من زیاد درباره شکنجه های قرون وسطا خوندم. توروخدا اینارو بدین دست من یکم از خجالتشون در بیام.
اصلا هم دلم نمیسوزه.
اینکه بچه هایی که تو خانواده های غیر مذهبی و مخالف نظام یه رویکرد اسلامی و انقلابی دارن چقدر شجاع و قابلِ ستایشن...
الویت آدم ها همیشه آزادی و راحتی بوده. ذاتِ انسان در طلبِ همینه اصلا. اگر بخوایم از بیرون به این موضوع نگاه کنیم گرایش یک آدمی که قرار باشه به یکی از این دو باشه، احتمال بیشتری داره که بخواد اون چیزی رو انتخاب کنه که منافع و آسودگی بیشتری داره.
سو؟ نتیجه میگیریم اگر قرار باشه کسی از ساید خودش بزنه و به ساید مخالف بپیونده، این موارد از آدمهای معتقد به نامعتقد، به نسبتِ آدمهایی که اسمِ خودشون رو "انسانِ آزاد" میذارن و حاضر به تحمل سختی به هر دلیلی دینی، دنیوی و اُخرویای میشن بیشتره.
..
پس تا اینجا میفهمیم اینکه بخوای از رویکردی که فکر میکنی درسته حمایت کنی؛ درست وقتی تو مرکز جبهه مخالف اون چیزی و ممکنه هیچ حمایتگری نداشته باشی و برعکس، حتی طرد بشی چقدر سخته.
این جور افراد واقعا قابلِ ستایشن.
فکر کن از یه خانوادهای که هیچ معنویتی نداره یه استخراج دینی انقلابی داشته باشی. اونم وقتی حمایت خانواده از هر چیزی توی دنیا برای یه فرزند مهم تر و اثر بخش تره.