یک سو تویی‌ و حادثهِ چِشم‌ِ سیاهت یک سو منم‌ و حسرت‌ِ یک لحظه‌ نگاهت…

دیدنش‌ حال‌ مرا‌ یک‌ جور‌ دیگر‌ می‌کند حال‌ یک‌ دیوانه‌ را‌ دیوانه‌ بهتر‌ می‌کند...

نان را، هوا را، روشنی را، بهار را، از من بگیر امّا خنده‌ات را هرگز تا چِشم از دنیا نبندم.

و مَن در هیاهوی چِشمانت گم شده‌اَم...

کلمات از توصیف شرحِ شوریده حالی ما آنچان عاجزند که در وصف نگنجد…

حرف ها دارم اما... بزنم یا نزنم؟ با توام، با تو! خدا را! بزنم یا نزنم؟ همه ی حرف دلم با تو همین است که « دوست...» چه کنم؟ حرف دلم را بزنم یا نزنم؟ عهدکردم دگر از قول و غزل دم نزنم زیر قول دلم آیا بزنم یا نزنم؟ گفته بودم که به دریا نزنم دل اما کو دلی تا که به دریا بزنم یا نزنم؟ از ازل تا به ابد پرسش آدم این است: دست بر میوه ی حوّا بزنم یا نزنم؟ به گناهی که تماشای گل روی تو بود خار در چشم تمنا بزنم یا نزنم؟ دست بر دست همه عمر در این تردیدم: بزنم یا نزنم؟ ها؟ بزنم یا نزنم؟ -قیصرامین‌پور

ده تا دوستَت دارم، هشت تا برای تو یکی برای خنده‌ی تو و دیگری برای صدای تو، و امّا واژه‌ها عاجزند برای چِشمانِ تو... -محمود‌درویش

ای که بی‌تو خودمو تک و تنها می‌بینم…❤️‍🩹

اگر روزی فراموشی گرفتم، دوباره با چِشمانَت به من نگاه کن شاید چیزی به یاد نیاورم، امّا دوباره عاشقَت خواهم شد...