#حضرت_زینب سلام الله علیها #غزل من آن فرشته ام که به دنیا نشسته ام  حورایم و به دامن تقوا نشسته ام من چشمه ام جدا شده از کوثر بهشت  طوبایم و به گلشن طاها نشسته ام عطر ولایتم من و پیچیده در فضا نور محبتم که به دل ها نشسته ام آن اخترم که جلوه گرم از دو آفتاب آن گوهرم که پیش دو دریا نشسته ام من زینبم که مظهر صبر و شهامتم وز مکرمت به طارُم اَعلی نشسته ام نور علی و فاطمه در جان من دمید چون در کنار حیدر و زهرا نشسته ام ایمان آن دو را به وراثت گرفته ام ایثار آن دو را به تماشا نشسته ام من دیده ام کلاس دبستان وحی را در پای درس خواجه ی اَسرا نشسته ام دارم نشان "زینِ ابیها" من از پدر چون در حریم "ام ابیها" نشسته ام من تربیت به دامن زهرا گرفته ام در بزم انسِ عصمتِ کبری نشسته ام بابم علی چو نقطه ی "بسم الله" است و من  چون کسره پای نقطه آن با نشسته ام سنگینی رسالتِ خون ها  سبب شده است من در نماز شب اگر از پا نشسته ام از بس که داغ بر جگرِ من نشسته است  آتش به جان، چو لاله ی صحرا نشسته ام با این مقام آن همه دیدم ستم ز دَهر کز بار غم شکسته و از پا نشسته ام در چار سالگی غمِ چل ساله ام رسید  تا در فراقِ سید بَطْحا نشسته ام   من دیده ام شهادت مادر به چشم خود درسوگِ آن حبیبه ی یکتا نشسته ام رخسارِ غرق خونِ علی دیده ام، دریغ آن دخترم که در غمِ بابا نشسته ام داغ حسن شراره ی غم زد به جان من در مرگ آن امام به غوغا نشسته ام در انقلابِ سرخ حسینی به یاریش بر ناقه ی اسارت و غم ها نشسته ام برخاستم به پای به هر جا که او نشست و آنجا که او نشست من آنجا نشسته ام یا از غمِ شهادتِ عباس سوختم یا در عزای زاده ی لیلا نشسته ام از پای در نیامدم از هر بلا ولی پیش سرِ حسین من از پا نشسته ام آمد سویم "موید" و می گفت عمه جان! بر در گهت برای تمنّا نشسته ام مرحوم #استاد_سید_رضا_موید

#حضرت_زینب سلام الله علیها ما را به سر کوی تو اعدا نگذارند خواهیم بمانیم در اینجا نگذارند زینب ز تو ای جانِ برادر نکَند دل اعدا بگُذارند اگر یا نگُذارند خواهم همه‌ی عمر کنار تو بمانم اما چه توان کرد که اعدا نگذارند ای مَحرم دل تا غمِ دل گویم از این بیش آوَخ که مرا پیش تو تنها نگذارند شب می‌رسد و قافله در حال رحیل است زین بیش دگر پیش تو ما را نگذارند رفتم من و داغ تو و هجرِ همه‌ یاران یک‌لحظه من ِ دل‌شده را وا نگذارند گفتی نکنم گریه و شیون ز فراقت اما چه کنم شورشِ غم‌ها نگذارند دانی چه کسان یار حسینند "موید"؟! آنان‌که به جز در ره او پا نگذارند مرحوم #استاد_سید_رضا_موید

#حضرت_زینب سلام الله علیها #رباعی زینب که دل و جانِ دلیری دارد در یاریِ دین سهمِ کثیری دارد چون احمد و زهرا و علی و حَسَنیْن نیروی شکست ناپذیری دارد مرحوم #استاد_سید_رضا_موید

#حضرت_زینب سلام الله علیها #رباعی زیباییِ گلشنِ علی زینب بود پرورده ی دامنِ علی زینب بود بر خصم شکست داده و خود نشکست آئینه ی نشکنِ علی زینب بود مرحوم #استاد_سید_رضا_موید

#اعیاد_شعبان #رباعی تابید دو آفتاب و ماهی در بین کز پرتو آن سه، منجلی شد کَونَین مولودِ سه و چهار و پنجِ شعبان عباس و حسین است و علی بن حسین مرحوم #استاد_سید_رضا_موید

#امام_حسین علیه السلام #ولادت #رباعی از روی حسین تا نقاب افکندند در کشور عشق، انقلاب افکندند تبریک به توفان‌زدگانِ غم و درد کشتی نجات را به آب افکندند مرحوم #استاد_سید_رضا_موید

#امام_حسین علیه السلام #مدح سرچشمه‌ی خیر و برکات است حسین معراج صلات‌ و صلوات است حسین فرمود نبی: نوشته بر ساقه‌ی عرش مصباح هدی، فُلک نجات است حسین مرحوم #استاد_سید_رضا_موید

#امام_حسین علیه السلام #ولادت #مثنوی باز به جوش آمده دریای عشق موج زده بحر گهر زای عشق از دل دریا گهری ساخته روشن و تابنده و پیراسته گوهر عشق آمد و عشق آفرید هر دو جهان را به نگاهی خرید جلوه چو آن مطلع الانوار کرد جلوه ی دادار پدیدار کرد از اثرِ حُسنِ صفات و مرام خوانْد خداوند، حسینش به نام نامِ حسن بود که تصغیر شد راز خدا بود که تفسیر شد حُسنِ رخش دید و دل از دست داد "روح الامین" بر قدمش سر نهاد امشب از آن ماه که تابان شود منطقه ی وحی چراغان شود چرخ فشاند به زمین اشکِ شوق موج زند در دلِ جبریل ذوق چون که رخ از پرده پدید آوَرد سجده به خلّاقِ مجید آوَرد حمدِ خدا را به تقدّس کند لطف به آزادی فطرس کند ختم رسل بوسه زند بر رخش رمز شهادت نِگرَد در رخش ای ز تو فطرس شده با احترام بر تو  و بر روح عظیمت سلام در دو جهان جز به تو و کردگار نیست "موید" به کس امّید وار مرحوم #استاد_سید_رضا_موید

#اعیاد_شعبان #رباعی تابید دو آفتاب و ماهی در بین کز پرتو آن سه، منجلی شد کَونَین مولودِ سه و چهار و پنجِ شعبان عباس و حسین است و علی بن حسین مرحوم #استاد_سید_رضا_موید