آدم همیشه تصور می‌کند که در مقابل ناخوشی استقامت خواهد کرد و بستری نمی‌شود. 📜مسخ @onlybook

این بلا سر خود من آمده است که دلت می‌خواهد از همه چیز دست بکشی،توی خونه به رختخواب پناه ببری و دیگر چیزی نشنوی.ولی چنین کاری مسلما احمقانه‌ترین کار ممکن است.چون توی رختخواب هم آرامش دوام چندانی نخواهد داشت. 📜محاکمه @onlybook

بدترین جنبه ی تنهایی این است که مجبوری تحملش کنی.یا تحمل می‌کنی،یا غرق می‌شوی.باید تلاش کنی تا ذهن گرسنه‌ات را از نگاه به گذشته بازداری تا نابود نشوی. 📜یکی مثل همه @onlybook

واژه‌ها این‌طورند..کلمات بینوا فریب می‌دهند،روی هم می‌غلتند،انگار نمی‌دانند به کجا می‌روند و ناگهان،به سبب دو سه چهار کلمه که بر زبان می‌آیند و خود به خود ساده است،یک ضمیر شخصی،یک صفت،یک فعل،یک قید می‌بینیم که مقاومت ما را در هم می‌شکند و در چهره و نگاه،خودی می‌نماید و آرامش ما را بر هم می‌زند.گاه اعصاب نمی‌تواند تاب آورد. اعصابی که با خیلی چیزها کنار آمده یا با همه چیز کنار آمده.به طوری که می‌توانیم بگوییم انگار از پولاد است! 📜کوری @onlybook

شاید آدم ترجیح می‌داد درکش کنند تا دوستش بدارند. 📜کتاب ۱۹۸۴ @onlybook

سالها پیش چیزی را دور انداختم که نباید.چیزی که بیش از هر چیز دوستش داشتم.می‌ترسیدم که مبادا روزی از دستش بدهم.بنابراین خودم رهایش کردم.اگر قرار بود آن را از من بدزدند یا تصادفا آن را از دست بدهم،تصمیم گرفتم بهتر است خودم دورش بیندازم. 📜کافکا در کرانه @onlybook