خورشید عسکری گُم شد، آسمان نالا مهدیِ زهرا، با دلِ پُر غُصّه، گریان؛ امشب شب شهادت امام حسن عسکریه چقدر الان در دل سامرا غم فراوان داره... #N

*

انقدر که از خودم بدم میاد از هیچ موجود دیگه ای بدم نمیاد.

همیشه چند ساعت بعد از حال خوبت یه اتفاقی میوفته که مستقیما خرابش میکنه.

اینکه خودم با نفهمی هام باعث اون اتفاق شدم آزار دهندس.

نمیدونم چی توی مغز معیوبم گذشت که اینکارو کردم به هرحال خاکبرسرم‌.

ماهِ فوت عمومه میشه براش یه فاتحه بفرستین؟:)

بچها منظورم این بود عموم توی این ماه فوت کردن بد برداشت نشه🦖.

امامت امام زمان مبارک.

دیدید آقای ابوعبیده؟ بالاخره شما هم رفتید. و دیگر کسی نبود که با رویی چفیه‌پوش مقابل دوربین‌ خبر شهادتتان را بخواند و انگشت بلند کند و وعده انتقام دهد. سید نصرالله اگر تصویر مقاومت بود و آقای سنوار سایه‌ مقاومت، شما را همه می‌دانند که صدای رسای مقاومت بودید.«بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم»‌هایتان با آن ته‌لهجه غزاوی و صدای پرصلابتی که جوان بنظر می‌رسید، قند توی دل ما و بچه‌های غزه آب می‌کرد. طفل‌های تازه زبان‌‌‌گشوده غزه بعد از کلمه مامان و بابا، مقابل تلوزیون، ابوعبیده می‌گفتند و پسرکان با چفیه سرخ بر چهره به تقلید شما، در کوچه‌ها قهرمان‌بازی می‌کردند. اینکه می‌گویند اسمتان حذیفه بوده و چند عکس از چهره‌تان منتشر کرده‌اند را باور نمی‌کنم. اشتباه گرفته‌اند. شما برای ما همان مرد چفیه‌پوش سرخ‌اید با نام جهادی ابوعبیده که فقط صداست و چهره نیست. که خود نخواست چهره شود. صدایی که سال‌ها کابوس شب صهیون‌ها بود و امید دل مادران شهدا. شما اگرچه رفته‌اید آقای ابوعبیده، اما صوت پرهیبت شما از آن حنجره محمدی هنوز مثل همان‌روز در گوش ما خواهد ماند که فرمودید «لا غالب الا الله!» «مهدی مولایی»

پولدار که شدم با اسم اونایی که ازشون بدم میاد برند کود انسانی میزنم‌‌.