خوش به حالتون اگه می‌دونید کی هستید.

پروردگارا من دیگه نمی‌تونم کاریش کنم. خودت یه کاریش کن :)

من تموم شدم این امتحان کوفتی تموم نشد.

موفق باشید. برا منم خیلی دعا کنیدا..

تموم شد :)

اگه دوست داشتید برید اینجا :)) هم اونا خوشحال می‌شن هم من. https://eitaa.com/kyokahorizan

الان دلم کلی خرت و پرت سبز می‌خواد.

از همین الان دلم برا دوستام تنگ شده.

به چه می اندیشی؟!           به خزانی که گذشت؟ به بهاری که نبود؟ به امیدی که کنون رفته به باد؟ یا به عهدی که دگررفت ز یاد؟           به چه می اندیشی؟!           به دوچشمی که توراهیچ ندید؟ به دودستی که توراهیچ نخواست؟ به رفیقی که غبارغمت ازچهره نرفت؟ یابه قلبی که برایت سخن ازعشق نگفت؟           به چه می اندیشی؟!           به بهاری دیگر به امیدی دیگر یا رفیقی دیگر

بابت بی محتوایی معذرت می‌خوام.

جدی دلم میخواد به یکی پول بدم بره برام کادو بگیره ولی اونطوری غافلگیر نمیشم

در خلائی از تنهایی محبوس شده بود. نمی‌دانم تنهایی را می‌توان خلأ دانست یا نه. خلأ یعنی هیچی، یعنی پوچی.. اما تنهایی.. گمان نمی‌کنم اینگونه باشد. تنهایی همه چیز است از دید کسی که انسان‌ها به کمین نشسته‌اند برای به یغما بردن روح و روانش. برای به تاراج بردن شکوه و عظمت رویاهایش. انسان‌ها.. همان مدعیان صلح و دوستی؛ همان دوستداران عدل و راستی؛ همان متجنبان نقص و کاستی.. همان‌هایی که شمشیرها را غلاف می‌کنند و شعار دوستی می‌دهند؛ پرچم سفید همیشه آماده‌شان را بالا می‌برند و تا میخانهٔ صلح بدرقه‌ات می‌کنند. بعد هم جام زهری می‌نوشانندت و نعشت را همانجا پای در همان میخانه دفن می‌کنند. میخانه که نه.. قبرستان تن‌هایی که تنهایی می‌خواستند. می‌خواستند دنیا و اهلش را به حال خودشان بگذارند و اتاقکی نقلی در بهشت رویاهایشان بنا کنند و زندگی را از سر بگیرند. اما خب.. چرخ فلک هیچوقت بر وفق مراد کسانی که او را نمی‌خواستند، نچرخیده و از آن بهشت، جهنمی به سوزانندگی آتش بازی‌های پس از فتوحات دشمن برایشان به یادگار گذاشته. ‌ ‌ #دستنویس