ردیابی موقعیت مکانی در میدان نبرد سوژه‌های ترور و بانک اهداف چگونه توسط گوشیِ تلفنِ همراه مکان‌یابی می‌شوند (بخش اول) آنچه می‌خوانید ترجمه فصل اول(خلاصه جامع) کتابی است با همین نام یعنی Location Tracking on the Battlefield "ردیابی موقعیت مکانی در میدان نبرد" که توسط موسسه ENEA در ژانویه ۲۰۲۴ بر اساس تجربه جنگ روسیه و اوکراین نگاشته شده است. شبکه‌های تلفن همراه در جریان تهاجم روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲ نقشی کلیدی ایفا کرده‌اند. یکی از پرسش‌هایی که بارها در طول این جنگ مطرح شده، موضوع ردیابی تلفن‌های همراه است؛ اینکه آیا چنین ردیابی‌ای صورت می‌گیرد، چگونه انجام می‌شود و چه پیامدهایی می‌تواند داشته باشد. ردیابی تلفن‌های همراه تاکنون در چندین رویداد جنگ، از جمله حمله اوکراین در شب سال نو ۲۰۲۲ به پادگان روسیه در «ماکیئیفکا» (Makiivka)، نقش داشته است. با این حال، بسیاری از بحث‌ها پیرامون این وقایع بدون درک کاملِ آنچه از نظر فنی ممکن و عملی است، صورت می‌گیرد. این مقاله نخستین پژوهشی است که به بررسی عمیق روش‌های متعدد ردیابی تلفن‌های همراه در میدان نبرد می‌پردازد. انجام این پژوهش ضروری است، زیرا بیشتر تحلیل‌های موجود یا بر روش‌های سنتی رادیویی-نظامی متمرکز هستند و یا بر رویکردهای مبتنی بر امنیت تلفن همراه، و کمتر به هر دو جنبه به‌طور هم‌زمان توجه دارند. ما سه روش اصلی را برای ردیابی دستگاه‌های تلفن همراه در میدان نبرد تشریح می‌کنیم: روش‌های مبتنی بر امواج رادیویی، روش‌های مبتنی بر شبکه و روش‌های مبتنی بر قابلیت‌های خودِ دستگاه. ۱.رویکرد رادیویی در بررسی رویکرد رادیویی، می‌توان سه روش متمایز را شناسایی کرد. ۱-۱نخستین روش رادیویی مورد استفاده در میدان نبرد، «مکان‌یابی غیرفعال جهت امواج رادیویی» (Passive RF Direction Finding) است. این روش، شیوه‌ای «سنتی» برای شناسایی تلفن‌های همراه محسوب می‌شود که در آن، موقعیت گوشی از طریق مثلث‌سازی غیرفعالِ سیگنال‌های ارسالی آن و با استفاده از چندین نقطه اندازه‌گیری، تعیین می‌گردد. کارایی این روش به فعال بودن و ارسال سیگنال توسط تلفن همراه وابسته است؛ رویدادی که هر بار هنگام استفاده از گوشی برای ارسال یا دریافت پیام/تماس، یا بر اساس زمان‌بندی‌های شبکه رخ می‌دهد. با توجه به تمرکز ما بر تهاجم روسیه به اوکراین، چهار سامانه نظامی مختلف جنگ الکترونیک (EW) روسیه در این کشور شناسایی شده‌اند که ممکن است از این روش برای شناسایی تلفن‌های همراه استفاده کنند. یکی از چالش‌های سامانه‌های مکان‌یابی غیرفعال جهت امواج رادیویی این است که آن‌ها صرفاً گیرنده (شنودکننده) هستند و عملکردشان به ارسال فعال سیگنال توسط اهداف وابسته است؛ عاملی که خارج از کنترل سامانه ردیابی قرار دارد. ۱-۲روش رادیویی بعدی، جهت‌یابی فعال است که بر برخی از معایب جهت‌یابی غیرفعال RF غلبه می‌کند. این روش از یک جنبه کلیدی بهره می‌برد که دستگاه‌های تلفن همراه - برخلاف رادیوهای نظامی - می‌توانند طوری تنظیم شوند که سیگنال‌هایشان راحت‌تر پیدا شود. با استفاده مجدد از تکنیک‌هایی که معمولاً با گیرنده‌های IMSI مرتبط هستند، یک ایستگاه ردیابی می‌تواند به طور فعال با یک تلفن همراه ارتباط برقرار کند تا آن را وادار به تولید سیگنال کند و سپس از جهت‌یابی RF برای پیدا کردن آن استفاده کند. سیستم اصلی روسی که ممکن است به این شکل موقعیت‌یابی کند، سیستم Leer-3 است که از پهپادهای هوایی برای شناسایی استفاده می‌کند و مکان‌یابی دستگاه‌های تلفن همراه. مزیت دیگر این روش آن است که می‌توان اطلاعات بیشتری، نظیر شماره سیم‌کارت و نوع دستگاه، را از تلفن همراه استخراج کرد و بدین ترتیب، تمرکز را بر دستگاه‌ها یا افراد مورد نظر معطوف ساخت. ✅@omid_ramez

