eitaa logo
کانال استاد احمد پروائی گیلانی
182 دنبال‌کننده
390 عکس
129 ویدیو
40 فایل
مشاهده در ایتا
دانلود
فعلا قابلیت بارگیری به دلیل درخواست زیاد فراهم نیست
نمایش در ایتا
🇮🇷 فَإِنَّ حَسْبَكَ اللهُ هُوَ الَّذِی أَيَّدَكَ بِنَصْرِهِ وَ بِالْمُؤْمِنِينَ؛ پس همانا الله تو را کافیست او کسی است که تو را حمایت و تایید می‌کند به یاری‌اش و به مومنان.
توصيه آیت الله العظمی جوادی آملی به طلاب و فضلای گرامی: «منبر و روضه خوانی را ترک نکنید» جريان حسين‌ بن‌ علی (علیهما السلام)، كربلا و منبر و روضه‌ خوانی برای ما سند شرف است، مبادا كسی خيال بكند اين كمتر از تدريس جواهر يا تدريس اسفار يا تدريس مكاسب است! اين شرف دين است، شرف آخرت است، شرف دنيای ماست، سند ماست؛ اينها تأمين مي‌كند، مملكت را هم كه ديديد اينها تأمين كردند.اين منبر را ترك نكنيد اين روضه‌ خوانی را ترك نكنيد! چه چيزی اين كشور را حفظ می‌کند؟معرفت حسينی، مبارزه حسينی، حشر حسينی، نشر حسينی، خون حسينی؛ اينها حفظ می‌کند. ۱۳۸۵/۱۰/٢٩
🏴نقش زیارت در جاودانگی حماسه حسینی 💠زیارت و عزاداری حضرت سیدالشهداء (سلام الله علیه) باعث ارتباط وثیق و استوار میان خود زائران و ارادتمندان و نیز میان زائران و شهدای کربلا شد و این عشق و وفاداری نسل به نسل از همین طریق منتقل شد و در ضمایر و خواطر باقی ماند و درخشید و مایه عزت و شوکت مؤمنان گردید. در طی این سیزده قرنی که از این حادثه کربلا و داهیه عظمی می گذرد، هر اَبَرقدرتی که آمد، با هدف کربلا جنگید. هیچ قدرت جابری نیامد ، مگر این که گاهی با نام حسین (علیه السلام) ، گاهی با قبر او ، گاهی با زائر او ، گاهی با وقف برای او و خلاصه همگی با مرام و آیین او جنگیدند و برای اضمحلال و نابودی هدف نهضت کربلا و شهدای گرانقدر آن ، قیام و اقدام کردند؛ ولی هیچ کدامشان به مقصد شوم خود نرسیدند و نه تنها نتوانستند این مشعل فروزان هدایتگر نسل بشری را خاموش کنند، بلکه خودشان نابود شدند؛ اما حماسه کربلا همواره سرآمد تاریخ است و بر تارک آن می درخشد. 📜بنابراین قیام سیدالشهداء (علیه السلام) در برابر ظلم و رسوا کردن آن و حرکت در راستای اصلاح و صلاح امّت، یک استثنا در تاریخ نیست، بلکه یک قاعده است که همه اهل بیت (علیهم السلام) در طول تاریخ بر احیای آن همّت گماشتند. پیروزی خون بر شمشیر، فکر و اندیشه بر استبداد و استحمار، مرام و آزادگی بر رعب و وحشت، قاعده تاریخ است که اگر این گونه نباشد، این همه حظّ و تشویق اهل بیت (علیهم السلام) بر زنده نگه داشتن راه امام حسین (علیه السلام) بی معنا و بی فایده می شد؛ آن هم در منطقی که اگر قرار به گریستن باشد، به دستور امام رضا (علیه السلام) باید بر امام حسین (علیه السلام) گریست: «یَا ابْنَ شَبِیبٍ إِنْ کنْتَ بَاکیاً لِشَیْ ءٍ فَابْکِ لِلْحُسَیْنِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ» 📚کوثر اربعین ص۱۰۲،۱۰۳