eitaa logo
جمهوری اسلامی | امید رامِز 🇮🇷
442 دنبال‌کننده
148 عکس
36 ویدیو
10 فایل
مشاهده در ایتا
دانلود
🔻دروغی به نام خود تنظیم‌گری چرا نمی‌توان هر تغییری در هنجارهای پوشش را حاصل طبیعی عرف دانست؟ 🔖 ✍️نامیه اصفهانیان،کارشناس ارشد روانشناسی ▫️ اواخر دهه‌ی هشتاد در مدرسه‌ای خارج از سیستم رسمی کار می‌کردم که اصطلاحا مختلط بود و بچه‌ها هم لباس فرم نداشتند و با لباس‌های دلخواه به مدرسه می‌آمدند. یک روز به مادر دختربچه‌ای که تازه می‌خواست ثبت‌نام کند، درباره‌ی لباسش یادآوری کردم که خوب است زیرِ دامن یا پیراهنش شلوارک بپوشد تا موقع جست‌وخیز و بازی لباس‌زیرش معلوم نشود. این حرف را با نگاه تربیتی گفتم؛ باور داشتم رعایت حریم بدنی، برای خود بچه امنیت و آرامش و حتی آزادی و استقلال می‌آورد. اما از آنجایی که با جوّ فرهنگی آن طبقه از خانواده‌ها آشنا بودم و حدس می‌زدم با سوءبرداشت، به کنترل بدن دختران محکوم خواهم شد، این توضیح را هم اضافه کردم که دلیل این تأکید درباره‌ی لباس دختربچه‌ها این است که پوشش پسربچه‌ها اساساً طوری است که لباس‌زیرشان هیچ‌وقت معلوم نمی‌شود. ▫️در ایران، دست‌کم در دهه‌های اخیر و تاحدودی تحت‌تأثیر وجود قانون حجاب، موضوع کلی پوشش بر سر زبان‌ها افتاده و همه را به اظهارنظر فراخوانده است. از مناقشه‌ برانگیزترین اظهارنظرها در این زمینه به مفهوم عرف مربوط می‌شود. حقوق‌دانان و جامعه‌شناسان و روشنفکران و سایر کارشناسان که در نقد سیاست‌های حاکمیت درباره‌ی حدومرز پوشش زنان اظهارنظر می‌کنند، مهم‌ترین ارجاعشان به عرف است. آن‌ها مدعی‌اند که حدود پوشش چیزی نیست که به‌صورت فرمایشی و دستوری تعیین شود؛ بلکه این عرف است که مشخص می‌کند چه میزانی از پوشش، مناسب یا بهنجار است و از آن کمتر، نه. گویی رابطه‌ای ازلی‌وابدی بین عرف و پوشش برقرار است که برای حل تمام چالش‌های مربوط به این حوزه می‌توان به سراغش رفت. برای بررسی دقیق‌تر این ادعا باید تعریف روشنی از عرف داشته باشیم. ▫️عرف در معنای کلی، به مجموعه‌ای از رفتارها، باورها، ارزش‌ها و شیوه‌های عمل گفته می‌شود که در میان اعضای یک جامعه یا گروه، در گذر زمان رواج یافته و به‌عنوانِ شیوه‌ای پذیرفته‌ شده و معمول، برای رفتارکردن شناخته می‌شود. در حقوق و فقه، عرف رفتاری است که در میان مردم یا گروهی از آنان به‌طور مستمر و معمول رواج دارد و می‌تواند در تشخیص معنای قراردادها، تعیینِ حدود تعهدات و در برخی موارد، تعیین حکم یا قاعده‌ی رفتاری مورد توجه قرار گیرد. در علوم اجتماعی، عرف مجموعه‌ای از الگوهای رفتاری و شیوه‌های عملِ نسبتاً پایدار و پذیرفته‌شده در یک جامعه یا گروه اجتماعی است که در اثر تکرار و پذیرش جمعی شکل گرفته و اعضای آن جامعه انتظار دارند دیگران نیز