ردیابی موقعیت مکانی در میدان نبرد سوژه‌های ترور و بانک اهداف چگونه توسط گوشیِ تلفنِ همراه مکان‌یابی می‌شوند (بخش دوم) ۱-۳ آخرین روش رادیویی، «بازیابی موقعیت مکانی از طریق شبکه‌های رادیویی» است. این روش نسبت به روش‌های پیشین تفاوت دارد، زیرا اطلاعات مورد نیاز برای تعیین موقعیت، در داده‌هایی نهفته است که میان دستگاه‌های تلفن همراه و شبکه ردوبدل می‌شود. این رویکرد بسته به نسل تلفن همراه متفاوت است. در شبکه‌های 2G و 3G، ابزار ردیابی می‌تواند در نقش یک «گیرنده IMSI» (IMSI Catcher)، دستورات خاصی برای سنجش پارامترهای رادیویی به تلفن‌های همراهِ تحت‌نظر ارسال کند. اگرچه هدف اصلی این دستورات در شرایط عادی، بهبود کیفیت ارتباطات رادیویی است، اما با بهره‌گیری از روش‌های ریاضی و داده‌های حاصل از نقاط متعدد، می‌توان موقعیت مکانی دستگاه را تعیین کرد. در شبکه‌های 4G، این فرایند ساده‌تر است؛ چرا که می‌توان دستورات سنجش مشابهی را به‌صورت غیرفعال (بدون ارسال سیگنال فعال از سوی ردیاب) دریافت و برای تخمین موقعیت تلفن همراهِ هدف استفاده کرد. از دیدگاه مهاجم، مزیت این روش در شبکه‌های 4G آن است که سیگنال‌های مذکور به‌صورت رمزنگاری‌نشده ارسال می‌شوند. همچنین در شبکه 4G سازوکاری برای درخواست اطلاعات مربوط به قدرت سیگنال یا موقعیت GPS از دستگاه تلفن همراه وجود دارد که امکان تعیین موقعیت را از این طریق فراهم می‌سازد. اگرچه به‌طور قطع مشخص نیست که آیا سامانه‌های جنگ الکترونیک روسیه در اوکراین از این روش‌ها استفاده می‌کنند یا خیر، اما با توجه به بقایای پهپادهای شناسایی‌شده، احتمال به‌کارگیری روش‌های مربوط به شبکه‌های 2G و 3G وجود دارد یکی از محدودیت‌های رایج در تمامی روش‌های مبتنی بر فناوری رادیویی، وابستگی آن‌ها به دریافت امواج رادیویی است که موجب محدود شدن برد ردیابی می‌شود. در روش ردیابی دستگاه‌های سیار از طریق شبکه، با استخراج اطلاعات موقعیت مکانی این دستگاه‌ها از شبکه‌های تلفن همراهی که به آن‌ها متصل هستند، بر این محدودیت غلبه می‌شود. سه شیوه ردیابی مبتنی بر شبکه وجود دارد که می‌توان از آن‌ها برای ردیابی دستگاه‌های سیار در میدان نبرد استفاده کرد ✅@omid_ramez

ردیابی موقعیت مکانی در میدان نبرد سوژه‌های ترور و بانک اهداف چگونه توسط گوشیِ تلفنِ همراه مکان‌یابی می‌شوند (بخش سوم) ۲. روش مبتنی بر شبکه ۲-۱ در روش شبکه طرح اول، استفاده از شبکه‌های سیگنالینگ اصلی مانند شبکه پروتکل SS7 مخابرات سیار است. با بهره‌برداری از این شبکه‌ها، می‌توان مکان دستگاه‌های تلفن همراه شناخته شده را حداقل تا سطح سایت سلولی به دست آورد. این شبکه‌های سیگنالینگ سال‌هاست که توسط صنعت پررونق شرکت‌های نظارتی و کاربران دولتی مورد سوءاستفاده قرار گرفته‌اند. اولین حملات ثبت شده از طریق رابط SS7 برای اهداف نظارتی، توسط اوکراین گزارش شده است که از منابع روسی در سال ۲۰۱۳ صورت گرفته است، و علاوه بر این، ما در Enea یک عامل تهدید پیچیده مرتبط با روسیه را با استفاده