وای همین صحنه رو بصورت پرسپکتیو که موازیک ها از جلو بزرگ به کوچک بشه و تهش به امام رضا برسه
چ خوشبخت حنجره ای که برای تو بخونه.چه خوشبخت حنجره ای که یکی، یکی،یکی، آدما رو دور خودش جمع کنه و برای حسین علیه السلام بخونه.
همه مثل کبوترایی که آروم آروم جمع میشن ،
یکی یکی دوتا دوتا
همه انگار به دنبال بهونه اند که دلشون بباره و قلبشون وصل اون تیکه ی طلایی توی آسمون بشه