‘هر کسی یک جور زنده به گور است؛
یکی در فکرش، یکی در قلبش
-یکی هم در تنهاییاش..!
- بریدهکتاب -
رنجِ دانستن دمار از جان انسان میکشد ؛
خوش بهحال بیخیالان ؛ جاهلان ؛ خوشباوران ...
باغبانی پیرم
ك به غیر از گلها، از همه دلگیرم.
کولهام غرق غم است،
آدم خوب کم است،
عدهای بیخبرند! عدهای کور و کرند!
اندکی هم پکرند ...
-سهراب سپهری
خواهى نشست با تنهایی،و آن وقت؛
خواهی فهمید :
که بدترین خداحافظی،
همیشه با خویشتن است.
- نویسندهنامشخص -