از رابط سیگنالینگ ردیابی کرده‌ایم. اخیراً، اوکراین گزارش داده است که حملات از طریق این رابط‌ها را در طول جنگ فعلی شناسایی و مسدود کرده است. این موارد قابل توجه هستند زیرا نشان دهنده اولین استفاده تایید شده از حملات سیگنالینگ مخابراتی در یک محیط جنگی هستند. ۲-۲ سازوکار دوم، «شنود قانونی» است. کشورها در سطوح مختلف، مقرراتی را برای تعیین نوع اطلاعاتی که اپراتورهای تلفن همراه در حوزه قضایی آن‌ها باید در اختیار دولت قرار دهند، به اجرا گذاشته‌اند. اکثریت قریب به اتفاق این کشورها از سامانه‌های شنود قانونی برخوردارند، در حالی که شمار بسیار کمتری فراتر از این حد عمل کرده و اقداماتی انجام می‌دهند که می‌توان آن‌ها را در زمره «نظارت انبوه» طبقه‌بندی کرد. اگرچه کاربرد اصلی این سامانه‌ها ردیابی مشترکان تلفن همراه در شبکه‌های داخلی کشور است، اما در شرایط جنگی، ممکن است دستگاه‌های تلفن همراه خارجی در مناطق مرزی به شبکه‌های داخلی متصل شوند و امکان ثبت اطلاعات - از جمله داده‌های مکانی - را فراهم آورند. بنا بر گزارش‌ها، روسیه سامانه‌ای برای نظارت انبوه پیاده‌سازی کرده است؛ از این رو، احتمال دارد از این سامانه برای ردیابی موقعیت مکانی دستگاه‌های تلفن همراهی استفاده شود که به شبکه‌های تحت کنترل روسیه در خاک این کشور و مناطق اشغالی اوکراین متصل می‌شوند. ۲-۳ آخرین روشی که از ردیابی مبتنی بر شبکه استفاده می‌کند، هک کردن زیرساخت مخابراتی اپراتور تلفن همراه است. در این شیوه، به گره‌های خاصی در زیرساخت شبکه اصلی اپراتوری که تلفن همراهِ هدف به آن متصل است حمله می‌شود و اطلاعات مکانی به سرقت می‌رود. در دسامبر ۲۰۲۳، شبکه تلفن همراه اوکراینی «کی‌یف‌استار» (Kyivstar) توسط هکرهای وابسته به روسیه برای چندین روز از دسترس خارج شد. بعدها گزارش شد که این هکرها از ماه‌ها پیش به شبکه دسترسی داشته‌اند. اگرچه این موضوع تأیید نشده است، اما احتمال دارد که در آن بازه زمانی، اطلاعاتی از شبکه — از جمله موقعیت مکانی — استخراج شده باشد. ✅@omid_ramez

ردیابی موقعیت مکانی در میدان نبرد سوژه‌های ترور و بانک اهداف چگونه توسط گوشیِ تلفنِ همراه مکان‌یابی می‌شوند (بخش چهارم) ۳. استفاده از خودِ دستگاه تلفن همراه سومین و آخرین روش اصلی برای ردیابی دستگاه‌های تلفن همراه در میدان نبرد، استفاده از خودِ دستگاه است. این کار می‌تواند به دو شیوه صورت گیرد. ۳.۱ نخستین شیوه، جمع‌آوری و تبادل داده‌ها توسط اپلیکیشن‌های تلفن همراه است؛ بسیاری از گوشی‌های هوشمند دارای برنامه‌هایی هستند که انواع مختلفی از اطلاعات را به شرکت‌های واسط (دلالان داده) می‌فروشند. در بسیاری از موارد، هویت کاربران در این داده‌ها ناشناس‌سازی می‌شود، اما حتی داده‌های ناشناس نیز می‌توانند برای استنباط حضور انواع خاصی از دستگاه‌های تلفن همراه در مناطق مشخصی مورد استفاده قرار گیرند. اگرچه گزارشی مبنی بر انجام این کار توسط روسیه در طول جنگ فعلی منتشر نشده، اما در گذشته گزارش‌هایی از خرید چنین اطلاعاتی توسط شرکت‌های روسی وجود داشته است. با وجود روش‌های فوق برای ردیابی دستگاه تلفن همراه در میدان نبرد، تاکتیک‌های عملیاتیِ به‌کارگرفته‌شده لزوماً نباید مستقیم یا ساده باشند؛ بلکه می‌توان به جای تلاش برای ردیابی مستقیم تلفن همراهِ فرد یا هدف مورد نظر، از رویکردهای جایگزین یا «جانبی» استفاده کرد. روشی مشابه اما متفاوت، استفاده