کاش ماهم مجازی بودیم

+

اِ تیلونگ، یا تِسونگ‌خاپا، یا پادما سامبِهاوا، یا ناستیکا، یا نِئو، یا مورفِئوس، یا گاندی، یا مادر تِرِزا، یا دالایی لاما، یا باها‌ء الله، یا عبدالبِهاء، یا باب، یا مَلِک‌ُتائوس، یا شیث، یا سام، یا لوط، یا طالوت، یا جالوت، یا بَلعَم باعورا، یا لُقمان، یا خِضر، یا ، یا فِرعون، یا بِلشِصر، یا نَبوکَدنَصر، یا اِسکَندَر، یا قِیصَر، یا کُنستانتین، یا آگوستین، یا آکویناس، یا فِرانسیس، یا بَندیکت، یا تِرِز، یا ژاندارک یا آنو، یا اِنلیل، یا نینورتا، یا مَردوخ، یا تَموز، یا گیلگَمش، یا هِرمِس، یا اورفِئوس، یا سُقراط، یا اَفلاطون، یا اَرسطو، یا دیوجِنس، یا فیثاغورس، یا هِرمِس تِرسماجیستوس

چی

بخون تعطیل شی

شیش درصد تضمینی✅

بیشترین درصدی که تو زندگیم دیدم

باشه🤣(حالا بخونم شاید به اطلاعات عمومی اضافه شد)

من سفیدبرفی بودم که با سیب‌های سرخ پیرزن رهگذر، قرار بود مسموم بشم. ستاره‌ها رو بچین، غم‌هات رو بیشتر. «این سیبا خیلی تیره نیستن؟ مسموم نشیم.» «اگه مسموم بشی شاهزاده‌ت کیه تو آخه؟» «مامان.» «از کلاه من به‌عنوان سبد استفاده می‌کنن، بعد شازده‌شونم مامانشونه.» چرا نمی‌خندی؟ زشت میشم. نه، لبخند بهت میاد. نمیشه بیشتر بخندی؟ سیبا رو بریزید تو کلاهِ من. من هم تو کلاهت قایم بشم بینِ سیب‌ها؟ این‌طوری بوی گناه می‌گیری. دوربین رو بیار بالا. چرا دوربین؟ چشمات که هستن. این دفترت رو از من بیشتر دوست داری نه؟ شاید. کلماتم امّا اون‌جا، عاشق توئن. «تفنگو نگیر سمتِ من.» «تیر پلاستیکیه.» «همین‌که تو بگیریش سمت من، واقعیش می‌کنه.» اینا اناره یا سیبه؟ این اناره، این هم اشک اناره وقتی قابیل خون هابیل رو ریخت. پس ناخنات خونی‌ان؟ شاید دستام، چون کلماتم رو کشتم. خودت رو یا کلماتت رو؟