بابت بار غمی که روی دوش اونه، من دارم گریه می‌کنم. چون نمی‌دونم باید باهاش همدردی کنم، یا باید کاری کنم فراموشش کنه؟ اصلا ممکنه فراموشش کنه؟ چون می‌دونم اگر من جای اون بودم، تا الان هزاربار شکسته بودم. مرده بودم. اون از من خیلی قوی‌تره.. بهش افتخار می‌کنم.

شبیه سالگرد یه تروماعه.

اگه می‌خواستید امید و انگیزه رو در نگاه کسی ببینید، باید چشمامو بعد از دیدن تعبیر خوابم می‌دیدید.

خدایا شکرت. خیلی شکرت.

قم به شهر زیرزمینی تبدیل شد.

کاش به اندازه‌ی قیافه‌ی خوبش، مزه‌ی خوبی هم داشت💔 ولی خدایی خمیرش خیلی خوب بود. هم خوب پخت، هم خوشمزه بود. ولی متاسفانه سیباش اصلا خوب نشد. چرا؟ چون به اون زنه اعتماد کردم و توش آبلیمو ریختم💔. اونم آبلیموی طبیعی💔 #me

همه‌ی دنیا به درک واصل شود یا من چایم را ننوشم؟ من می‌گویم بگذار دنیا به درک واصل شود، اما من باید همیشه چایم را بنوشم! -داستایفسکی

دنیا خیلی شلوغ شده. مجازی‌ام همینطور. دیگه کجا بریم که خلوت باشه؟

انگار چیزی رو گم کردم که فقط نبودشو حس می‌کنم. نمی‌دونم چیه. نمی‌دونم چطور پیداش کنم.

شایدم فقط دلم نمی‌خواد بدبختیام تموم شن و این یه توهمه. انگار به غمام دل بستم.

دارم تو عذاب وجدان غرق می‌شم.