از بدافزارهای تلفن همراه بر روی دستگاهِ هدف است. در این روش، بدافزار به نحوی روی دستگاهِ هدف نصب می‌شود تا موقعیت مکانی را ثبت کرده و برای مهاجم ارسال کند. در گذشته گزارش‌هایی از تلاش روسیه برای آلوده کردن تبلت‌های اندرویدیِ مورد استفاده‌ی یگان‌های توپخانه‌ی اوکراین منتشر شده بود. نکته جالب توجه اینکه شرکت روسیِ سازنده‌ی پهپادهای هواییِ ردیابِ موقعیت مکانیِ تلفن، پیش‌تر در زمینه توسعه بدافزارهای تلفن همراه نیز فعالیت داشته است. همچنین در اوت ۲۰۲۳، بدافزار اندرویدی جدیدی کشف شد که تبلت‌های ارتش اوکراین را هدف قرار می‌داد. این بدافزار، علاوه بر سایر قابلیت‌های مخرب، به‌طور بالقوه امکان تعیین موقعیت مکانیِ دیش‌های «استارلینک» (Starlink) متصل به تبلت آلوده را نیز فراهم می‌کرد. ✅@omid_ramez

ردیابی موقعیت مکانی در میدان نبرد سوژه‌های ترور و بانک اهداف چگونه توسط گوشیِ تلفنِ همراه مکان‌یابی می‌شوند (بخش پنجم-نهایی) ۳.۲ یک رویکرد، ردیابی دستگاه تلفن همراهِ مرتبط با هدف است؛ معمولاً تلفنی که شناخته‌شده است یا در نزدیکی فرد هدف قرار داده شده است. روش دیگر، ردیابی موقعیت مکانی بر اساس گزارش‌های خودِ کاربر است؛ در طول جنگ، موارد بسیاری وجود داشته که افراد با بارگذاری اطلاعات یا تصاویر محل حضورشان از طریق تلفن همراه، موقعیت خود را لو داده‌اند. رویکرد نهایی، ردیابی موقعیت توسط اشخاص ثالث است که در آن دیگران اطلاعات مکانی هدف را گزارش می‌کنند. این کار می‌تواند شامل مواردی نظیر روشن گذاشتن تلفن همراه توسط اعضای یگان نظامی در زمان‌هایی که باید خاموش می‌بود، انتشار تصاویر گروه در شبکه‌های اجتماعی، یا اقدام افراد محلی در ارسال جزئیات و موقعیت مکانی یگان‌ها، اردوگاه‌ها یا آرایش‌های نظامی برای نیروهای دشمن باشد. موضوع اخیر بحث‌های بسیاری را در خصوص شمول قوانین جنگ بر افرادی که موقعیت یگان‌های نظامی را گزارش می‌کنند، و همچنین وضعیت آن‌ها (به‌عنوان فرد غیرنظامی یا غیررزمنده)، برانگیخته است. 🔴با در نظر گرفتن تمام خطرات مرتبط با تلفن‌های همراه، این پرسش مطرح می‌شود که چرا اصلاً از آن‌ها در مناطق درگیری استفاده می‌شود؟ پاسخ این است که این دستگاه‌ها با وجود تمام خطراتشان، نیازی را برطرف می‌کنند. برای غیرنظامیان، کاربرد آن‌ها آشکار است: فراهم کردن امکان ارتباط و دسترسی به اطلاعات در محیطی که ممکن است سایر روش‌های ارتباطی میسر نباشند. برای نیروهای نظامی، پاسخ‌ها چندان روشن نیست؛ اما تداوم استفاده از تلفن توسط نیروهای هر دو طرف در جنگ اوکراین — برای تقویت روحیه، به عنوان ابزار ارتباطی پشتیبان و برای «تولید محتوا» — نشان می‌دهد که کاربردهای آن، با وجود خطرات موجود، کاملاً بدیهی است. برخلاف تصور رایج، گاهی اوقات تلاش برای استفاده از تلفنی که بسیار امن تلقی می‌شود، ممکن است توجه مهاجم را به آن دستگاه جلب کند. در این مقاله، برای نخستین بار تحلیلی شبیه‌سازی‌شده از تلفن‌های همراه روسی فعال در زمان حمله شب سال نو در «ماکیئیفکا» (Makiivka) ارائه می‌دهیم. ما نشان می‌دهیم که احتمالاً سیگنال‌های این تلفن‌ها برای طرف اوکراینی قابل ردیابی بوده است. با این حال، باید توجه داشت که گاهی از موضوع استفاده سربازان از تلفن همراه به عنوان بهانه‌ای برای مقصر دانستن آن‌ها در شکست‌های نظامی استفاده می‌شود، در حالی که ممکن است دلایل دیگری نیز به همان اندازه