مطابق آن رفتار کنند. عرف معمولاً بدون آنکه به‌صورت رسمی و مکتوب وضع شده باشد، رفتار افراد را تنظیم می‌کند. ▫️اشتراک این تعاریف در این است که عرف به‌مرور زمان و به‌صورت جمعی شکل گرفته و مبنای رفتار افراد در جامعه و قضاوت درباره‌ی آن قرار می‌گیرد. یعنی تدریجی‌ بودن و وابستگی به گذر زمان، ذاتی مفاهیم عرف و عرفی است. به‌عبارت‌دیگر، تغییراتی که منجر به شکل‌گیری یک عرف جدید در جامعه می‌شوند، حالتی طبیعی دارند و با تغییرات ضربتی، دفعی و دستکاری‌ شده متفاوت‌اند. بنابراین، اگر یک مؤلفه‌ی فرهنگی با دستکاری بیرونی، چه به‌صورت مستقیم و ملموس و چه به‌شکل نامحسوس و غیرمستقیم، تغییر پیدا کند، دیگر نمی‌توان در مورد آن از عرف حرف زد. 📌برای مطالعه کامل این یادداشت اینجا کلیککنید. 📝 مجله اقلیما | مجله تخصصی زن،‌ جنسیت و جامعه ‌ eqlimamag.ir 📗 @Eqlima_Mag‌
جمهوری اسلامی | امید رامِز 🇮🇷
🔻دروغی به نام خود تنظیم‌گری چرا نمی‌توان هر تغییری در هنجارهای پوشش را حاصل طبیعی عرف دانست؟ 🔖#یادد
. 🌿آیه ۲۷ سوره نساء: وَاللَّهُ يُرِيدُ أَنْ يَتُوبَ عَلَيْكُمْ وَ يُرِيدُ الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الشَّهَوَاتِ أَنْ تَمِيلُوا مَيْلًا عَظِيمًا و خدا می‌خواهد با رحمت و لطفش به شما توجه کند؛ و آنان که از شهوات پیروی می ‌کنند می‌خواهند شما [از حدود و مقرّرات حق] به انحراف بزرگی دچار شوید ✅@omid_ramez
هندسه‌‌ی نبرد.pdf
حجم: 3.5M
جدیدترین اثر انتشارات انقلاب اسلامی کتاب "هندسه‌ی نبرد" شناخت دشمن و روشهای مقابله با آن در اندیشه‌ی امام شهید آیت‌الله‌ خامنه‌ای(ره) ✅@omid_ramez
در ارتباط با واردات کالاهای لوکس بخش‌هایی از کتاب "هنر تحریم‌ها" نوشته "ریچارد نفیو" معمار تحریم‌های آمریکا در زمان اوباما را بخوانید. ریچارد نفیو معتقد است استثنا کردن واردات کالاهای لوکس در عین تحریم‌ کالاهای ضروری، "احساس درد" و در نتیجه اثرگذاری تحریم‌ها را بیشتر می‌کرد. ✅@omid_ramez
5M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
چقدر در این سال‌ها و ماه‌ها ادعا کردند "همه چیز با رهبری هماهنگ است". آیا حقیقتا می‌توان باور کرد این خفّتی که قشقاوی سخنگوی کمیسیون امنیت ملی مجلس آن را روایت می‌کند با هماهنگی رهبری بوده باشد؟ آیا رهبری که جانشان را برای استقلال کشور و مبارزه با استکبار و زیاده‌خواهی آن دادند و در هر دو سخنرانی‌ آخرشان در ۱۴۰۴/۱۱/۱۲ و ۱۴۰۴/۱۲/۲۹ از قصد بلعیدن ایران و منابع نفت و گاز کشور توسط آمریکا فرموده بودند با چنین ذلّتی موافقت می‌کردند!؟ انس و معرفت به چهل سال منظومه فکری امام شهید هرگز چنین چیزی را قبول نمی‌کند. این خفّت و ذلت حاصل سیاست خارجی مبتنی بر "جهان تک‌قطبی" دهه نود میلادی در دستگاه دیپلماسی کشور است نه نگاه انقلابی رهبری شهید. 