eitaa logo
🇮🇷مُسکن های غیر کپسولی'-'
113 دنبال‌کننده
580 عکس
164 ویدیو
1 فایل
اندکی تفکر در متون؟! شاید.. حرفاتون: https://daigo.ir/secret/41371434691
مشاهده در ایتا
دانلود
هدایت شده از فرصت زندگی
″...شاید آب سرد می‌توانست به آتش درونم التیام ببخشد! لباس‌هایم آرام‌آرام خیس می‌شد و سردی آب نفسم را می‌گرفت. از دیشب چیزی جز تصاویر مبهم یادم نمی‌آمد. اینکه نمی‌دانستم چه اتفاقاتی برایم افتاده عذابم می‌داد. -تسنیم! چه‌کار کردی با خودت؟ می‌لرزیدم و دندان‌هایم بی‌وقفه به هم می‌خورد. دستش را دور بازویم حلقه کرد و مرا از زیر آب بیرون آورد. دلم می‌خواست دستش را پس بزنم اما حالم اصلا خوب نبود...″ 🦋🕸🦋🕸🦋🕸🦋🕸🦋 دوستی پروانه با عنکبوت عاقلانه نیست. و پروانه زمانی این را متوجه می‌شود که در حصر پنهان عنکبوت گیر بیوفتد؛ آن‌وقت است که به دنبال نجات خویش و رسیدن به یک حصار امن، دست و پا می‌زند. کاش عاقبتِ پروانه، نجات باشد! 🔴رمان ″حصر پنهان″ ، داستان دختری از جنس پروانه👇 https://eitaa.com/joinchat/727449683C9f081a5739
لطفا به رمان‌ها و کانال استاد من سر بزنید^^ پشیمون نمیشید
هدایت شده از پروانه‌آبی | 𝑫𝒆𝒂𝒓 𝑰𝒓𝒂𝒏
17.4M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
این سخن را به‌خاطر داشته‌باش؛ اگر چه درست است و منطقی که ما حق‌نداریم نسبت به هم خشمگین شویم؛ امّا از آنجا که گهگاه، تحت شرایطی که به انسان تحمیل می‌شود، نگهداشتِ خشمی آنی و فَوَرانی، از اختیار انسان بیرون است _ و بَدا به حال انسان _ هرگز نباید و حق نیست که لحظه‌های نادر خشم را، لحظه‌های قضاوت تلقّی کنیم و آنچه در این لحظه‌های نفرین‌شده‌ی شرم‌آور برزبان می‌آید معیار و مَدرک قراربگیرد. لحظه‌های خشم، لحظه‌های قضاوت نیست، و انسان، بدونِ خشمی گهگاهی، انسان نیست، گرچه در لحظه‌های خشم نیز. -چهل‌نامه‌ى كوتاه به همسرم از نادر ابراهيمى، نامه‌ى سى‌ونهم م̲س̲̲کن̲ه ه̲̲ای̲ غ̲ی̲ر̲ ̲ک̲پس̲̲ول̲ی̲
پارسال همین حوالی در گیر و دار روزمرگی و روزگار، خبری پخش شد و صبحی تلخ شروع شد؛ و الان که مینویسم سیصد و شصت و پنج روز است که از این بزرگ مرد به عنوان "شهید" یاد می‌کنیم:)
4.3M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
. . قبول دارین بعضی از شبها ،صبح نمیشن؟ 🥲🥲 به اینجای سال که میرسیم همچین حسی دارم،... به وقت ۳۰ اردیبهشت..🖤🥀 @tinceramic
هدایت شده از اِلبـــــــا ؛
قبلاً از گریه کردن و گوله گوله اشک ریختن تو ملاء عام خجالت میکشیدم الان یکی از افتخار پرومکساتم اینه که تو تیم "رها کن بره بابا" بازی می‌کنم نه تنها تو تیم "رها کن بره"اَم همه‌چیز و هم شل و مامانی می‌گیرم. به نظرم بزرگ‌سالی همیشه بحران نبوده. باحال بوده