوم؛ جابه‌جایی مداوم خطوط قرمز: هدف نهایی این تاکتیک، تغییر تدریجی و بی‌صدای «قواعد بازی» و مشروط کردن کاهش تنش و آتش‌بس به پذیرش خواسته‌های یک‌جانبه است. در این الگو، آنچه دیروز یک خط قرمز غیرقابل عبور بود، امروز به یک واقعیت ملموس تبدیل می‌شود و فردا به عنوان نقطه شروع جدیدی برای چانه‌زنی‌های بعدی مورد استفاده قرار می‌گیرد. 📌 جابه‌جایی بحران؛ از متن توافق به اعتبار متعهد از این رو و در عرصه نزاع امروز ایران و آمریکا، اعلام هم‌زمان «مذاکره» و «پایان آتش‌بس» از سوی آمریکا، دقیقا نخستین برش از یک روند جدید (تاکتیک سالامی) است. تلاشی برای تبدیل نقض تعهد به گام‌های کوچک و روزمره، با هدف فرسایش مقاومت ساختاری طرف مقابل و وادار کردن او به مصالحه در میانه بمباران و فشار، بدون پرداخت هزینه کامل نقض توافق. ✍وحید ابوطالبی(دیپلمات) @omid_ramez

امیرالمومنین ع در ماجرای حکمیت فرمود: وَاللَّهِ مَا رَضِیتُ وَلَا أَحْبَبْتُ أَنْ تَرْضَوْا، فَإِذْ أَبَیْتُمْ إِلَّا أَنْ تَرْضَوْا فَقَدْ رَضِیتُ والله راضی نبودم ارشاد، جلد ۱ صفحه ۲۶۹ در ماجرای تفاهم‌نامه رهبری فرمود: نظر دیگری داشتم اما اجازه آن را صادر نمودم حالا پروپاگاندای جریان وفاق را ببینید. معدود افرادی که براساس شناخت منظومه فکری رهبری و بدون اطلاع مستقیم از نظر ایشان، فریاد می‌زدند این‌ تفاهم‌نامه امنیت ملی را محقق نمی‌کند و سایه جنگ را از سر ایران بر نمی‌دارد و...، می‌شوند اصحاب "لا حکم الا لله" یعنی خوارج و تندرو و مارِق، اما آنها که خلاف صریح نظر امام جامعه اعمال نظر کردند و حتی مخالفان نظر اشتباه خود را مخالفان ولایت خواندند، لابد می‌شوند میانه‌رو و لاحِق! فاتحه این قیاس تاریخی را باید خواند. @omid_ramez

لیندسی گراهام دو روز قبل با سفر به اوکراین از کارخانه پهباد کیف بازدید و از آن ابراز رضایت می‌کند. همزمان از پیشرفت لایحه ضدروسی کاخ سفید هم خوشحال بوده است. مارگارت برنن مجری-خبرنگار CBC روایت می‌کند: "روز قبل از سفر گراهام به اوکراین با او گفتگو کردم. او خوشحال بود که کاخ سفید سرانجام چراغ سبز لازم را به کنگره داده است تا لایحه‌ای را که لیندسی گراهام مدت‌ها پیگیر آن بود، به جریان بیندازد؛ لایحه‌ای که هدفش اعمال جریمه‌های مالی سنگین علیه روسیه از طریق مجازات خریداران نفت این کشور است. گراهام به من گفت نمی‌خواهد پیش از موعد از طرف آقای ترامپ سخنی بگوید، اما معتقد است که این بسته اقدامات تنبیهی مالی، اهرم فشاری در برابر چین و هند — دو خریدار بزرگ سوخت روسیه — ایجاد خواهد کرد. او باور داشت که این طرح حمایت قاطع همکاران جمهوری‌خواهش را جلب خواهد کرد. تقریبا یک سال پیش بود که گراهام درباره تلاش خود برای اعمال فشار بر روسیه از طریق تحریم‌ها و تعرفه‌ها علیه خریداران نفت این کشور صحبت میکرد. گراهام در مصاحبه به ما گفت که می‌خواهد «پتکی سنگین» به دست آقای ترامپ بدهد تا بتواند اقتصاد پوتین و تمام کشورهایی را که ماشین جنگی او را سرپا نگه می‌دارند، هدف قرار دهد. گراهام به‌تازگی سفری مشترک به اروپا داشته و در پی ترغیب کشورهای اروپایی به قطع خرید سوخت روسیه و حمایت از تحریم‌ها بوده است." با باورناپذیربودن مرگ ناگهانی گراهام، در رسانه‌ها روایت به هلاکت رسیدن او تحت حملات روسیه بسیار قوی‌تر از ترور او توسط ایران است که روزهای سفرش همزمان با تشییع و تدفین رهبر شهید بوده است. @omid_ramez