🌿بیانات ۱۴۰۴/۱۱/۱۲: "آمریکا میخواهد ایران را ببلعد، ملّت رشید ایران و جمهوری اسلامی مانع است...ایران شما، کشور شما، جاذبه‌های زیادی دارد: نفت ایران جاذبه دارد، گاز ایران جاذبه دارد، معادن غنیّ ایران جاذبه دارد، موقعیّت راهبردی و جغرافیایی ایران جاذبه دارد؛ خیلی خصوصیّاتِ دیگر هست... حدود سی سال آمریکایی‌ها در ایران بودند، منابع دستشان بود، نفت دستشان بود...[حالا] دستشان قطع شده، میخواهند برگردند همان وضع زمان پهلوی را دوباره داشته باشند، ملّت ایران هم محکم ایستاده، سینه سپر کرده و مانع است". 🌿بیانات ۱۴۰۴/۱۱/۲۹: "مسئله‌ی ما با آمریکا این است که آنها میخواهند ایران را ببلعند، ملّت ایران مانع است، جمهوری اسلامی مانع است. اینها مایلند که بر ملّت ایران تسلّط پیدا کنند" ✅@omid_ramez
هوالحکیم از ابتدای جنگ از دیدن هیچ تصویری مثل این شیشه‌نوشته تحت تاثیر قرار نگرفته‌ام. متن شیشه‌ی این کاسب، خلاصه همه عرفان عملی این روزها و شب‌های امت است که از حضرت روح‌الله و سیدعلی به ارث برده‌اند. ایمان‌شان آنها را به عمل فرامی‌خواند و به فرموده امام شهید، عملشان بر ایمان‌شان می‌افزاید. چهل و هشت روز است خیابان را، زیست جهادی شبانه را، و "قیام مثنی و فردی" را اولویت زندگی خود کرده‌اند. زیر باران و بمباران؛ سرما و تهدید. دیشب خانمی را دیدم که بساط درس و مشق سه فرزند خود را کنار میدان پهن کرده بود. گویی خیابان را سنگر می‌داند. خدا را شاهد می‌گیرم چهل و هشت روز است بسیاری از بسیجیان، سفر که هیچ، حتی عیددیدنی نرفته‌اند. این امت، رسالت تاریخی خود را درک کرده‌اند. فهمیده‌اند در نبرد وجودی اسلام/کفر و شیعه/صهیونیسم، قیام آنها در خیابان، فلسفه تاریخیِ نزاع حق و باطل را معنا می‌کند؛ هر یک نفر به این درک عینی رسیده که خیابان خاکریز نبردی است که بقا و دوام دین را به حضور فردِ او گره زده است. او میراث و امانت هزاران ساله انبیاء و اولیاء را بر دوش خود حس می‌کند. می‌داند جهادش بر خلاف نماز و روزه‌اش قضا ندارد! می‌داند هر مستحبی در ساعات قیام خیابانی، عملی شیطانی است که ابلیس بَزَک کرده. این مردم نتیجه جنگ را رقم زده‌اند و غرب را از پای درآورده‌اند. قسم می‌خورم به شرط استقامت، نتیجه مذاکرات را هم رقم خواهند زد و گردن غرب‌گرایان را خواهند شکست. مگر نه این است که اصحاب مذاکره و "بدیم بره" مردم خیابان را وبال خود می‌پندارند!؟
جمهوری اسلامی | امید رامِز 🇮🇷
هوالحکیم از ابتدای جنگ از دیدن هیچ تصویری مثل این شیشه‌نوشته تحت تاثیر قرار نگرفته‌ام. متن شیشه‌ی ای
. این متن را در شب چهلم بعثت امت نوشتم. امشب شب دویستم بود. برای مردمی که تاریخ به شرافت و غیرت و همت‌شان غبطه می‌خورد
