"خبرگزاری جمهوری اسلامی" موسوم به ایرنا که نهادی رسمی و دولتی است و از بودجه عمومی ارتزاق می‌کند، از خانمی که یک نوزاد جنگ تحمیلی را به فرزندخواندگی قبول کرده عکس‌هایی منتشر کرده است. اینکه اراده‌ای برای حکمرانی پوشش و عفاف در عرصه عمومی و "غیررسمی" از سوی حاکمیت وجود ندارد و حتی وعّاظ و مداحان و بلاگرهای مذهبی هم برای توصیه به رواداری در امر پوشش از سکولارها سبقت می‌گیرند، در جای خودش قابل بحث است. اما آنچه واقعا آزاردهنده است تغییر هنجارها در نهادهای "رسمی" است. کار خیر این خانم می‌توانست با پوشش مناسب و التزام به چارچوب‌ها و پروتکل‌های مطبوعاتی، خبررسانی و ترویج شود؛ نمی‌توان به بهانه یک خیرِ غیرواجب، چشم را بر حرام بست و به هنجارهای رسمی در "جمهوری اسلامی" دهن‌کجی کرد. ✅@Omid_Ramez

آقای قالیباف امروز گفته‌اند: " از جهش قیمت‌ها و بالا رفتن هزینه‌های زندگی مردم اطلاع دارم... متاسفانه برخی با انگیزه‌های سیاسی و به بهانه گرانی‌ها بدون در نظر گرفتن واقعیت‌ها، انگشت اتهام را فقط به سوی دولت یا رئیس جمهور می‌گیرند" ما که هرگز انگیزه سیاسی نداریم اما فراموش نمی‌کنیم ایشان جاده‌صاف کن حذف ارز ترجیحی ۴۲۰۰ تومانی در سال ۱۴۰۱ و حذف ارز ترجیحی ۲۸۵۰۰ تومانی و یکسان‌سازی نرخ ارز در سال ۱۴۰۴ بوده است. با این استدلال که "ارز ترجیحی به هدف نمی‌خورد و موجب رانت می‌شود". تجربه نشان داد آیا به هدف نمی‌خورد یا خیر. ما فرموش نمی‌کنیم که ایشان گفته بود "کالاهایی که به ارز ترجیحی ارتباطی ندارند نباید گران شوند"!!! ما ساده‌لوحی ایشان را فراموش نمی‌کنیم که گفته بود "کالابرگ باید قیمت کالاهای اساسی را در طول سال ثابت نگه دارد". ما نقش خباثت دشمن را در جنگ اقتصادی و نظامی نادیده نمی‌گیریم اما تاثیر قابل توجه شوک‌درمانی و سوءمدیریت دولت و مجلس را در شرایط امروز کشور نیز نمی‌توانیم فراموش کنیم. ✅ @omid_ramez

امام شهید: "مذاکره‌ی با آمریکا ممنوع است به‌خاطر ضررهای بی‌شماری که دارد و منفعتی که اصلا ندارد." ۱۳۹۴/۰۷/۱۵ ✅ @omid_ramez

مستند به پژوهش‌ها، در جهان ادبیات قابل توجهی در این حوزه تولید شده است که ایده اصلی آدام اسمیت بیش از آنکه عدم "دخالتِ دولت" باشد، عدم "دخالت در دولت" بوده است. گزاره‌ای که امروز ما شاهد نقض آن در حوزه اقتصاد و فرهنگ جمهوری اسلامی هستیم. #اتاق_بازرگانی #سینمای_خانگی #حجاب #الیگارشی #مترفین ✅ @omid_ramez