محتمل باشند. ارتش‌ها به‌طور سنتی ممنوعیت‌های سخت‌گیرانه‌ای برای استفاده از دستگاه‌های تلفن همراه داشته‌اند. اما با توجه به تجربیات حاصل از جنگ اوکراین و آزمایش شبکه‌های خصوصی 4G و 5G توسط بسیاری از ارتش‌های غربی، می‌توان انتظار داشت که شبکه‌های تلفن همراه در برنامه‌ریزی‌های نظامی آینده نقش پررنگ‌تری ایفا کنند. در نهایت، ما در این مقاله توصیه‌هایی درباره استفاده از تلفن همراه در میدان نبرد ارائه می‌دهیم. با توجه به اطلاعات فوق، میزان خطر — و توانایی فرد برای مقابله با آن — به موقعیت مکانی او در منطقه درگیری بستگی دارد. در نهایت، استفاده از تلفن همراه در میدان نبرد، کاربر را در معرض خطر ردیابی موقعیت مکانی و پیامدهای ناشی از آن قرار می‌دهد. با این حال، با توجه به کاربردهای کارآمد تلفن همراه در میدان نبرد، همواره موقعیت‌هایی پیش می‌آید که افراد — چه غیرنظامی و چه نظامی — تمایل به استفاده از این دستگاه‌ها دارند. در نهایت، تصمیم‌گیری بر عهده خود افراد است، اما آگاهی از خطرات می‌تواند به آن‌ها در اتخاذ تصمیمی آگاهانه‌تر کمک کند. ✅@omid_ramez

علیرغم برخی کم‌لطفی‌ها و بر خلاف میل بعضی رجال سیاسی و جریان‌ها، مردم مبعوث به رکن سوم تصمیمات نظام در چند ماه اخیر تبدیل شده‌اند. فرامتن پیام‌های چند ماه اخیر رهبر معظم انقلاب هم این است که ایشان حساب ویژه‌ای روی پشتوانه مردمی برای پیشبرد نظام در شرایط جنگی باز کرده‌اند. مطالبه و نقد از کف خیابان(پایین) و نظارت و پیگیری از راس نظام(بالا)، ظرفیت عجیبی پدید آورده که برخی شخصیت‌ها و جریان‌ها آن را برنمی‌تابند. اما از یک طرف قرار گرفتن در شرایط مذکرات و تفاهم و موقعیت شبه‌صلح، گزینه پایان تجمعات مردمی در پایان ماه صفر را روی میز برخی مسئولین قرار داده است. از طرف دیگر شرایط جنگی و پروتکل‌های امنیتی، دسترسی عادی مسئولین به رهبری و همینطور امکان نظارت و گزارش‌گیری مستمر رهبری از مسئولین را سخت کرده؛ و لذا شماری از رجال را به صرافت سلب برخی اختیارات رهبری(از جمله جنگ و صلح) و واگذاری آن به نهادهای دیگر انداخته است. از قضا اتفاقات قبل از پیام علی‌الاصول در شعام و همچنین رویه حاکم بر شورای سران قوا و نیز تعطیلی چند ماهه مجلس به خوبی نشان داده استعداد برخی از مسئولین در دور زدن و بی‌اثر کردن نهادهای قانونی نظام و علاقه به پدرخواندگی در آنها کم نیست. لذا باید بیش از پیش بر ایستادن در جبهه خیابان برای مقابله با خنّاسان خارجی و داخلی و بسط ید ولی امر جامعه پافشاری و تاکید کرد. ✅@omid_ramez

نشریه آتلانتیک: ترامپ در توهماتش زندگی می‌کند و با توهم، جنگ فاجعه‌بار علیه ایران را آغاز کرد؛ ترامپ ارتباطش با دنیای واقعی را کاملاً از دست داده و یک دیکتاتور خودشیفته شده 🔻تاوان گسست از واقعیت 🌎تاریخ مملو از رهبران غیرمنطقی است که در برابر حقایق تلخ فلج شده‌اند؛ از استالین که حمله نازی‌ها را باور نمی‌کرد تا صدام حسین و نیکولای چائوشسکو که تا لحظه مرگ، سقوط خود را انکار می‌کردند. توهمات ترامپ نیز تا پیش از این تنها هزینه‌های اقتصادی یا اعتباری داشت؛ مانند اعمال تعرفه‌های ویرانگر علیه منافع ملی و تضعیف ائتلاف تاریخی ناتو. اما فاجعه جنگ ایران ثابت کرد که این گسست از واقعیت تا چه حد مرگبار است. 