رهبری در دیدار با دانشجویان ۳۱ مرداد ۱۳۸۹ "وحدت هم که ما گفتیم - که بعد سؤالات دیگری هم در این زمینه شده - منظور من اتحاد بر مبنای اصول است. بنابراین وحدت با کیست؟ با آن کسی که این اصول را قبول دارد. به همان اندازه‌ای که اصول را قبول دارند، به همان اندازه ما با هم مرتبط و متصلیم؛ این میشود ولایت بین مؤمنین. آن کسی که اصول را قبول ندارد، نشان میدهد که اصول را قبول ندارد یا تصریح میکند که اصول را قبول ندارد، او قهراً از این دائره خارج است. بنابراین با این تفصیل و توضیحی که عرض شد، هم طرفدار وحدتیم، هم طرفدار خلوصیم." #وفاق ✅@omid_ramez

خبر خوب اینکه مطابق اعلام افراد نزدیک به تیم مذاکره‌کننده، آمریکا "ترتیبات ایرانی" را برای بازگشایی تنگه هرمز پذیرفته و تلویحا به شکست عملیات نظامی اعتراف کرده است. اما خبر بد اینکه آنچه آمریکا در میدان نظامی کسب نکرده در مذاکره تقدیم‌ش شده! نفت به زیر ۸۰ دلار سقوط کرده؛ و هیچ اعتمادی به تغییر سیاست خصمانه ترامپ در قبال ایران در ماه‌های پیشِ رو و پس از رد شدن خرش از پلِ انتخابات میان‌دوره‌ای مجلس وجود ندارد زیرا به اندازه کافی هزینه نداده و هربار در تنگنای نظامی قرار گرفته، میز مذاکره‌ی مستقیم/غیر مستقیم و پالس مثبت به بازارهای مالی و بازار انرژی و نرخ بهره را به او هدیه داده‌ایم. ✅@omid_ramez

🍁حسن روحانی و کارگزاران در بیانیه اخیرشان پیشنهاد داده‌اند اختیارات جنگ و صلح (که مطابق قانون اساسی با ولایت فقیه است) با شورای عالی امنیت ملی و با محوریت رییس جمهور باشد. 🍁ظریف هم قبلا پیشنهاد داده بود قانون عدم ساخت سلاح اتمی به تصویب مجلس برسد و با آگاهی از ظرفیت "فقه پویا" و امکان تفاوت فتوای رهبری با امام شهید در آینده، تلویحا دنبال این بوده که فتوای ولایت فقیه از تصمیم‌گیری در این باره از رده خارج شود. 🍁پیش از این هم معاون اجرایی رییس جمهور گفته بود: "رهبری نظر می‌دهد و نظرش کارشناسی می‌شود". 🍁حسام‌‌الدین آشنا هم در توییتی از "فصل‌الخطاب بودن جمع‌بندی نهادی" نوشته بود. 🐾در این‌ها نشانه‌هایی است برای گروهی که می‌اندیشند! ✅@omid_ramez

با امام شهید خاطره‌بازی می‌کنند در حالی که تنها ۴۰ روز پس از شهادتش به دست یزید زمان، با قاتلش نشستند برای مذاکره و داد و ستد ✅@omid_ramez

اگر تفاهم‌نامه ملاک باشد، بازگشایی تنگه هرمز(بند ۵)، بدون پایان اشغال لبنان(بند ۱)، آزادسازی پول‌های بلوکه‌شده(بند ۱۱)، رفع تحریم‌ها(بند ۷ و ۱۰) ، صندوق ۳۰۰ میلیارد دلاری(بند ۶) و از همه مهمتر به رسمیت شناختن حاکمیت ملی و سرزمینی و پرهیز از تجاوز نظامی(بند ۲) بی‌معناست. ✅@omid_ramez