. با توجه به تجربه‌های تلخ خصوصی‌سازی‌‌ها و همچین تورم کالاهای اساسی در سال‌های ۹۸-۹۷ در دولت روحانی به همراه گروهی از دغدغه‌مندان دو ایده را مطرح کردیم. ▪️اول اینکه به جای خصوصی‌سازی‌ها و واگذاری‌ انفال که گزارش‌های رسمی نشان می‌داد از ابتدای دهه هشتاد اغلب آنها ناموفق بوده‌اند، دولت برای اداره بنگاه‌های دولتی زیان‌ده یا کم‌سود‌ده سیاست "پیمان مدیریت" را اتخاذ کند. به این معنی که مدیریت بنگا‌ه‌ها را به نخبگان برون‌سپاری کند و به آنها مزد پرداخت کند اما مالکیت و سود شرکت‌ها برای دولت و در خدمت منافع عمومی باشد. در این صورت دولت می‌توانست و می‌تواند به جای محدود کردن اختیارات و تعهدات خود در حوزه آموزش، بهداشت، مسکن، معیشت و... از درآمد و سود بنگاه‌ها برای خیر عمومی استفاده کند. از انحصار و شوک‌‌های ارزی هم که در زمان طرح ایده مستند به تجربیات سال ۹۶ و ۹۷ بود، جلوگیری می‌شد. ▪️دوم اینکه در حوزه کالاهای اساسی، به جای اینکه تامین آن به بازار(بخوانید رانت‌خواران و انحصارگرایان) واگذار شود، تامین آن طی مناقصه و با کمترین قیمت، نظیر آنچه در اجرای پروژه‌های عمرانی شاهد هستیم، به صورت "پیمان خرید و تامین" با رعایت استانداردها و تحت مدیریت و نظارت دولت برون‌سپاری شود. این هم راه دیگر مدیریت ارزی و جلوگیری از فساد ارز ترجیحی و بیش‌اظهاری واردکنندگان است که دولت و مجلس سالهاست به جای تن دادن به آن و راهکارهای مشابه، سعی در حذف صورت مسئله دارند. ✅ @omid_ramez

🚫 قیچی دولبه‌ی جنگ تحمیلی و صلح تحمیلی 🔺اسراییل در جنگ ۱۲ روزه قمار نکرد و تا حد انتحار عملیات نکرد؛ چون مطمئن بود هروقت تیغ روی شاهرگش بنشیند، کسانی داخل ایران هستند که علی‌رغم نظر رهبر و مردم مخلص، می‌توانند آتش‌بس را به کشور بقبولانند. ▪️آمریکا و اسراییل با همین راهبرد موفق‌شان در جنگ ۱۲ روزه، این جنگ و چندین جنگ بعدی را صورت خواهند داد تا حصول نتیجه نهایی مطلوب خود. یعنی همان ایده‌ی قتل با هزار ضربه چاقو. 🔴 ما بین دو لبه‌ی یک قیچی هستیم: اعمال جنگ تحمیلی از طرف دشمن بیرونی و قبول صلح تحمیلی از طرف عوامل داخلی. رهبر شهید کلمه صلح تحمیلی را حساب‌شده بکار بردند. ❗️تا پروژه‌ی اشعث‌ها را عمارها خنثی نکنند، نمی‌توان انتظار انسجام اجتماعی پایدار و پیروزی قطعی برای ایران داشت. ⚠️ این‌بار هم در صورت پذیرش تمدید آتش‌بس، ابتکار جنگ و صلح را به دشمن زورگوی فریبکار خواهیم داد تا حداکثر تدابیر نرم و سخت را برای آمادگی مجدد خود و غافلگیری مجدد ما به خرج دهد. @dr_izadkhah