🌎او ایالات متحده را به یک درگیری فاجعه‌بار کشاند، تنها به این دلیل که به غریزه شخصی خود بیش از هشدارهای مکرر استراتژیست‌ها و مشاوران ارشدش اعتماد کرد. اکنون که موازنه قدرت و اقتصاد جهانی برای دهه‌ها دگرگون شده، او همچنان درباره این شکست استراتژیک در برابر سرسخت‌ترین دشمنان آمریکا، به مردم و خودش دروغ می‌گوید. ترامپ توانایی درک رابطه علت و معلول را کاملاً از دست داده و نمی‌فهمد که این ناکامی‌ها محصول تصمیمات اوست. 🔻شهر ممنوعه ذهن امپراتور 🌎فاجعه ایران پایان راه نیست و بی‌خردی‌های رهبر آمریکا می‌تواند بحران‌هایی به مراتب مرگبارتر خلق کند. وقتی او در برابر حملات سایبری به سیستم‌های آبی هفت ایالت، برخلاف اسناد مداخله خارجی، شهروندان آمریکایی را مقصر می‌داند، این وحشت شکل می‌گیرد که در یک حمله تروریستی نیز مخالفان داخلی را هدف قرار دهد. اگر او در انتخابات میان‌دوره‌ای شکست بخورد، احتمالاً مانند رویدادهای ششم ژانویه، با انکار نتایج، خشونت‌های ویرانگری را در خیابان‌ها رقم خواهد زد. 🌎کابوس اصلی زمانی است که یک بحران نظامی برق‌آسا رخ دهد؛ اگر پوتین به ناتو حمله کند یا چین در اقیانوس آرام پیشروی نماید، در حالی که مشاوران حقیقت‌گو حذف شده‌اند، چه کسی جرات دارد با غریزه مطلق‌گرای او مخالفت کند؟ ترامپ دیگر هرگز به سیاست‌گذاری شفاف و عقلانی بازنخواهد گشت. او مانند تمام اقتدارگرایان تاریخ، برای همیشه به دیوارهای نفوذناپذیر شهر ممنوعه در ذهن بیمار خویش پناه برده است؛ جایی که تنها خودش امپراتور بلامنازع است و فرمان‌هایش باید بدون کمترین پرسشی اجرا شوند. https://www.theatlantic.com/ideas/2026/08/trump-reflecting-pool-irrationality/688180/ ✅@omid_ramez

چرا برخلاف انتظارات، جهان نفت ۲۰۰ دلاری را تجربه نکرد؟ بلومبرگ نوشته: 🇨🇳در این جنگ فرسایشی، چین به عنوان دست نامرئی بازار نفت وارد عمل شد و نقش تثبیت‌کننده را ایفا کرد. پیش از آغاز درگیری‌ها، واردات نفت دریایی چین حدود ۱۱ میلیون بشکه در روز بود، اما با آغاز بحران، پکن این رقم را به زیر ۶ میلیون بشکه کاهش داد که یک افت ۵۰ درصدی را نشان می‌دهد. 🇨🇳با این اقدام، چین روزانه حدود ۵ میلیون بشکه فضای تنفس به بازار جهانی تزریق کرد. علاوه بر این، ۵ تا ۷ میلیون بشکه از طریق تغییر مسیرهای استراتژیک عربستان و امارات به خارج از تنگه هرمز و انتشار ۲ تا ۳ میلیون بشکه از ذخایر استراتژیک آمریکا به ثبات بازار کمک کردند. 🇨🇳با وجود اینکه جزئیات دقیق سازوکار کاهش مصرف چین همچنان مبهم است، اما بهره‌برداری گسترده از خودروهای الکتریکی، استفاده از ذخایر تجاری پلاستیک، و افزایش بی‌سابقه تولید داخلی گاز و نفت این کشور نقش مهمی در این موفقیت ایفا کرده‌اند؛ استراتژی‌ای که چین را به یک ابرقدرت الکتریکی و تعدیل‌کننده جدید بازار انرژی (Swing Consumer) تبدیل کرده است. https://www.bloomberg.com/news/articles/2026-08-06/the-iran-war-revealed-china-has-a-new-oil-weapon ✅@omid_ramez

افزایش قیمت جهانی طلا و نقره طی دو روز گذشته ربطی به خبر مذاکرات ندارد و ناشی از انتشار گزارش اشتغال آمریکاست که حاکی از افزایش نرخ بیکاری بخش غیرکشاورزی این کشور است که نشان‌دهنده موانع افزایش نرخ بهره است. یعنی پیش‌بینی بازار این است که نرخ بهره(=ارزش دلار) افزایش نمی‌یابد؛ پس طلا و نقره با ارزش‌تر می‌شوند. ✅@omid_ramez

