«استلا تو من رو می‌ترسونی.» دوباره نگاهش می‌کنم. اخم می‌کنم. «چی؟ چرا؟» به چشمانم نگاه می‌کند. صدایش جدی است: «تو من رو مجبور می‌کنی زندگی‌ای رو آرزو کنم که هیچ‌وقت نمی‌تونم داشته باشم.» دقیقاً منظورش را می‌فهمم. سرش را تکان می‌دهد. صورتش غمگین است. «این ترسناک‌ترین احساسیه که تا حالا داشتم.» 📜پنج قدم فاصله @onlybook

ولی من هنرمندم. وظیفه دارم از همرنگ شدن با جماعت خودداری کنم. 📜بیلیارد در ساعت نه و نیم @onlybook

برای اینکه احساس گناه کنی همیشه دلیلی وجود ندارد گاهی فقط یک احساس است 📜ارام باش بی اعصاب @onlybook

تنها مرگ است که دروغ نمیگوید. 📜بوف کور @onlybook

به نظرم، بیشترین چیزی که دلم برایش تنگ شود فرصت‌های ازدست‌رفته برای واقعاً زندگی کردنِ زندگی‌ام باشد 📜و هردو در نهایت میمیرند @onlybook

اگر کسی در مسیر رویاهاش با اطمینان قدم بردارد و برای داشتن آن زندگی ای تلاش کند که در تصوراتش آورده، در طول زندگی به موفقیتی غیر منتظره خواهد رسید. 📜کتابخانه نیمه شب @onlybook