همه مثل کبوترایی که آروم آروم جمع میشن ، یکی یکی دوتا دوتا همه انگار به دنبال بهونه اند که دلشون بباره و قلبشون وصل اون تیکه ی طلایی توی آسمون بشه

کبوترا یکی یکی دور حنجره ی خوشبخت جمع می شن و همه با هم ناله می کنن

تا از حسین خونده شد، ابر کنار رفت و خورشید هم به این ضیافت غمبار پیوست

خورشید هم برای حسین بارید

همه ش دارم فکر می کنم پارسال که اومدیم،سید ابراهیم هنوز بود، ما منتظر فرشته کوچولومون بودیم، سید حسن هنوز بود

اما خب

الان همه تو حرمن قطعا

فرشته کوچولوی خونوادمون حتما کنار این بچه ها می دوعه و بازی می کنه

قطعا همینطوره

سید کنارخادما به مردم خوشآمد میگه

همه هستن

چشمای منه که نمی بینه