ذوالقدر، پزشکیان و محسن رضایی؛ آزمون وحدت و اعتماد ✍محمد امین باقری کنی، برادر شهید مصباح‌الهدی باقری کنی داماد رهبر انقلاب آنچه تا اینجا قطعی به نظر می‌رسد، کنار گذاشتن محمدباقر ذوالقدر از نمایندگی رهبری در شعام و جانشینی او با محسن رضایی است. دبیری شعام بدون نمایندگی رهبری عملا کارپردازی دبیرخانه است و دبیر دیگر هیچ پشتوانه قدرت و اختیاری برای اثرگذاری ندارد. یعنی در جلسه‌ای دبیر است که عضو نیست و حق اظهار نظر هم ندارد.  ظاهرا ذوالقدر هم بنا به همین دلیل استعفا کرده اما پزشکیان نپذیرفته است. که البته از اختیارات رییس جمهور، انتخاب دبیر شعام است. چند نکته می‌ماند که دو تا را عرض می‌کنم؛ یک آنکه تغییر در نمایندگی رهبری در شعام پس از امضاء تفاهم، بی‌تردید از تبعات عدم همراهی نماینده رهبری در شورای عالی امنیت ملی با نظر اصولی رهبری در مهم‌ترین مساله امنیت ملی کشور است (رای مثبت ذوالقدر به توافق با امریکا) امری که نشان می‌دهد، بر خلاف بسیاری ادعاها و توجیه‌ها، برای نماینده رهبری و دبیر شعام و به تبع سایر اعضاء شعام، نظر رهبری قبل از امضاء تفاهم روشن بوده و با علم به آن، از آن تخلف کرده‌اند. دلالت مهمی که، حفظ اصل راهبردی وحدت، اجازه تفصیل آن را در این متن نمی‌دهد. که اگر چنین نباشد تغییری به این مهمی در این شرایط کشور، حتما ناشی از خطایی بزرگتر است! اگر کسی این مطلب را نپذیرد، ناگزیر باید قائل به تخلف رهبری از اصل راهبردی وحدت باشد! دو اینکه، از مطالبات رهبری در پیام‌های اخیر، اعتماد مردم به مسئولان است. طبعا، این اعتماد باید تابع اعتماد رهبری به آنها باشد. اعتماد رهبری به مسئولی در عالی‌ترین سطح از میان رفته و کنار گذاشته شده و بالتبع مردم نیز نمی‌توانند بدون حجت، اعتماد خود را حفظ کنند. خوبست برای حفظ وحدت و اعتماد مردم به مسئولان، رییس مجلس از رییس جمهور بخواهد، در این مورد زودتر به تصمیم برسد. و کلام آخر با رفقایی است که دائم و به درستی اصل وحدت را در امور مختلف متذکر می‌شوند؛ عزیزان به میدان بیایید و از مسئولان به عنوان خط مقدم حفظ وحدت، حفظ وحدت را مطالبه کنید. 🌐 @Rahe_Dialameh

مقاله مهم فارن افرز: محور مقاومت چگونه خود را بازسازی کرد؟ 🔸️شبکه منطقه‌ای ایران اکنون از هر زمان دیگری خطرناک‌تر است 🔹️پس از پنج ماه جنگ آمریکا علیه ایران، توانایی تهران در ادامه وارد کردن هزینه به آمریکا و متحدانش بسیاری از استراتژیست‌ها و تحلیلگران را غافلگیر کرده است. دوام جمهوری اسلامی و شرکای منطقه‌ای آن، با وجود سال‌ها فشار و شکست‌های ظاهری، نشان‌دهنده نقصی اساسی در تفکری است که به آغاز این جنگ انجامید. 🔹هنگامی که آمریکا و اسرائیل در اواخر فوریه عملیات نظامی علیه ایران را آغاز کردند، بر نظریه‌ای تکیه داشتند که سال‌ها از سوی حامیان تغییر نظام در آمریکا و برخی استراتژیست‌های اسرائیلی تبلیغ می‌شد. بر اساس این نظریه، اگر اقتصاد جمهوری اسلامی، رهبران آن، تأسیسات تسلیحاتی و خطوط اصلی تدارکاتش با استفاده از قدرت نظامی و تحریم‌های اقتصادی هدف قرار گیرند، نظام ایران ضربه‌ای مرگبار خواهد خورد. در نتیجه، متحدان منطقه‌ای تهران نیز به‌شدت تضعیف خواهند شد. این نظریه که به «دکترین اختاپوس» شهرت یافت، بر این فرض استوار بود که اگر «سر اختاپوس» در تهران قطع شود، بازوهای آن، یعنی گروه‌های محور مقاومت، نیز به‌تدریج از بین خواهند رفت. 