هوالحکیم ولایت فقیه چه هست و چه نیست!؟ ▪️وظیفه‌ی نیروی فکری جامعه، فراهم‌سازیِ و ایجاد شرایطِ معطوف به حقیقت برای امام جامعه است؛ نه اینکه منتظر بماند شرایطِ مصلحت‌گونه‌ای پیش آید و سپس بنشیند و آن را تئوریزه کند. ما معمولاً با بی‌عملی خود، فضایی مصلحت‌وار ایجاد می‌کنیم و در ادامه، ولیّ فقیه نیز ناگزیر در همان چارچوب عمل می‌کند. او نمی‌تواند موقعیت اجتماعی و عوامل گوناگون را نادیده بگیرد و صرفا در عالم انتزاع نظر بدهد. امکان‌های ولیّ فقیه، با امکان‌های اجتماعی گره خورده است. فی‌المثل اگر جامعه "ادامه جنگ تا رفع فتنه و تعقیب متجاوز" را مطالبه کند ولی فقیه به گونه‌ای تصمیم می‌گیرد و اگر جامعه "جام زهر" و صلح و آرامش ظاهری را مطالبه کند باز هم ولی فقیه به همان گونه "به تصمیم می‌رسد". ▪️التزام به ولایت فقیه به این معنی نیست که ولی فقیه به جای جامعه مطالعه کند، فکر کند، تحلیل کند، تشخیص دهد، کُنش کند، مطالبه کند و تصمیم بگیرد و سپس جامعه لقمه آماده ولی فقیه را با راحت‌طلبی و انفعال و با تعبیر "امر، امر ولی است" بِجَود. امر ولی از کُنش و ظرفیت جامعه جدا نیست. ▪️هرکاری که ولیّ جامعه انجام می‌دهد، لزوما به این معنی نیست که ما نیز باید عینا همان را انجام دهیم؛ چرا که موقعیت اجتماعی و سیاسی ما با ایشان متفاوت است؛ به تعبیر آقای مصباح "تفاوتِ موقعیت، تفاوتِ کنش را رقم می‌زند". فی‌المثل تعریف و تمجیدهای ولی فقیه از دستگاه سیاست خارجه و تیم مذاکره‌کننده برجام هرگز به معنی این معنی نبود که جامعه بر معیار حق از آنها مطالبه نکند. ▪️امت حق و بلکه گاها وظیفه دارد در "مقام نظر" متفاوت از ولی فقیه فکر کند، نظر بدهد و تحلیل داشته باشد. نظام مبتنی بر ولایت فقیه نظام پادشاهی طاغوتی نیست. امام شهید در دیدار با دانشجویان فرمودند فکر کنید و تحلیل کنید و نظر بدهید ولو اینکه نظر و تحلیلتان غلط باشد یا با منِ ولی فقیه متفاوت باشد. این البته در "مقام نظر" است. باور ما به مبانی ولایت فقیه و احکام شرعی مبتی بر آن و حتی عقل حکم می‌کند در "مقام عمل" یک رای فصل الخطاب باشد و آن امر ولی باشد. ▪️حتی امیرالمومنین علیه‌السلام در نهج‌البلاغه سطوحی فراتر از گزاره‌های فوق را در نحوه تعامل امت با ولی به روی ما می‌گشاید. ایشان اولا نصیحت و خیرخواهی ولی را نه حق امت بر ولی، بلکه حق ولی بر امت می‌داند. ثانیا با وجود اینکه ما بر عصمت حضرات معصومین علیهم‌السلام ایمان داریم، ایشان تعبیر قابل توجهی در خطبه ۲۱۶ می‌فرمایند: فَلَا تَكُفُّوا عَنْ مَقَالَةٍ بِحَقٍّ أَوْ مَشُورَةٍ بِعَدْلٍ فَإِنِّي لَسْتُ فِي نَفْسِي بِفَوْقِ أَنْ أُخْطِئَ وَ لَا آمَنُ ذَلِكَ مِنْ فِعْلِي پس با من از گفتن حق يا رای دادن به عدل باز نايستيد، زيرا من در نظر خود بزرگتر از آن نيستم كه مرتكب خطا نشوم و در اعمال خود از خطا ايمن باشم @omid_ramez

