eitaa logo
استاد سید رضا موید
1.6هزار دنبال‌کننده
20 عکس
5 ویدیو
2 فایل
کانال اشعار مرحوم استاد سید رضا موید رضوان الله تعالی علیه ارتباط با ادمین 👈 @seromo
مشاهده در ایتا
دانلود
صلی الله علیه و آله علیه السلام فروغ دیده آمد، سرور سینه آمد ظهور این دو آیت خوش هم قرینه آمد خزینه ی رسالت خالی شد از گهرها والاترین جواهر، از آن خزینه آمد دو ناخدای امکان، بهر نجات انسان هر یک به جلوه ی خاص، در این سفینه آمد از مطلع رسالت، و ز مشرق امامت خورشید مکه سر زد، ماه مدینه آمد آن خاتم النبیین، وین صادق الأئمّه جبریل کویِ شان را، عبدی کمینه آمد احمد که با ظهورش، شد دفن بت پرستی صادق که عشق رویش، در دل دفینه آمد آن تا دهد به عالم، عشق و امید برخاست این تا بَرد ز دل ها، نفاق و کینه آمد شکست زین دو قدرت، بت های جهل و اِلحاد انسان که بارش سنگ بر آبگینه آمد تنها نشد "موید" در مدح شان ثنا خوان جبریل هم غزل خوان، در این زمینه آمد مرحوم @ostad_moayed
صلی الله علیه و آله علیه السلام خجسته عیدِ دو ناموسِ کردگار آمد ولادتِ دو امیرِ بزرگوار آمد به روز هفدهم اندر مهِ ربیعِ نخست به مُلک و ملت و مذهب دو پاس دار آمد در آسمان هدایت، به محور توحید دو آفتاب، به یک روز و یک مدار آمد یکی زشرق رسالت به احتشام رسید یکی ز برج امامت به اقتدار آمد یکی رسول خدا و یکی وصی رسول که هریک آینه ی ذات کردگار آمد یکی پیمبر خاتم یکی امام ششم کز آن دو پایه ی اسلام استوار آمد یکی خلاصه ی ایجاد، احمد مختار که با دلائل و اعجاز بی شمار آمد یکی خلیفه ی دادار حضرت صادق که از رسول خداوند یادگار آمد ظهور نور محمد به پهنْ دشتِ حجاز چو ماه بود که تابان به شامِ تار آمد به مدحِ حضرت صادق زبان گشایم باز که هرکه در ره او رفت رستگار آمد از اوست دولتِ مذهب که یافت استقلال از اوست کشور ایمان که برقرار آمد نداشتم به مدیحش زیاده از این فهم گر این چکامه "موید" به اختصار آمد مرحوم @ostad_moayed
عج الله تعالی فرجه گر قسمتم شود که تماشا کنم تو را ای نورِ دیده، جان و دل اهدا کنم تو را این دیده نیست لایقِ دیدار روی تو چشمی دگر بده که تماشا کنم تو را تو در میانِ جمعی و من در تفکّرم کاندر کجا برآیم و پیدا کنم تو را هر صبحِ جمعه ندبه‌کنان در دعای صبح از کردگارِ خویش تمنا کنم تو را "یابن الحسن" اگر چه نهانی ز چشمِ من در عالم خیال هویدا کنم تو را گويند دشمنان كه تو بنموده‌ای ظهور زين افترای محض، مُبرّا كنم تو را هم‌چون "مويدم" به تكاپو، مگر دمی ای آفتابِ گم شده پيدا كنم تو را مرحوم @ostad_moayed
علیه السلام اى حسین! ای که ز داغت در و دیوار گریست! هر دلِ زنده و هر دیده‌ی بیدار گریست انبیا را همه دلْ سوخت به مظلومىِ تو اولیا را همگى دیده و دل، زار گریست در دلِ نوح، غمِ تشنگی‌ات طوفان کرد که به طوفان زد و چون موجِ گران بار گریست گفت چون واقعه ی کرب و بلا را جبریل فاطمه ناله زد و احمد مختار گریست دید در خوابْ تو را چون به دلِ لُجّه‌ی خون با دلى غرقه به خون، حیدر کرّار گریست بود ذکر عطشت پیش‌تر از خلقتِ آب ای که ابر، از غم تو بر سر کُهسار گریست پیش دریا چو نظر کرد به حالت عباس خونِ دل در عوضِ اشک، علمدار گریست گرچه از تابِ تب و سوزِ عطش، اشک نداشت از غمِ بی کسی‌ات نرگسِ بیمار گریست بر زمین مانْد تنت ثابت، و سیّار سرت هم به سر هم به تنت، ثابت و سیّار گریست از همه بیش "موید"، دلِ زینب مى‌سوخت که چو شمعى که بگرید به شب تار گریست مرحوم @ostad_moayed