🔹️دو دهه پیش، شاید چنین راهبردی می‌توانست مؤثر باشد. در آن زمان، رابطه ایران با متحدانش ساختاری بسیار ساده‌تر داشت و انتقال تسلیحات، فناوری و دانش فنی تقریباً به‌طور کامل از طریق تهران انجام می‌شد. اما امروز محور مقاومت دیگر یک ساختار ساده با نقاط ضعف مشخص نیست. این شبکه اکنون بیشتر به تار عنکبوتی پیچیده، درهم‌تنیده و خودترمیم‌شونده شباهت دارد؛ شبکه‌ای که در آن دانش، منابع و حتی فرآیند تصمیم‌گیری می‌تواند هم‌زمان در چندین نقطه مختلف توزیع شود. 🔹در چنین ساختاری، اگر یکی از رهبران کشته شود، یک مرکز تولید یا انبار تسلیحات بمباران شود یا یکی از مسیرهای تدارکاتی از بین برود، گروه‌های عضو شبکه به‌سرعت خود را با شرایط جدید تطبیق می‌دهند؛ رهبر از دست‌رفته را جایگزین می‌کنند، خلأهای فنی لازم برای تولید سلاح را پر می‌کنند و خطوط تدارکاتی را از مسیرهای جایگزین دوباره برقرار می‌سازند. 🔹همین ساختار پیچیده و انعطاف‌پذیر باعث شده است که متحدان ایران از هفتم اکتبر ۲۰۲۳ بتوانند خود را با شرایط جدید تطبیق دهند. حتی پس از ویرانی گسترده‌ای که اسرائیل در جریان جنگ غزه بر حماس و حزب‌الله وارد کرد، سقوط حکومت بشار اسد در سوریه و همچنین کارزار وسیع حملات هوایی آمریکا و اسرائیل علیه ایران در بهار امسال، محور مقاومت همچنان تا حد زیادی دست‌نخورده باقی مانده است. 🔹۲۰ سال پیش، گروه‌هایی که امروز با عنوان «محور مقاومت» شناخته می‌شوند، عمدتاً گروه‌های شورشی محلی بودند که از تاکتیک‌ها و فناوری‌های چریکی قرن بیستم استفاده می‌کردند. در دو دهه بعد، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی راهبردی را برای ارتقای توان این گروه‌ها و رساندن آنها به سطح فناوری‌های قرن بیست‌ویکم تدوین کرد. 🔹در همین حال، شماری از گروه‌های مورد اعتماد نیز آموزش دیده‌اند تا خودشان سلاح، به‌ویژه پهپاد، تولید کنند و قطعات مورد نیاز را به‌طور مستقل وارد کنند. امروزه حماس، حزب‌الله و حوثی‌ها همگی قادرند پهپادهای انتحاری خود را تولید کرده و به‌کار گیرند.؛ پهپادهایی که می‌توانند اهدافی را تا فاصله حدود ۲۵۰۰ کیلومتر هدف قرار دهند. 🔹سپاه پاسداران با ارتقای تدریجی توان سازمانی این گروه‌ها، آنها را از هسته‌های پراکنده شورشی به سازمان‌هایی بسیار توانمند تبدیل کرده است. حماس، حزب‌الله و حوثی‌ها اکنون شبکه‌های اختصاصی خود از بازرگانان، تجار و مهندسان را برای تأمین تجهیزات و ساخت تسلیحات ایجاد کرده‌اند. 🔹️سپاه پاسداران همچنین بخشی از مسئولیت آموزش را به خود گروه‌های عضو محور مقاومت واگذار کرده است. این روند باعث شده است این گروه‌ها ارتباطات مستقیمی با یکدیگر و نیز با دیگر بازیگران قدرتمند دولتی و غیردولتی برقرار کنند. 🔹پیش‌بینی‌های آمریکا و اسرائیل درباره شکست ایران و محور مقاومت، یک تحول مهم در شیوه سازماندهی توان نظامی و ساختارهای عملیاتی سپاه پاسداران و متحدانش را نادیده گرفته بود. در گذشته، دانش نظامی و فناوری عمدتاً در اختیار سپاه پاسداران متمرکز بود، اما اکنون این دانش در سراسر یک اکوسیستم بسیار گسترده‌تر، پراکنده‌تر و به‌شدت به‌هم‌پیوسته توزیع شده است. 🔹 حتی در اوایل سال ۲۰۲۵، پس از شکست‌هایی که محور مقاومت در غزه، لبنان و سوریه متحمل شد و همچنین پس از آنکه دولت ترامپ حوثی‌ها را در فهرست سازمان‌های تروریستی خارجی قرار داد، ایران و گروه‌های هم‌پیمانش توانستند با اتکا به شبکه متنوع دانش فنی و خطوط تأمین که طی پانزده سال گذشته ایجاد کرده بودند، به‌سرعت خود و زرادخانه‌هایشان را بازسازی کنند. 🌐 @Rahe_Dialameh