سوره واقعه *بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیم* إِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ ﴿١﴾ لَیْسَ لِوَقْعَتِهَا کَاذِبَةٌ ﴿٢﴾ خَافِضَةٌ رَافِعَةٌ ﴿٣﴾ إِذَا رُجَّتِ الأرْضُ رَجًّا ﴿٤﴾ وَبُسَّتِ الْجِبَالُ بَسًّا ﴿٥﴾ فَکَانَتْ هَبَاءً مُنْبَثًّا ﴿٦﴾ وَکُنْتُمْ أَزْوَاجًا ثَلاثَةً ﴿٧﴾ فَأَصْحَابُ الْمَیْمَنَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَیْمَنَةِ ﴿٨﴾ وَأَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ ﴿٩﴾ وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَ ﴿١٠﴾ أُولَئِکَ الْمُقَرَّبُونَ ﴿١١﴾ فِی جَنَّاتِ النَّعِیمِ ﴿١٢﴾ ثُلَّةٌ مِنَ الأوَّلِینَ ﴿١٣﴾ وَقَلِیلٌ مِنَ الآخِرِینَ ﴿١٤﴾ عَلَى سُرُرٍ مَوْضُونَةٍ ﴿١٥﴾ مُتَّکِئِینَ عَلَیْهَا مُتَقَابِلِینَ ﴿١٦﴾ یَطُوفُ عَلَیْهِمْ وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَ ﴿١٧﴾ بِأَکْوَابٍ وَأَبَارِیقَ وَکَأْسٍ مِنْ مَعِینٍ ﴿١٨﴾ لا یُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلا یُنْزِفُونَ ﴿١٩﴾ وَفَاکِهَةٍ مِمَّا یَتَخَیَّرُونَ ﴿٢٠﴾ وَلَحْمِ طَیْرٍ مِمَّا یَشْتَهُونَ ﴿٢١﴾ وَحُورٌ عِینٌ ﴿٢٢﴾ کَأَمْثَالِ اللُّؤْلُؤِ الْمَکْنُونِ ﴿٢٣﴾ جَزَاءً بِمَا کَانُوا یَعْمَلُونَ ﴿٢٤﴾ لا یَسْمَعُونَ فِیهَا لَغْوًا وَلا تَأْثِیمًا ﴿٢٥﴾ إِلا قِیلا سَلامًا سَلامًا ﴿٢٦﴾ وَأَصْحَابُ الْیَمِینِ مَا أَصْحَابُ الْیَمِینِ ﴿٢٧﴾ فِی سِدْرٍ مَخْضُودٍ ﴿٢٨﴾ وَطَلْحٍ مَنْضُودٍ ﴿٢٩﴾ وَظِلٍّ مَمْدُودٍ ﴿٣٠﴾ وَمَاءٍ مَسْکُوبٍ ﴿٣١﴾ وَفَاکِهَةٍ کَثِیرَةٍ ﴿٣٢﴾ لا مَقْطُوعَةٍ وَلا مَمْنُوعَةٍ ﴿٣٣﴾ وَفُرُشٍ مَرْفُوعَةٍ ﴿٣٤﴾ إِنَّا أَنْشَأْنَاهُنَّ إِنْشَاءً ﴿٣٥﴾ فَجَعَلْنَاهُنَّ أَبْکَارًا ﴿٣٦﴾ عُرُبًا أَتْرَابًا ﴿٣٧﴾ لأصْحَابِ الْیَمِینِ ﴿٣٨﴾ ثُلَّةٌ مِنَ الأوَّلِینَ ﴿٣٩﴾ وَثُلَّةٌ مِنَ الآخِرِینَ ﴿٤٠﴾ وَأَصْحَابُ الشِّمَالِ مَا أَصْحَابُ الشِّمَالِ ﴿٤١﴾ فِی سَمُومٍ وَحَمِیمٍ ﴿٤٢﴾ وَظِلٍّ مِنْ یَحْمُومٍ ﴿٤٣﴾ لا بَارِدٍ وَلا کَرِیمٍ ﴿٤٤﴾ إِنَّهُمْ کَانُوا قَبْلَ ذَلِکَ مُتْرَفِینَ ﴿٤٥﴾ وَکَانُوا یُصِرُّونَ عَلَى الْحِنْثِ الْعَظِیمِ ﴿٤٦﴾ وَکَانُوا یَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَکُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَئِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ﴿٤٧﴾ أَوَآبَاؤُنَا الأوَّلُونَ ﴿٤٨﴾ قُلْ إِنَّ الأوَّلِینَ وَالآخِرِینَ ﴿٤٩﴾ لَمَجْمُوعُونَ إِلَى مِیقَاتِ یَوْمٍ مَعْلُومٍ ﴿٥٠﴾ ثُمَّ إِنَّکُمْ أَیُّهَا الضَّالُّونَ الْمُکَذِّبُونَ ﴿٥١﴾ لآکِلُونَ مِنْ شَجَرٍ مِنْ زَقُّومٍ ﴿٥٢﴾ فَمَالِئُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ ﴿٥٣﴾ فَشَارِبُونَ عَلَیْهِ مِنَ الْحَمِیمِ ﴿٥٤﴾ فَشَارِبُونَ شُرْبَ الْهِیمِ ﴿٥٥﴾ هَذَا نُزُلُهُمْ یَوْمَ الدِّینِ ﴿٥٦﴾ نَحْنُ خَلَقْنَاکُمْ فَلَوْلا تُصَدِّقُونَ ﴿٥٧﴾ أَفَرَأَیْتُمْ مَا تُمْنُونَ ﴿٥٨﴾ أَأَنْتُمْ تَخْلُقُونَهُ أَمْ نَحْنُ الْخَالِقُونَ ﴿٥٩﴾ نَحْنُ قَدَّرْنَا بَیْنَکُمُ الْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِینَ ﴿٦٠﴾ عَلَى أَنْ نُبَدِّلَ أَمْثَالَکُمْ وَنُنْشِئَکُمْ فِی مَا لا تَعْلَمُونَ ﴿٦١﴾ وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ النَّشْأَةَ الأولَى فَلَوْلا تَذَکَّرُونَ ﴿٦٢﴾ أَفَرَأَیْتُمْ مَا تَحْرُثُونَ ﴿٦٣﴾ أَأَنْتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ ﴿٦٤﴾ لَوْ نَشَاءُ لَجَعَلْنَاهُ حُطَامًا فَظَلْتُمْ تَفَکَّهُونَ ﴿٦٥﴾ إِنَّا لَمُغْرَمُونَ ﴿٦٦﴾ بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ ﴿٦٧﴾ أَفَرَأَیْتُمُ الْمَاءَ الَّذِی تَشْرَبُونَ ﴿٦٨﴾ أَأَنْتُمْ أَنْزَلْتُمُوهُ مِنَ الْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ الْمُنْزِلُونَ ﴿٦٩﴾ لَوْ نَشَاءُ جَعَلْنَاهُ أُجَاجًا فَلَوْلا تَشْکُرُونَ ﴿٧٠﴾ أَفَرَأَیْتُمُ النَّارَ الَّتِی تُورُونَ ﴿٧١﴾ أَأَنْتُمْ أَنْشَأْتُمْ شَجَرَتَهَا أَمْ نَحْنُ الْمُنْشِئُونَ ﴿٧٢﴾ نَحْنُ جَعَلْنَاهَا تَذْکِرَةً وَمَتَاعًا لِلْمُقْوِینَ ﴿٧٣﴾ فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّکَ الْعَظِیمِ ﴿٧٤﴾ فَلا أُقْسِمُ بِمَوَاقِعِ النُّجُومِ ﴿٧٥﴾ وَإِنَّهُ لَقَسَمٌ لَوْ تَعْلَمُونَ عَظِیمٌ ﴿٧٦﴾ إِنَّهُ لَقُرْآنٌ کَرِیمٌ ﴿٧٧﴾ فِی کِتَابٍ مَکْنُونٍ ﴿٧٨﴾ لا یَمَسُّهُ إِلا الْمُطَهَّرُونَ ﴿٧٩﴾ تَنْزِیلٌ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِینَ ﴿٨٠﴾ أَفَبِهَذَا الْحَدِیثِ أَنْتُمْ مُدْهِنُونَ ﴿٨١﴾ وَتَجْعَلُونَ رِزْقَکُمْ أَنَّکُمْ تُکَذِّبُونَ ﴿٨٢﴾ فَلَوْلا إِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ ﴿٨٣﴾ وَأَنْتُمْ حِینَئِذٍ تَنْظُرُونَ ﴿٨٤﴾ وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَیْهِ مِنْکُمْ وَلَکِنْ لا تُبْصِرُونَ ﴿٨٥﴾ فَلَوْلا إِنْ کُنْتُمْ غَیْرَ مَدِینِینَ ﴿٨٦﴾ تَرْجِعُونَهَا إِنْ کُنْتُمْ صَادِقِینَ ﴿٨٧﴾ فَأَمَّا إِنْ کَانَ مِنَ الْمُقَرَّبِینَ ﴿٨٨﴾ فَرَوْحٌ وَرَیْحَانٌ وَجَنَّةُ نَعِیمٍ ﴿٨٩﴾ وَأَمَّا إِنْ کَانَ مِنْ أَصْحَابِ الْیَمِینِ ﴿٩٠﴾ فَسَلامٌ لَکَ مِنْ أَصْحَابِ الْیَمِینِ ﴿٩١﴾ وَأَمَّا إِنْ کَانَ مِنَ الْمُکَذِّبِینَ الضَّالِّینَ ﴿٩٢﴾ فَنُزُلٌ مِنْ حَمِیمٍ ﴿٩٣﴾ وَتَصْلِیَةُ جَحِیمٍ ﴿٩٤﴾ إِنَّ هَذَا لَهُوَ حَقُّ الْیَقِینِ ﴿٩٥﴾ فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّکَ الْعَظِیمِ ﴿٩٦﴾.