ردیابی موقعیت مکانی در میدان نبرد سوژه‌های ترور و بانک اهداف چگونه توسط گوشیِ تلفنِ همراه مکان‌یابی می‌شوند (بخش اول) آنچه می‌خوانید ترجمه فصل اول(خلاصه جامع) کتابی است با همین نام یعنی Location Tracking on the Battlefield "ردیابی موقعیت مکانی در میدان نبرد" که توسط موسسه ENEA در ژانویه ۲۰۲۴ بر اساس تجربه جنگ روسیه و اوکراین نگاشته شده است. شبکه‌های تلفن همراه در جریان تهاجم روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲ نقشی کلیدی ایفا کرده‌اند. یکی از پرسش‌هایی که بارها در طول این جنگ مطرح شده، موضوع ردیابی تلفن‌های همراه است؛ اینکه آیا چنین ردیابی‌ای صورت می‌گیرد، چگونه انجام می‌شود و چه پیامدهایی می‌تواند داشته باشد. ردیابی تلفن‌های همراه تاکنون در چندین رویداد جنگ، از جمله حمله اوکراین در شب سال نو ۲۰۲۲ به پادگان روسیه در «ماکیئیفکا» (Makiivka)، نقش داشته است. با این حال، بسیاری از بحث‌ها پیرامون این وقایع بدون درک کاملِ آنچه از نظر فنی ممکن و عملی است، صورت می‌گیرد. این مقاله نخستین پژوهشی است که به بررسی عمیق روش‌های متعدد ردیابی تلفن‌های همراه در میدان نبرد می‌پردازد. انجام این پژوهش ضروری است، زیرا بیشتر تحلیل‌های موجود یا بر روش‌های سنتی رادیویی-نظامی متمرکز هستند و یا بر رویکردهای مبتنی بر امنیت تلفن همراه، و کمتر به هر دو جنبه به‌طور هم‌زمان توجه دارند. ما سه روش اصلی را برای ردیابی دستگاه‌های تلفن همراه در میدان نبرد تشریح می‌کنیم: روش‌های مبتنی بر امواج رادیویی، روش‌های مبتنی بر شبکه و روش‌های مبتنی بر قابلیت‌های خودِ دستگاه. ۱.رویکرد رادیویی در بررسی رویکرد رادیویی، می‌توان سه روش متمایز را شناسایی کرد. ۱-۱نخستین روش رادیویی مورد استفاده در میدان نبرد، «مکان‌یابی غیرفعال جهت امواج رادیویی» (Passive RF Direction Finding) است. این روش، شیوه‌ای «سنتی» برای شناسایی تلفن‌های همراه محسوب می‌شود که در آن، موقعیت گوشی از طریق مثلث‌سازی غیرفعالِ سیگنال‌های ارسالی آن و با استفاده از چندین نقطه اندازه‌گیری، تعیین می‌گردد. کارایی این روش به فعال بودن و ارسال سیگنال توسط تلفن همراه وابسته است؛ رویدادی که هر بار هنگام استفاده از گوشی برای ارسال یا دریافت پیام/تماس، یا بر اساس زمان‌بندی‌های شبکه رخ می‌دهد. با توجه به تمرکز ما بر تهاجم روسیه به اوکراین، چهار سامانه نظامی مختلف جنگ الکترونیک (EW) روسیه در این کشور شناسایی شده‌اند که ممکن است از این روش برای شناسایی تلفن‌های همراه استفاده کنند. یکی از چالش‌های سامانه‌های مکان‌یابی غیرفعال جهت امواج رادیویی این است که آن‌ها صرفاً گیرنده (شنودکننده) هستند و عملکردشان به ارسال فعال سیگنال توسط اهداف وابسته است؛ عاملی که خارج از کنترل سامانه ردیابی قرار دارد. ۱-۲روش رادیویی بعدی، جهت‌یابی فعال است که بر برخی از معایب جهت‌یابی غیرفعال RF غلبه می‌کند. این روش از یک جنبه کلیدی بهره می‌برد که دستگاه‌های تلفن همراه - برخلاف رادیوهای نظامی - می‌توانند طوری تنظیم شوند که سیگنال‌هایشان راحت‌تر پیدا شود. با استفاده مجدد از تکنیک‌هایی که معمولاً با گیرنده‌های IMSI مرتبط هستند، یک ایستگاه ردیابی می‌تواند به طور فعال با یک تلفن همراه ارتباط برقرار کند تا آن را وادار به تولید سیگنال کند و سپس از جهت‌یابی RF برای پیدا کردن آن استفاده کند. سیستم اصلی روسی که ممکن است به این شکل موقعیت‌یابی کند، سیستم Leer-3 است که از پهپادهای هوایی برای شناسایی استفاده می‌کند و مکان‌یابی دستگاه‌های تلفن همراه. مزیت دیگر این روش آن است که می‌توان اطلاعات بیشتری، نظیر شماره سیم‌کارت و نوع دستگاه، را از تلفن همراه استخراج کرد و بدین ترتیب، تمرکز را بر دستگاه‌ها یا افراد مورد نظر معطوف ساخت. ✅@omid_ramez

