چقدر قابل لمس بود برام!

امروز فهمیدم یکی از دلایلی که باعث میشه حواس پرت یا دست و پاچلفتی باشم اینه که زیادی درون خودم فرو برم و به نوعی تو ذهنم زندگی کنم. مثل یه حالت خلسه که استاد داره درس میده و تو نه حرف اونو میفهمی و نه به چیز خاصی فکر میکنی، صرفا یه سری افکار پراکنده تو ذهنتن. این باعث میشه تمرکزی هم روی حرکاتم نداشته باشم و یا اگه یهویی یکی چیزی بهم گفت نتونم افکارمو برای جواب دادن بهش جمع و جور کنم و چرت و پرت بگم یا اگه اتفاقی افتاد هول بشم و حتی این حس شوخ طبعی مو هم میگیره و در موقعیتایی که میتونم من هم خودی نشون بدم در افکارم به سر میبرم تمرین : تا حد امکان تو جمع ها به خودم و اطرافم توجه کنم و حواس جمع باشم

امشب برای دومین بار میان ستاره‌ای رو دیدم و پسر برگاممممم چی ساخته داش نولان..

دلم می‌خواد بخاطر اینکه از فشار درسا با مامانم بد صحبت کردم، بزنم تو گوش خودم.

بچه‌ها یه کاغذ کادو خریدم که می‌خوام ازش به عنوان کفن استفاده کنم انقد که نازههههههه😭😭😭😭✨

نمی‌خوام بدمش به کسییییییی🗿💔

می‌خواهمت و نمی‌دانی‌اش هنوز!

شیمی رو دیگه نمی‌تونم. نصف جوابام تو گزینه‌ها نیست. مغزم درد می‌کنه

من به بند تو اسیرم تو زِ من بی خبری؟ -شهریار

دلم یه دفترچه‌ی جدید می‌خواد. دلم از نو شروع کردن، از نو نوشتن، از نو زندگی کردن می‌خواد..

زندگی لبخندی‌است، که نشسته به لبان من و تو..! -سهراب سپهری