سلام الله علیها بر درگهی سلام که ذلت ندیده است آن را خدا چو عرش عزیز آفریده است بر حضرتی سلام که از حُسنِ تربیت در روزگار از عظمت یک پدیده است بر نخله‌ای سلام که در لاله‌زار علم از شاخه شاخه‌اش گل عرفان دمیده است بر هاجری سلام که در کعبه ی عفاف اوصاف او ز قبله ی هفتم رسیده است بر مریمی سلام که موسای اهل بیت او را به نور عشق و دعا پروریده است بر دختری سلام که چون جده‌اش بتول او را خدا ز رجس و پلیدی بریده است معصومه‌ای که پاس حریمش دهد مَلک معصوم نیست لیک به عصمت رسیده است بر ماه آسمان امامت ستاره است بر نورِ دیدگانِ علی نورِ دیده است در اهل بیت فاطمه ی دیگر است او او را خدا ز خیل زنان برگزیده است خورشید تابناک خراسان عشق را این ماهِ قم به چرخ وجاهت سپیده است... بر خواهری سلام که گردون مثال او جز زینبش به عاطفه دیگر ندیده است زینب قدش ز داغِ برادر شکسته شد او هم قدش ز هجر برادر خمیده است بر هجرتش سلام که هجر برادرش او را ز شهر وحی به ایران کشیده است آمد برای دیدن روی رضا ولی او را ندید و بر لب او جان رسیده است ای در حجاب نور خود از دیده‌ها نهان! کو دیده‌ای که روی تو بی‌پرده دیده است؟ دامان سبز هر ملکی باغ گل شده است از چشم زائرت چو گل اشک چیده است امشب به شوق بوسه به درگاه عزتت مرغ دلم به سوی حریمت پریده است خوانم تو را به زمزمۀ «إشفعی لنا» لطفی که بر ولای تو ما را عقیده است بر درگهت نهاده "موید" سرِ نیاز جایی ز درگه تو که بهتر ندیده است مرحوم @ostad_moayed
🌹مژده سلامتی🌹 گیرند اگر نوار قلبم روزی گوید ضربان قلب من، یازهرا 🖌مرحوم استاد سید رضا موید
علیه السلام اى آفتابِ مهرِ تو روشن گرِ وجود در پيش گاهِ حكمِ تو ذرّات در سجود اى ميرِ عسكرى لقب، اى فاطمى نسب آن را كه نيست مهر تو از زندگى چه سود؟ عِلمت محيط بر همه ذراتِ كائنات فيضت نصيب، بر همه در غيب و در شُهود تاريخِ تابناکِ حياتت، گر اندک است؛ بر دفترِ مفاخر اسلاميان فزود عيسى دمى و پرتو رأىِ منيرِ تو زنگارِ كفر از دلِ نصرانيان زُدود اين افتخار گشته نصيبت كه از شرف در خانه ی تو مُصلحِ كُل ديده برگشود اى قبله ی مراد كه در "بِركةُ السَّباع" شيران به پيش پاى تو آرند سر فرود قربان ديده اى كه به بزمِ تو فاش ديد جاى قدوم عيسى و موسى و شيث و هود قرآن ناطقى تو و قرآن پاک را اَلْحق مفسّرى، ز تو شايسته تر نبود دشمن بدين كلام ستايد تو را كه نيست در روزگار، چون تو به فضل و كمال و جود شادى به نزد مردم غمديده نارواست جان ها فداى لعل لبت كاين سخن سرود مدحِ شما، ز عهده ى مردم برون بُوَد اى خاندان پاک كه يزدانتان ستود از نعمتِ ولاى شما خاندان وحى منّت نهاد بر همگان، خالق و دود اى پورِ هادى، اى حسن العسكرى ز لطف بپذير، از "مویدِ" دل خسته اين درود 🖌مرحوم @ostad_moayed
علیه السلام فرزند نقی، وصیّ احمد آمد ارکان علوم و سرّ سرمد آمد از لطفِ خدا هشتِ ربیعُ الثانی زیبا گلِ گل زارِ محمد آمد مرحوم
علیه السلام خورشید به بَر ستاره دارد امشب افروخته ماهْ پاره دارد امشب حُسن است امام عسکری پا تا سر زهرا حَسن دوباره دارد امشب مرحوم
