روز دختر مبارک؛
به تمام دخترهایی که هنوز کسی تمامِ قصهشان را نخوانده است.
به دخترهایی که گاهی شبیه خورشیدند و گاهی حتی حوصلهی روشن بودن ندارند.
به آنهایی که در سکوتشان هزاران حرف دفن کردهاند،
که گاهی با یک آهنگ نجات پیدا میکنند،
و گاهی خودشان پناهِ خودشان میشوند.
به دخترهایی که قرار نیست همیشه قوی باشند،
همیشه لبخند بزنند،
یا برای دوستداشتنی بودن، شبیه تصورات دیگران زندگی کنند.
کاش میشد تمام دخترها یک روز،
بیآنکه مجبور باشند چیزی را ثابت کنند،
فقط خودشان باشند.
با رؤیاهای عجیبشان،
با قلبهایی که هنوز از قصهها دل نمیکنند،
با اشتباهاتشان،
و با تمام رازهایی که حتی خودشان هم هنوز معنایشان را نمیدانند.
شاید دنیا هنوز قصههای زیادی دربارهی دخترها ننوشته باشد؛
اما چه کسی گفته برای نوشتن یک قصهی زیبا،
باید منتظر دنیا ماند؟
بعضی قصهها از همان دختری شروع میشوند
که یک روز تصمیم میگیرد
نویسندهی زندگی خودش باشد:)