زخم‌ها همیشه نشانه‌ی شکست نیستند؛ گاهی پنجره‌هایی‌اند که از میانشان گل می‌روید. او میان استخوان‌های عریانِ خاطراتش ایستاده بود، با ذهنی پر از طوفان و قلبی که هنوز به شکفتن ، ایمان داشت. جهان صدای فرو ریختن را شنید، اما کسی نشنید چگونه در سکوت، دوباره ساخته شد.

. یه روز می‌فهمی خیلی از چیزایی که بابتش نگران بودی اون‌قدر مهم نبودن🛵💛 .