علیه السلام باز دلِ شکسته‌ام نوای دیگر آورد پرده ی بهتری زند، نغمه ی خوش‌تر آورد لَئالیِ کلام را ز طبع من بر آورد مگر ثنای عسکری، حجّت داور آورد که آگه از مقام او، کسی به جز اِله نیست نسیم درک و عقل را در این حریم راه نیست عبد خدا که داده حق، خدایی از عبادتش بسته شده به طوق جان، سلسله ی ارادتش رام شده وُحوش هم، به درگه سیادتش حقیقت غدیر خم، جلوه گر از ولادتش ولادتش به هشتمِ ربیعِ ثانی آمده جهان پیر را از این مژده، جوانی آمده به سامرا نظر کن و جلوه ی ذوالکرام بین قِران مهر و ماه را در این خجسته شام بین بابِ امامِ عصر را فراز دستِ مام بین دهم اما را به بر، یازدهم امام بین چشم علی منوّر از جمال ماهْ پاره‌اش فاطمه کو؟ که بنگرد، بر حَسنِ دوباره‌اش نور ولایتش به رخ، رَدای خلقتش به بر لوای عصمتش به کف، تاجِ شفاعتش به سر بر همه هستی‌اش نظر، در همه عالمش گذر امام هادی‌اش پدر، حضرت مهدی اش پسر خلایق اند چاکرش، ملائک اند عسکرش هیچ کسی نمی‌رود به نا امیدی از درش رسالتِ پیمبران تکیه زده به دوش او درس هدایت بشر زمزمه ی سروش او وضع جهان و چشم او، راز نهان و گوش او حِصار ظلمِ ظالمان، شکسته از خروش او به دوره‌ای که معتمد کرد فزون نفاق را به هم درید سعی او پرده ی اختناق را بهشتِ علم پرورد، آب و هوای گلشنش اهل کمال، خوشه چین، ز گوشه‌های خرمنش حکیم مانده از سخن، به وقتِ درس گفتنش امامِ عصر تربیت، یافته روی دامنش نهالِ عصمتی چنان، بَر آورد چنین ثمر درود ما بر آن پدر، سلام ما بر این پسر سلاله ی پیمبر و مبشِّرِ پیامِ حق که دیده بس شکنجه تا زنده شود مرامِ حق مبیِّن اصول دین، مفسِّر کلام حق داده به دست مهدی‌اش رسالتِ قیامِ حق که بعد من امام بر جوامعِ بشر تویی مهدیِ منتقم تویی، امامِ منتظَر تویی رفت یکی ز شیعیان به پیشگاهِ حضرتش برای حاجتی ولی اِذن نداد خِجْلتش امام را ببین که چون داشت خبر ز ذلّتش نخوانده گفت پاسخش، نگفته داد حاجتش ز یک اشاره از کف امام کام یاب شد به قدرِ احتیاج او خاک طلای ناب شد ای جَلواتِ کبریا جلوه گر از جمالِ تو کتابِ تفسیر تو خود آیتی از کمالِ تو من که ز پا نشسته ام به درگه جلالِ تو امید رحمتم بُوَد، ز لطف بی‌زوالِ تو "موید"م گدای تو بر آستان مهدی‌ات امید آن که خوانی ام ز دوستان مهدی‌ات مرحوم @ostad_moayed
سلام الله علیها رو کن به سوی قبله ی دل‌ها در قم باشد حرمِ عترتِ طاها در قم ای عاشقِ قبرِ فاطمه! تربت او پنهان به مدینه گشت و پیدا در قم مرحوم  @ostad_moayed
پانزدهمین روز از هفتمین برج سال ۴۰۱ بود که داغی به وسعت عالم بر پشتم نشست و پشتم از وجود کوهی به نام پدر، خالی شد. سه سال از رحلتش گذشته و هنوز دارم با او زندگی میکنم، با خودش نه با یادش... پدری که بعد رفتنش تازه فهمیدم در این ۳۰ سال چقدر کم او را درک کرده بودم. با آنکه مَحرم ذکر و انس و خلوتش بودم، وقتی رفت تازه فهمیدم معنای واقعی خلوت یعنی چه؟ یعنی طوری در خلوت مشغول کار خیر باشی که حتی خانواده ات هم متوجه نشوند حتی نزدیک ترین خانواده ات، حتی من! اگر روزی این خلوت ها کتابی شود به نام "حیات خلوت" تازه عده ای می فهمند که شاعری فقط گوشه ای زندگی "موید" بود که به لطف امام هشتم پر رنگ تر شد. به قول آقای خامنه ای، خدا موید را با شهدا محشور کند. دفتر من که مدح آل علی است شاهد حُسنِ سرنوشت من است بگذارید در کفن با من که گذرنامه ی بهشت من است فاطمیه نزدیک است و از همین الان نگرانی های هرساله وجودم را پُر کرده و آخرش به خودم میگویم: روضه صاحب دارد، خدا توفیق نوکری را از ما نگیرد! سید روح الله موید بامداد ۱۵ مهر ۴۰۴