جمهوری اسلامی | امید رامِز 🇮🇷
هوالحکیم 🍁"آنتونیو گرامشی" متفکر و فیلسوفِ چپ و منتقدِ هژمونی لیبرال‌سرمایه‌داری، در نوشته‌هایش توضیح می‌دهد که چگونه یک گروه اجتماعی یا حزب سیاسی می‌تواند بر جامعه مسلط باشد بدون اینکه از قوه قهریه یا زور استفاده کند؛ او برای توصیف این فرآیند از مفهوم "سازماندهی رضایت" استفاده می‌کند؛ احزاب/گروه‌های اجتماعی مذکور با مطبوعات، رسانه، فرهنگ و... تلاش می‌کنند ایده‌ای که در ابتدا متعلق به گروه یا طبقه خاصِ خودشان است و منافع آنها را رقم می‌زند را به تدریج در زبان عمومی جامعه نفوذ دهند و به عنوان یک ارزش عمومی و همگانی قابل پذیرش کنند؛ بنابراین آنتونیو گرامشی مفهوم دیگری را به کار می‌برد به نام Common Sense یا "عقل سلیم"؛ برای پذیرش عمومی، مفهوم عقل سلیم تلاش می‌کند تبیین کند چه چیزی شدنی، منطقی، درست و ممکن است به طوری که مخالفت با آن غیرمنطقی و غیرعقلانی به نظر برسد و مخالفت با آن پرهزینه شود. 🍁سال‌هاست غربگرایان(اعم از بی‌حجاب یا محجبه) تلاش می‌کنند دو موضوع را به جامعه و سیاست‌گذار القا کنند: اولا آنها سبک پوشش و حجاب را یک فرآیند کاملا عرفی و نتیجه مناسبات درونی جامعه ایرانی و در واقع "پروسه‌محور" معرفی می‌کنند و ضمن "سازماندهی رضایت" گروه‌های اجتماعی ذینفع، آگاهانه یا ناآگاهانه سعی می‌کنند تاثیر پروژه‌های سرویس امنیتی-اطلاعاتی خارجی بر پوشش و عرف را نادیده بگیرند. وجودِ به قدر کافی اسناد غیرقابل انکار مبنی بر تخصیص بودجه‌ کشورهای غربی به موضوع پوشش زنان در جمهوری اسلامی و نیز جهش‌های محسوس در تغییر سبک پوشش بانوان، ادلّه‌ای است که به خوبی اثبات می‌کند تغییر سبک و فرهنگ پوشش در ایران بیش از آنکه "پروسه‌محور" باشد، "پروژه‌محور" است. 🍁ثانیا با طرح ایده "انسجام اجتماعی" و ایجاد دوگانه موهومی امر ملی_امر دینی سعی می‌کنند حساسیت‌زدایی از مسئله پوشش را مبتنی ایده "عقل سلیم" ِ گرامشی دنبال کنند و با برچسب‌‌زنی تندرو و افراطی بر اقشار متدیّن و نقدهای غیرمنصفانه و بدون مطالعه‌ی مصوبه پوشش مجلس در سال ۴۰۳، پیگیری الزامات پوشش در محیط عمومی و صیانت از خانواده و اخلاقی اجتماعی را "غیرعقلانی" جلوه دهند. این در حالی است اولا که تجربه تاریخی ایران به ویژه جنگ ۸ ساله و ۱۲ روزه و ۴۰ روزه به خوبی نشان داد ایران را آموزه‌ها و هویت اسلامی و شیعی حفظ کرده و لذا عفاف و حیا رکنی از ارکان "امنیت ملی" هستند، ثانیا مطابق آیات قرآن "وحدت امت" با رحمت الهی محقق می‌شود که آنهم در گرو انجام احکام و فرائض الهی است. ✅@omid_ramez
جمهوری اسلامی | امید رامِز 🇮🇷
هوالحکیم 🍁"آنتونیو گرامشی" متفکر و فیلسوفِ چپ و منتقدِ هژمونی لیبرال‌سرمایه‌داری، در نوشته‌هایش توض
. 🌿بیانات امام شهید ۱۳۷۲/۰۴/۲۶: بسیار کسانى هستند که سَرانگشت دشمنند امّا نه در چهره‌ى یک برخورد نظامى بلکه با برآشفتن محیط امن زندگى مردم؛ شکستن حریم خلوت امن خانواده‌ها؛ نفوذ کردن در حصار قدس و عفّت عمومى این ملّت؛ سَرانگشت دشمن است که این‌گونه عمل میکند. هنر بزرگ شما این است که اینها را بشناسید. همه یکسان نیستند؛ آن‌ که به خطا عملى انجام میدهد، بى‌آنکه بخواهد ضربه‌اى وارد بکند، تفاوت دارد با آن کسى که از روى نقشه و به دنبال اراده‌ى دشمنان این ملّت حرکتى را انجام میدهد. نیروى انتظامى باید این دو را از هم بازبشناسد و به وظیفه‌ى خود عمل کند ✅@omid_ramez