-دوباره سبز می‌شویم! #me #Life

عاشقی دردسری بود، نمی‌دانستیم حاصلش خون‌جگری بود، نمی‌دانستیم پر گرفتیم ولی باز به دام افتادیم شرط، بی بال و پری بود، نمی‌دانستیم آسمان از تو خبر داشت ولی ما از تو سهممان بی خبری بود نمی‌دانستیم! -صابر خراسانی #تسلای_روح

مگه من مردم که تو احساس تنهایی می‌کنی؟

کاش می‌تونستم حرفامو به خودتم بگم..

من واقعا آدم سازگاریم. فقط گاهی اوقات قبل از اینکه تصمیم به سازگار شدن بگیرم، از شدت عصبانیت و کلافگی و بیچارگی می‌شینم یه گوشه در حد مرگ اشک می‌ریزم و بعد که همه‌ی اشکامو از دست دادم، تصمیم می‌گیرم سازگار بشم. زندگی همینه

داری با آرامش انارتو می‌خوری که یهو یه کرم خبیث روح و روانتو ازت می‌گیره🗿💔

خیلی دوست دارم بدونم انیشتین وقتی حقایق و واقعیت‌هایی به اون بزرگی رو کشف و اثبات کرده چه حسی داشته. حتما خیلی به خودش و زندگی پر بارش افتخار می‌کرده :)

کِی می‌شود که آنکه روح و جانش را می‌نویسد، مدت‌ها نوشتن را رها کند؟ پاییز که می‌شود، آدمی که نوشتن را مدت‌هاست رها کرده است، می‌خواهد با سرمای باران و خش خش برگ‌ها و بارانی‌ها و چترها، بر گرمای قلمش بیفزاید. اما تو، حالا می‌توانی خروش سرمای پاییز را در گردش رنج میان رگ‌هایت حس کنی، که چگونه به آن‌ها گرما می‌بخشد؟ _ آگاتای سابق، چهارم‌آبان‌ماه‌هزاروچهارصدوسه؛

چقدر قابل لمس بود برام!

امروز فهمیدم یکی از دلایلی که باعث میشه حواس پرت یا دست و پاچلفتی باشم اینه که زیادی درون خودم فرو برم و به نوعی تو ذهنم زندگی کنم. مثل یه حالت خلسه که استاد داره درس میده و تو نه حرف اونو میفهمی و نه به چیز خاصی فکر میکنی، صرفا یه سری افکار پراکنده تو ذهنتن. این باعث میشه تمرکزی هم روی حرکاتم نداشته باشم و یا اگه یهویی یکی چیزی بهم گفت نتونم افکارمو برای جواب دادن بهش جمع و جور کنم و چرت و پرت بگم یا اگه اتفاقی افتاد هول بشم و حتی این حس شوخ طبعی مو هم میگیره و در موقعیتایی که میتونم من هم خودی نشون بدم در افکارم به سر میبرم تمرین : تا حد امکان تو جمع ها به خودم و اطرافم توجه کنم و حواس جمع باشم

امشب برای دومین بار میان ستاره‌ای رو دیدم و پسر برگاممممم چی ساخته داش نولان..

دلم می‌خواد بخاطر اینکه از فشار درسا با مامانم بد صحبت کردم، بزنم تو گوش خودم.