#امام_زمان عج الله تعالی فرجه گر قسمتم شود که تماشا کنم تو را ای نورِ دیده، جان و دل اهدا کنم تو را این دیده نیست لایقِ دیدار روی تو چشمی دگر بده که تماشا کنم تو را تو در میانِ جمعی و من در تفکّرم کاندر کجا برآیم و پیدا کنم تو را هر صبحِ جمعه ندبه‌کنان در دعای صبح از کردگارِ خویش تمنا کنم تو را "یابن الحسن" اگر چه نهانی ز چشمِ من در عالم خیال هویدا کنم تو را گويند دشمنان كه تو بنموده‌ای ظهور زين افترای محض، مُبرّا كنم تو را هم‌چون "مويدم" به تكاپو، مگر دمی ای آفتابِ گم شده پيدا كنم تو را مرحوم #استاد_سید_رضا_موید @ostad_moayed

#امام_حسین علیه السلام اى حسین! ای که ز داغت در و دیوار گریست! هر دلِ زنده و هر دیده‌ی بیدار گریست انبیا را همه دلْ سوخت به مظلومىِ تو اولیا را همگى دیده و دل، زار گریست در دلِ نوح، غمِ تشنگی‌ات طوفان کرد که به طوفان زد و چون موجِ گران بار گریست گفت چون واقعه ی کرب و بلا را جبریل فاطمه ناله زد و احمد مختار گریست دید در خوابْ تو را چون به دلِ لُجّه‌ی خون با دلى غرقه به خون، حیدر کرّار گریست بود ذکر عطشت پیش‌تر از خلقتِ آب ای که ابر، از غم تو بر سر کُهسار گریست پیش دریا چو نظر کرد به حالت عباس خونِ دل در عوضِ اشک، علمدار گریست گرچه از تابِ تب و سوزِ عطش، اشک نداشت از غمِ بی کسی‌ات نرگسِ بیمار گریست بر زمین مانْد تنت ثابت، و سیّار سرت هم به سر هم به تنت، ثابت و سیّار گریست از همه بیش "موید"، دلِ زینب مى‌سوخت که چو شمعى که بگرید به شب تار گریست مرحوم #استاد_سید_رضا_موید @ostad_moayed

#حضرت_معصومه سلام الله علیها بر درگهی سلام که ذلت ندیده است آن را خدا چو عرش عزیز آفریده است بر حضرتی سلام که از حُسنِ تربیت در روزگار از عظمت یک پدیده است بر نخله‌ای سلام که در لاله‌زار علم از شاخه شاخه‌اش گل عرفان دمیده است بر هاجری سلام که در کعبه ی عفاف اوصاف او ز قبله ی هفتم رسیده است بر مریمی سلام که موسای اهل بیت او را به نور عشق و دعا پروریده است بر دختری سلام که چون جده‌اش بتول او را خدا ز رجس و پلیدی بریده است معصومه‌ای که پاس حریمش دهد مَلک معصوم نیست لیک به عصمت رسیده است بر ماه آسمان امامت ستاره است بر نورِ دیدگانِ علی نورِ دیده است در اهل بیت فاطمه ی دیگر است او او را خدا ز خیل زنان برگزیده است خورشید تابناک خراسان عشق را این ماهِ قم به چرخ وجاهت سپیده است... بر خواهری سلام که گردون مثال او جز زینبش به عاطفه دیگر ندیده است زینب قدش ز داغِ برادر شکسته شد او هم قدش ز هجر برادر خمیده است بر هجرتش سلام که هجر برادرش او را ز شهر وحی به ایران کشیده است آمد برای دیدن روی رضا ولی او را ندید و بر لب او جان رسیده است ای در حجاب نور خود از دیده‌ها نهان! کو دیده‌ای که روی تو بی‌پرده دیده است؟ دامان سبز هر ملکی باغ گل شده است از چشم زائرت چو گل اشک چیده است امشب به شوق بوسه به درگاه عزتت مرغ دلم به سوی حریمت پریده است خوانم تو را به زمزمۀ «إشفعی لنا» لطفی که بر ولای تو ما را عقیده است بر درگهت نهاده "موید" سرِ نیاز جایی ز درگه تو که بهتر ندیده است مرحوم #استاد_سید_رضا_موید @ostad_moayed

🌹مژده سلامتی🌹 گیرند اگر نوار قلبم روزی گوید ضربان قلب من، یازهرا 🖌مرحوم استاد سید رضا موید

