یکی از اصلی‌ترین رکن‌های سورئال سفر به درون و شناخته، یعنی همون معرفت. جالبه که قرن‌ها پیش شاعرهای ایران مثل عطار و مولوی این سفر درونی رو داشتن. برای مطالعه دقیق تر میتونید مقاله‌های در این زمینه رو بخونید. پس میتونیم بگیم ریشه سورئال در شرق بوده. با این تفاوت که بزرگان‌ما با نوعی مراقبه به این خلسه دست‌ پیدا میکردن، اما بعضی از غربی‌ها که روحشون مثل اون‌ها نبوده سعی میکنن با مصرف مواد حالت مصنوعیش رو برای خودشون بسازنن و بعد از رسیدن به حالت‌های بی‌مانعی هرچیزی که به ذهنشون میرسه رو روی کاغذ پیاده کنن. البته داستان‌ها وهنرهای سورئال امروزی کمی قاعده‌مند‌تر و سورئال واقع‌گرایانه هستند.

صورت‌های پوشیده شده، بارش انسان‌های یک‌شکل از آسمان، جهان‌های متفاوت، ساعت‌های ذوب‌شده و "این یک پیپ نیست" همه سمبول‌های چالش‌برانگیز سورئال هستند.

فریدا خالو هم، اگرچه به طور رسمی عضوی از این جنبش نبود و هنرمندان سورئال رو احمق‌هایی پرسروصدا میدونست، اما آثار سورئال خلق میکرد.

(فقط تا فردا وقت دارم تکلیفی که نمره‌اش به‌ جای امتحانه رو انجام بدم و دارم براتون از سورئال میگم خدا حفظم کنه)

درود و مهر چنل پرستو‌کجا‌می‌روی؟ قصد داره تقدیمی بده.💘 شما این پیامو توی کانالتون فور میکنید، و لینکش رو برای من @sayeh_412 و یا ناشناس میفرستین🌀 (حتما عضو باشین*🪄🤍) منم بر اساس وایب شما و چنلتون یه جمله یا شعر رو براتون خوشنویسی میکنم و به همراه یه عکس تقدیمتون میکنم :> پ.ن: ممکنه مقداری طول بکشه پیشاپیش از صبوریتون ممنون😭✨