بنظرم،تغییر اونقدرا هم بد نیست.

آدم‌های زیادی از این خونه می‌روند و در حین رفتن کسانی که در آینه و خشت های این خانه باقی مانده‌اند، آن ها را برای همیشه بدرقه می‌کنند.[و من،من تا ابد دلتنگ دوران خوش کودکی‌ام هستم.]

🎭سینمایی امروز 405/2/31 Masquerade برای دریافت خلاصه بزنید روی اسم فیلم.𖹭

دیشب خیلی عادی داشتم راه میرفتم و نفهمیدم چیشد که یهو گوشی از دستم افتاد. خم شدم از روی زمین بردارم که همین‌جور سرمو میاوردم بالا و با یک نگاه منزجرکننده‌ای[واقعا لفظ دیگه‌ای براش پیدا نمیکنم،اولین چیزی که به ذهنم میاد با یادآوری اون نگاه همین بود] رو به رو شدم. حتی نمیدونم از گفتنش قراره چه نتیجه ای بگیرم اما از اون لحظه به بعد اون نگاه دائماً میاد جلو چشمم و ذهنم مدام درگیر خودش میکنه. فقط چیزی که آزارم میده اینکه برای اون شخص اهمیتی نداشت،تنها شاید یک نگاه و واکنش عادی بود حتی ممکنه ثانیه بعد به کل فراموش میکرد چون اتفاق بزرگی هم نبود اما من..من هنوز درگیرم،من گیر میکنم روی یه نقطه و مدام برام تکرار میشه انگار که دارم روی یه دایره راه میرم و این مسیر تکرار میشه و تمومی نداره و من وارد یک جریان تازه نمیشم فقط دارم یه دایره مزخرف و دور میزنم.آخه چرا باید به همچین مسائل کوچیک و بی ارزشی انقدر اهمیت بدم ؟ راستش برای این متن نتیجه گیری‌ای ندارم چون هنوز نمیدونم علاج این درد من چیه.