#امام_عسکری علیه السلام اى آفتابِ مهرِ تو روشن گرِ وجود در پيش گاهِ حكمِ تو ذرّات در سجود اى ميرِ عسكرى لقب، اى فاطمى نسب آن را كه نيست مهر تو از زندگى چه سود؟ عِلمت محيط بر همه ذراتِ كائنات فيضت نصيب، بر همه در غيب و در شُهود تاريخِ تابناکِ حياتت، گر اندک است؛ بر دفترِ مفاخر اسلاميان فزود عيسى دمى و پرتو رأىِ منيرِ تو زنگارِ كفر از دلِ نصرانيان زُدود اين افتخار گشته نصيبت كه از شرف در خانه ی تو مُصلحِ كُل ديده برگشود اى قبله ی مراد كه در "بِركةُ السَّباع" شيران به پيش پاى تو آرند سر فرود قربان ديده اى كه به بزمِ تو فاش ديد جاى قدوم عيسى و موسى و شيث و هود قرآن ناطقى تو و قرآن پاک را اَلْحق مفسّرى، ز تو شايسته تر نبود دشمن بدين كلام ستايد تو را كه نيست در روزگار، چون تو به فضل و كمال و جود شادى به نزد مردم غمديده نارواست جان ها فداى لعل لبت كاين سخن سرود مدحِ شما، ز عهده ى مردم برون بُوَد اى خاندان پاک كه يزدانتان ستود از نعمتِ ولاى شما خاندان وحى منّت نهاد بر همگان، خالق و دود اى پورِ هادى، اى حسن العسكرى ز لطف بپذير، از "مویدِ" دل خسته اين درود 🖌مرحوم #استاد_سید_رضا_موید @ostad_moayed

#امام_عسکری علیه السلام #رباعی فرزند نقی، وصیّ احمد آمد ارکان علوم و سرّ سرمد آمد از لطفِ خدا هشتِ ربیعُ الثانی زیبا گلِ گل زارِ محمد آمد مرحوم #استاد_سید_رضا_موید

#امام_عسکری علیه السلام خورشید به بَر ستاره دارد امشب افروخته ماهْ پاره دارد امشب حُسن است امام عسکری پا تا سر زهرا حَسن دوباره دارد امشب مرحوم #استاد_سید_رضا_موید

#امام_عسکری علیه السلام باز دلِ شکسته‌ام نوای دیگر آورد پرده ی بهتری زند، نغمه ی خوش‌تر آورد لَئالیِ کلام را ز طبع من بر آورد مگر ثنای عسکری، حجّت داور آورد که آگه از مقام او، کسی به جز اِله نیست نسیم درک و عقل را در این حریم راه نیست عبد خدا که داده حق، خدایی از عبادتش بسته شده به طوق جان، سلسله ی ارادتش رام شده وُحوش هم، به درگه سیادتش حقیقت غدیر خم، جلوه گر از ولادتش ولادتش به هشتمِ ربیعِ ثانی آمده جهان پیر را از این مژده، جوانی آمده به سامرا نظر کن و جلوه ی ذوالکرام بین قِران مهر و ماه را در این خجسته شام بین بابِ امامِ عصر را فراز دستِ مام بین دهم اما را به بر، یازدهم امام بین چشم علی منوّر از جمال ماهْ پاره‌اش فاطمه کو؟ که بنگرد، بر حَسنِ دوباره‌اش نور ولایتش به رخ، رَدای خلقتش به بر لوای عصمتش به کف، تاجِ شفاعتش به سر بر همه هستی‌اش نظر، در همه عالمش گذر امام هادی‌اش پدر، حضرت مهدی اش پسر خلایق اند چاکرش، ملائک اند عسکرش هیچ کسی نمی‌رود به نا امیدی از درش رسالتِ پیمبران تکیه زده به دوش او درس هدایت بشر زمزمه ی سروش او وضع جهان و چشم او، راز نهان و گوش او حِصار ظلمِ ظالمان، شکسته از خروش او به دوره‌ای که معتمد کرد فزون نفاق را به هم درید سعی او پرده ی اختناق را بهشتِ علم پرورد، آب و هوای گلشنش اهل کمال، خوشه چین، ز گوشه‌های خرمنش حکیم مانده از سخن، به وقتِ درس گفتنش امامِ عصر تربیت، یافته روی دامنش نهالِ عصمتی چنان، بَر آورد چنین ثمر درود ما بر آن پدر، سلام ما بر این پسر سلاله ی پیمبر و مبشِّرِ پیامِ حق که دیده بس شکنجه تا زنده شود مرامِ حق مبیِّن اصول دین، مفسِّر کلام حق داده به دست مهدی‌اش رسالتِ قیامِ حق که بعد من امام بر جوامعِ بشر تویی مهدیِ منتقم تویی، امامِ منتظَر تویی رفت یکی ز شیعیان به پیشگاهِ حضرتش برای حاجتی ولی اِذن نداد خِجْلتش امام را ببین که چون داشت خبر ز ذلّتش نخوانده گفت پاسخش، نگفته داد حاجتش ز یک اشاره از کف امام کام یاب شد به قدرِ احتیاج او خاک طلای ناب شد ای جَلواتِ کبریا جلوه گر از جمالِ تو کتابِ تفسیر تو خود آیتی از کمالِ تو من که ز پا نشسته ام به درگه جلالِ تو امید رحمتم بُوَد، ز لطف بی‌زوالِ تو "موید"م گدای تو بر آستان مهدی‌ات امید آن که خوانی ام ز دوستان مهدی‌ات مرحوم #استاد_سید_رضا_موید @ostad_moayed