فرمایشات امام شهید در دیدار دانشجویان ( ۱ مرداد ۹۳) ✅ @omid_ramez

دو بخش از فرمایش رهبر معظم انقلاب در پیام اولیه و پیامی که به مناسبت روز ملی خلیج فارس منتشر کردند: "قطعاً همچنان از اهرم مسدود کردن تنگه‌ی هرمز باید استفاده شود" "نود میلیون هموطن غیور و شریف ایرانی داخل و خارج از کشور، تمامی ظرفیت‌های هویتی، معنوی، انسانی، علمی، صنعتی و فناوری‌های پایه‌ای و نوین -از نانو و بیو تا هسته‌ای و موشکی- را سرمایه‌ی ‌‌ملّی خود فرض کرده و همچون مرزهای آبی، خاکی و هوایی، پاسدار آن خواهند بود." ✅ @omid_ramez

هوالحکیم نواصولگرایی و رفرم مقدس ✍امید رامِز از مرحوم حاج‌آقا تهرانی نقل است که در ماجرای اعدام مرحوم شیخ فضل‌الله نوری جماعت کثیری از مردم شاهد اعدام ایشان بودند و پیش از اعدام برای مظلومیت ایشان گریه می‌کردند. وقتی شیخ آخرین سخنانش را قبل از اعدام خطاب به مردم ایراد می‌کرد گریه مردم شدیدتر شد. سفیر انگلیس نقل می‌کند که اگر این جماعت اراده می‌کردند مانع اعدام شیخ می‌شدند اما گویی مسخ شده بودند. وقتی پس از اعدام، آن ملعون بر جنازه شیخ ادرار کرد مردم همچنان گریه می‌کردند! و در انتها برخی حتی لباس او را بابت تبرک تکه‌پاره کردند در عصر رنسانس تقابل میان دین و تجدد که به حاکمیت گفتمان تجدد منتهی شد، الهیات مسیحی ظرفیت جدیدی برای هم‌سویی و هماهنگی با فرهنگ سکولارِ گفتمان تجدد ایجاد کرد. با عبارت دیگر مسیحیت بین ایزوله شدن یا رفورم، دومی را برگزید. اگر مسیحیت و کلیسا به سازش و تعامل با تجدد رضایت نمی‌داد و سلطه گفتمانی تجدد را نمی‌پذیرفت، عملا مشروعیت و مقبولیت خود را از دست می‌داد. جالب اینجاست گفتمان مدرنیته/تجدد نیز برای توجیه خود به این همراهی و هم‌افزایی از جانب الهیات مسیحی احتیاج مبرم داشت. مسیحیت برای "ماندن" ناگزیر بود به استقبال "استحاله"ای برود که مدرنیته پیش رویش گذاشته بود درباره رضایت نهضت آزادی به "وضع موجود" در زمان شاه و اکتفای‌شان به صرفِ محدودیت و سلطنت شاه به جای حکومت، زیاد خوانده‌ایم اما کمتر درباره مخالفت حوزه قم و نجف با اسلام انقلابی و اجتماعی امام در سال ۴۲ سخن به میان آمده است. کمتر به عافیت‌طلبی و محافظه‌کاری اغلب روحانیون در آغاز مبارزات اشاره شده است. نادر ابراهیمی در کتاب سه دیدار، از دیدار مرحوم امام با آیت‌الله حکیم روایت می‌کند که آیت‌الله حکیم به عنوان پدر مبارزات عراق در مقطعی از مبارزات و عدم استقبال و حمایت مردمی خسته و ناامید می‌شود اما امام ایستادگی می‌کند و مبارزات ایران را با همراهی مردم سامان می‌دهد آرمان انقلاب چه بود؟ مبارزه با استکبار و ولایت‌مداری(سیاست)، عدالت و مبارزه کوخ‌نشین‌ها با کاخ‌نشین‌ها(اقتصاد)، مبارزه با لیبرالیسم و اباحه‌گری(فرهنگ)؛ در شرایطی که ادبیات تولید شده توسط امام شهید در راستای عدم اعتماد به آمریکا مخصوصا دولت ملعون ترامپ، غیرمفید و مضرّ بودن مذاکره و سازش با آمریکا، عدم گفتگو زیر سایه تهدید و... در چند سال اخیر به مثنوی هفتاد من کاغذ تبدیل شده، دقیقا در ساعات پایانی روز چهلم جنگ که ترامپ تهدید به جهش شدت حملات می‌کند خبر قبول آتش‌بس منتشر می‌شود؛ دقیقا در هفته پایانی اردیبهشت که تهدید‌های ترامپ بیشتر می‌شود خبر تفاهم به گوش می‌رسد. توسط هیئتی که تا لحظه آخر برجام را مفید می‌دانست؛ جالب اینکه گفتمان حاکم بر تیم مذاکرات به‌ گونه‌ای نمایش داده می‌شود که گویی دیگران مذاکره با آمریکا را بلد نبودند اما ما بلدیم؛ و چه خوب برای جریان غربگرا که از تیم جدید چون پشتوانه نظام را دارد برای پیشبرد اهداف خود استقبال می‌کند؛ حوزه فرهنگ عملا بدون اعمال حاکمیت شده و در پوشش اجتماعی، سینما، نمایش خانگی و تولید محتوا، اباحه‌گری دست برتر را در بازارِ بی‌سرپرست فرهنگ دارد و فضیلت عملا جای خود را به لذت داده است. در اقتصاد بزرگترین جریان انتقال ثروت رانتی از جیب مردم به الیگارشی با چند نوبت آزادسازی نرخ ارز اتفاق می‌افتد که آخرین مورد عملا زمینه کودتا و جنگ نظامی را فراهم کرد. می‌گفتند ارز ترجیحی به هدف نمی‌خورد و موجب رانت می‌شود. اما با چندبرابر شدن نرخ کالاهای اساسی در سال ۱۴۰۱ و ۵-۱۴۰۴ همه لمس کردند که اتفاقا ارز ترجیحی به هدف اصابت می‌کرد و حذف آن، رانت موهومی را حذف نکرد بلکه واقعا به جیب طبقه الیگارشیِ عامل کودتا منتقل کرد همه این‌ها اتفاق نمی‌افتاد مگر در بستر وفاقِ نواصولگرایی و رفورمیست‌ها؛ نواصولگرایی که با عملگرایی و رفرم آگاهانه/ناآگاهانه سیاست و فرهنگ و اقتصاد، سعی در تطبیق الهیات انقلاب اسلامی با "زمان" و جذب حداکثری داشت. دولتی ایده‌آل برای طبقه متوسط بورژوای حزب‌اللهی، معادل حزب اللهیِ طرفداران شروین که به دنبال یک زندگی "معمولی" و گِرد هستند که تیزی‌اش کسی را نگیرد؛ در کافه شِیکشان را می‌نوشند و دهه محرم با‌ شاسی‌بلند حاج محمودشان را می‌روند! حال اگر مردم مبعوث شده نیز با چند پلاکارد دست‌نویس در کف خیابان و مجازی نقد و موضعی داشته باشند، به مخالفت با این وفاق متهم می‌شود؛ چرا؟ چون مصلحت و ولایت به نام اینکه "تصمیم نظام است" به گروگان گرفته شده‌اند تا از ما شهروند منفعل مسخ‌شده‌‌ای بسازند که بر پیکره آرمان‌مان ادرار کنند و ما فقط گریه کنیم! شهروندی که صرفا ملتزم به یک انقلابی‌گری بی‌دردسر و به یک دین‌‌ استحاله‌شده‌‌ی مناسک‌زده‌ی میان‌تهیِ کلیسایی است که کنار می‌نشیند تا رفورمیست‌های اصلاح‌طلب و "نواصولگرا" اندوخته‌‌های تاریخش را به باد دهند ✅ @omid_ramez