ردیابی موقعیت مکانی در میدان نبرد سوژه‌های ترور و بانک اهداف چگونه توسط گوشیِ تلفنِ همراه مکان‌یابی می‌شوند (بخش دوم) ۱-۳ آخرین روش رادیویی، «بازیابی موقعیت مکانی از طریق شبکه‌های رادیویی» است. این روش نسبت به روش‌های پیشین تفاوت دارد، زیرا اطلاعات مورد نیاز برای تعیین موقعیت، در داده‌هایی نهفته است که میان دستگاه‌های تلفن همراه و شبکه ردوبدل می‌شود. این رویکرد بسته به نسل تلفن همراه متفاوت است. در شبکه‌های 2G و 3G، ابزار ردیابی می‌تواند در نقش یک «گیرنده IMSI» (IMSI Catcher)، دستورات خاصی برای سنجش پارامترهای رادیویی به تلفن‌های همراهِ تحت‌نظر ارسال کند. اگرچه هدف اصلی این دستورات در شرایط عادی، بهبود کیفیت ارتباطات رادیویی است، اما با بهره‌گیری از روش‌های ریاضی و داده‌های حاصل از نقاط متعدد، می‌توان موقعیت مکانی دستگاه را تعیین کرد. در شبکه‌های 4G، این فرایند ساده‌تر است؛ چرا که می‌توان دستورات سنجش مشابهی را به‌صورت غیرفعال (بدون ارسال سیگنال فعال از سوی ردیاب) دریافت و برای تخمین موقعیت تلفن همراهِ هدف استفاده کرد. از دیدگاه مهاجم، مزیت این روش در شبکه‌های 4G آن است که سیگنال‌های مذکور به‌صورت رمزنگاری‌نشده ارسال می‌شوند. همچنین در شبکه 4G سازوکاری برای درخواست اطلاعات مربوط به قدرت سیگنال یا موقعیت GPS از دستگاه تلفن همراه وجود دارد که امکان تعیین موقعیت را از این طریق فراهم می‌سازد. اگرچه به‌طور قطع مشخص نیست که آیا سامانه‌های جنگ الکترونیک روسیه در اوکراین از این روش‌ها استفاده می‌کنند یا خیر، اما با توجه به بقایای پهپادهای شناسایی‌شده، احتمال به‌کارگیری روش‌های مربوط به شبکه‌های 2G و 3G وجود دارد یکی از محدودیت‌های رایج در تمامی روش‌های مبتنی بر فناوری رادیویی، وابستگی آن‌ها به دریافت امواج رادیویی است که موجب محدود شدن برد ردیابی می‌شود. در روش ردیابی دستگاه‌های سیار از طریق شبکه، با استخراج اطلاعات موقعیت مکانی این دستگاه‌ها از شبکه‌های تلفن همراهی که به آن‌ها متصل هستند، بر این محدودیت غلبه می‌شود. سه شیوه ردیابی مبتنی بر شبکه وجود دارد که می‌توان از آن‌ها برای ردیابی دستگاه‌های سیار در میدان نبرد استفاده کرد ✅@omid_ramez

ردیابی موقعیت مکانی در میدان نبرد سوژه‌های ترور و بانک اهداف چگونه توسط گوشیِ تلفنِ همراه مکان‌یابی می‌شوند (بخش سوم) ۲. روش مبتنی بر شبکه ۲-۱ در روش شبکه طرح اول، استفاده از شبکه‌های سیگنالینگ اصلی مانند شبکه پروتکل SS7 مخابرات سیار است. با بهره‌برداری از این شبکه‌ها، می‌توان مکان دستگاه‌های تلفن همراه شناخته شده را حداقل تا سطح سایت سلولی به دست آورد. این شبکه‌های سیگنالینگ سال‌هاست که توسط صنعت پررونق شرکت‌های نظارتی و کاربران دولتی مورد سوءاستفاده قرار گرفته‌اند. اولین حملات ثبت شده از طریق رابط SS7 برای اهداف نظارتی، توسط اوکراین گزارش شده است که از منابع روسی در سال ۲۰۱۳ صورت گرفته است، و علاوه بر این، ما در Enea یک عامل تهدید پیچیده مرتبط با روسیه را با استفاده از رابط سیگنالینگ ردیابی کرده‌ایم. اخیراً، اوکراین گزارش داده است که حملات از طریق این رابط‌ها را در طول جنگ فعلی شناسایی و مسدود کرده است. این موارد قابل توجه هستند زیرا نشان دهنده اولین استفاده تایید شده از حملات سیگنالینگ مخابراتی در یک محیط جنگی هستند. ۲-۲ سازوکار دوم، «شنود قانونی» است. کشورها در سطوح مختلف، مقرراتی را برای تعیین نوع اطلاعاتی که اپراتورهای تلفن همراه در حوزه قضایی آن‌ها باید در اختیار دولت قرار دهند، به اجرا گذاشته‌اند. اکثریت قریب به اتفاق این کشورها از سامانه‌های شنود قانونی برخوردارند، در حالی که شمار بسیار کمتری فراتر از این حد عمل کرده و اقداماتی انجام می‌دهند که می‌توان آن‌ها را در زمره «نظارت انبوه» طبقه‌بندی کرد. اگرچه کاربرد اصلی این سامانه‌ها ردیابی مشترکان تلفن همراه در شبکه‌های داخلی کشور است، اما در شرایط جنگی، ممکن است دستگاه‌های تلفن همراه خارجی در مناطق مرزی به شبکه‌های داخلی متصل شوند و امکان ثبت اطلاعات - از جمله داده‌های مکانی - را فراهم آورند. بنا بر گزارش‌ها، روسیه سامانه‌ای برای نظارت انبوه پیاده‌سازی کرده است؛ از این رو، احتمال دارد از این سامانه برای ردیابی موقعیت مکانی دستگاه‌های تلفن همراهی استفاده شود که به شبکه‌های تحت کنترل روسیه در خاک این کشور و مناطق اشغالی اوکراین متصل می‌شوند. ۲-۳ آخرین روشی که از ردیابی مبتنی بر شبکه استفاده می‌کند، هک کردن زیرساخت مخابراتی اپراتور تلفن همراه است. در این شیوه، به گره‌های خاصی در زیرساخت شبکه اصلی اپراتوری که تلفن همراهِ هدف به آن متصل است حمله می‌شود و اطلاعات مکانی به سرقت می‌رود. در دسامبر ۲۰۲۳، شبکه تلفن همراه اوکراینی «کی‌یف‌استار» (Kyivstar) توسط هکرهای وابسته به روسیه برای چندین روز از دسترس خارج شد. بعدها گزارش شد که این هکرها از ماه‌ها پیش به شبکه دسترسی داشته‌اند. اگرچه این موضوع تأیید نشده است، اما احتمال دارد که در آن بازه زمانی، اطلاعاتی از شبکه — از جمله موقعیت مکانی — استخراج شده باشد. ✅@omid_ramez