#حضرت_معصومه سلام الله علیها رو کن به سوی قبله ی دل‌ها در قم باشد حرمِ عترتِ طاها در قم ای عاشقِ قبرِ فاطمه! تربت او پنهان به مدینه گشت و پیدا در قم مرحوم  #استاد_سید_رضا_موید @ostad_moayed

#نیمه_بی_مهر پانزدهمین روز از هفتمین برج سال ۴۰۱ بود که داغی به وسعت عالم بر پشتم نشست و پشتم از وجود کوهی به نام پدر، خالی شد. سه سال از رحلتش گذشته و هنوز دارم با او زندگی میکنم، با خودش نه با یادش... پدری که بعد رفتنش تازه فهمیدم در این ۳۰ سال چقدر کم او را درک کرده بودم. با آنکه مَحرم ذکر و انس و خلوتش بودم، وقتی رفت تازه فهمیدم معنای واقعی خلوت یعنی چه؟ یعنی طوری در خلوت مشغول کار خیر باشی که حتی خانواده ات هم متوجه نشوند حتی نزدیک ترین خانواده ات، حتی من! اگر روزی این خلوت ها کتابی شود به نام "حیات خلوت" تازه عده ای می فهمند که شاعری فقط گوشه ای زندگی "موید" بود که به لطف امام هشتم پر رنگ تر شد. به قول آقای خامنه ای، خدا موید را با شهدا محشور کند. دفتر من که مدح آل علی است شاهد حُسنِ سرنوشت من است بگذارید در کفن با من که گذرنامه ی بهشت من است فاطمیه نزدیک است و از همین الان نگرانی های هرساله وجودم را پُر کرده و آخرش به خودم میگویم: روضه صاحب دارد، خدا توفیق نوکری را از ما نگیرد! سید روح الله موید بامداد ۱۵ مهر ۴۰۴

#امام_حسین علیه السلام #رباعی خواهم ز خدا كه بی ولايم نكند غرق گنهم؛ ولی رهايم نكند يك خواسته دارم از خدای تو حسين! در هر دو جهان از تو جدايم نكند مرحوم #استاد_سید_رضا_موید

 زينب اى جلوه ی آيات خدا    سر و پا نورِ عنايات خدا  زينب اى مُحيى آيين رسول حامىِ حكمِ حق و دين رسول‌ زينب اى زينتِ سامانِ على  ناز پرورده ی دامان على‌ زينب اى آينه ی روى حسن مظهر صبر حسن، خوى حسن‌ زينب اى خواهرِ ممتازِ حسين  هم دم و هم ره و هم راز حسين زينب اى نابغه در فضل و كمال   صبر را برده به سر حدّ كمال‌ صبر از صبر تو بی تاب شده آتش از سوز غمت آب شده‌ زينب، اى "اُمّ ابيها" مامت شده خوش "زين ابيها"  نامت كم ترين وصف تو تسليم و رضاست  قَدَرت، امر بَر و بنده قضاست‌ روزها صائم  و شب ها قائم بر لبت نغمه ی قرآن دائم‌ باشَدت خونِ خدا  در رگ و پوست   كه سراپاى وجودت، همه اوست‌   چشمه ی علم تو، جارى از غيب   ساحت قدس تو، عارى از عيب‌   ياد تو زنده كند، دل ها را   حل كند نام تو، مشكل ها را زينب! اى شير زن كرب و بلا و اى بلى گفته به پيمانِ بلا   اندر آن نهضت پر جوشِ حسين  همه جا هم ره و هم دوشِ حسين‌ چون حسين بن على را كشتند   دست در خون خدا، آغشتند شدى از حكمِ قضاى ازلى  نايب خاصِ حسين بن على رُخت از آتشِ دل چون مرجان   داغ هفتاد و دو قربان بر جان‌   اى بزرگِ اسرا قافله را ترک ناكرده شبى نافله  را بر سر نىْ، سرِ آن عرشْ سرير خواند قرآن و تو كردى تفسير   اى تو بانوى دُوُم در اسلام   بر تو و روح دلير تو سلام‌   در مديح تو سخن بسيار است  ليك تقرير سخن دشوار است‌ من "موید" كه بَدَم يا خوبم هر چه هستم به شما منسوبم‌ عمّه جان دست من و دامانت   سر تعظيمِ من و سامانت‌ بگشا با نگهى مشكلِ من عقده كرب و بلا از دلِ من مرحوم #استاد_سید_رضا_موید