هدایت شده از Void
از چشمات و نگاهت بگیر تا لبخندت، لبهات، بینیت، گونههات، موهات، صدات، خندههات، دستات و کلاً تکتک اجزای صورتت. حتی وقتایی که اخم میکنی یا قیافه میگیری هم برام دوستداشتنیای. دوست دارم وقتی میخندی چه شکلی میشی، وقتی ذوق میکنی چجوری حرف میزنی، وقتی خجالت میکشی چه واکنشی نشون میدی و وقتی داری یه چیزی رو با هیجان تعریف میکنی چقدر بامزه میشی.
ولی خب من که فقط ظاهرت رو دوست ندارم. اخلاقت رو هم خیلی دوست دارم، مهربون بودنت، شیطنتات، شوخیات، لوس شدنت، طرز حرف زدنت، طرز فکرت،حسودیت، بچگونه شدنت و حتی اون اخلاقایی که خودت فکر میکنی رو مخن. دوست دارم وقتی خوشحالی، وقتی ناراحتی، وقتی عصبی میشی، وقتی بیدلیل میخندی و وقتی یهویی یه چیزی میگی که منو از خنده میترکونه. حتی مسخرهبازیات و کارای عجیبغریبت هم برام قشنگن، چون مال خودتن.
دوست دارم وقتی باهام حرف میزنی، وقتی از روزت تعریف میکنی، وقتی یه چیزی برات پیش میاد و میای بهم میگی، وقتی دلت میخواد نازت رو بکشم یا وقتی فقط میخوای یکی کنارت باشه و به حرفات گوش بده. دوست دارم علایقت رو بدونم، بدونم چی خوشحالت میکنه، چی ناراحتت میکنه، از چی میترسی، چه آرزوهایی داری و چه چیزایی توی دلت نگه میداری. حتی دوست دارم چیزایی رو بدونم که فکر میکنی خیلی کوچیکن و ارزش گفتن ندارن.
صدات رو دوست دارم، حتی وقتی داری چرتوپرت میگی. پیام دادنت رو دوست دارم، حتی وقتی یه کلمه جواب میدی و منو حرص میدی. وقتایی که باهام شوخی میکنی، وقتایی که جدی میشی، وقتایی که ناز میکنی و حتی وقتایی که نمیدونی چجوری احساستو نشون بدی. خلاصه هر حالتی که داری، یه چیزی توش هست که باعث میشه بیشتر دوستت داشته باشم.
من حتی اون وقتایی که حوصله نداری، خستهای، ناراحتی یا مثل همیشه نیستی هم دوستت دارم. قرار نیست همیشه بخندی یا همیشه حالت خوب باشه تا دوستداشتنی باشی. میخوام خودِ واقعیت رو بشناسم؛ همون آدمی که گاهی خوشحاله، گاهی ناراحته، گاهی لوس میشه، گاهی عصبی میشه و گاهی خودش هم نمیدونه دقیقاً چه حسی داره.
و میدونی قشنگترین قسمتش چیه؟ اینکه شاید خودت خیلی از این چیزا رو اصلاً به چشم نیاری، ولی من بهشون توجه میکنم. ممکنه یه حرکت کوچیک، یه جمله ساده یا یه لبخند معمولی ازت، برای من کلی قشنگ باشه. چون وقتی یکی رو دوست داری، حتی چیزای کوچیکش هم برات مهم میشن.
خلاصه که من چشمات، لبخندت، صدات، صورتت، اخلاقت، رفتارت، خندههات، شیطنتات، مهربونیت، لوس شدنت، اخلاقای رو مخت و حتی اون قسمتایی از وجودت رو که خودت دوست نداری، دوست دارم. اگه بخوام تکتک چیزایی که ازت دوست دارم رو بگم، فکر کنم هیچوقت تموم نشه. چون آخرش هرچی فکر میکنم، میبینم نمیتونم فقط یه قسمت ازت رو انتخاب کنم. من خودت رو دوست دارم، با همه جزئیاتت، با همه اخلاقات، با همه حالتهات؛ چون چیزی که تو رو برای من خاص کرده، فقط یه ویژگی نیست، خودِ تویی