ردیابی موقعیت مکانی در میدان نبرد سوژه‌های ترور و بانک اهداف چگونه توسط گوشیِ تلفنِ همراه مکان‌یابی می‌شوند (بخش چهارم) ۳. استفاده از خودِ دستگاه تلفن همراه سومین و آخرین روش اصلی برای ردیابی دستگاه‌های تلفن همراه در میدان نبرد، استفاده از خودِ دستگاه است. این کار می‌تواند به دو شیوه صورت گیرد. ۳.۱ نخستین شیوه، جمع‌آوری و تبادل داده‌ها توسط اپلیکیشن‌های تلفن همراه است؛ بسیاری از گوشی‌های هوشمند دارای برنامه‌هایی هستند که انواع مختلفی از اطلاعات را به شرکت‌های واسط (دلالان داده) می‌فروشند. در بسیاری از موارد، هویت کاربران در این داده‌ها ناشناس‌سازی می‌شود، اما حتی داده‌های ناشناس نیز می‌توانند برای استنباط حضور انواع خاصی از دستگاه‌های تلفن همراه در مناطق مشخصی مورد استفاده قرار گیرند. اگرچه گزارشی مبنی بر انجام این کار توسط روسیه در طول جنگ فعلی منتشر نشده، اما در گذشته گزارش‌هایی از خرید چنین اطلاعاتی توسط شرکت‌های روسی وجود داشته است. با وجود روش‌های فوق برای ردیابی دستگاه تلفن همراه در میدان نبرد، تاکتیک‌های عملیاتیِ به‌کارگرفته‌شده لزوماً نباید مستقیم یا ساده باشند؛ بلکه می‌توان به جای تلاش برای ردیابی مستقیم تلفن همراهِ فرد یا هدف مورد نظر، از رویکردهای جایگزین یا «جانبی» استفاده کرد. روشی مشابه اما متفاوت، استفاده از بدافزارهای تلفن همراه بر روی دستگاهِ هدف است. در این روش، بدافزار به نحوی روی دستگاهِ هدف نصب می‌شود تا موقعیت مکانی را ثبت کرده و برای مهاجم ارسال کند. در گذشته گزارش‌هایی از تلاش روسیه برای آلوده کردن تبلت‌های اندرویدیِ مورد استفاده‌ی یگان‌های توپخانه‌ی اوکراین منتشر شده بود. نکته جالب توجه اینکه شرکت روسیِ سازنده‌ی پهپادهای هواییِ ردیابِ موقعیت مکانیِ تلفن، پیش‌تر در زمینه توسعه بدافزارهای تلفن همراه نیز فعالیت داشته است. همچنین در اوت ۲۰۲۳، بدافزار اندرویدی جدیدی کشف شد که تبلت‌های ارتش اوکراین را هدف قرار می‌داد. این بدافزار، علاوه بر سایر قابلیت‌های مخرب، به‌طور بالقوه امکان تعیین موقعیت مکانیِ دیش‌های «استارلینک» (Starlink) متصل به تبلت آلوده را نیز فراهم می‌کرد. ✅@omid_ramez