در سکوت کلاس، معلمی نشسته، نه بر صندلی، که بر قله‌ی صبوری.اینجا تخته سفید نیست؛ بوم زندگی‌ست.و معلم، نقاشی از عشق و آگاهی!
کتابی گشوده پیش‌رویش؛ نه برای تدریس، بلکه برای مکاشفه. واژه‌ها از عمق جانش می‌جوشند.
کادر باز، پنجره‌ای‌ست بی‌قاب به وسعت جان؛ جایی که واژه‌ها نفس می‌کشند.اینجا نه فقط جای روایت،بلکه آینه‌ای‌ست برای انعکاس روح معلم.آن‌که با سکوتش، معنا می‌سازد.

خانم پری ناز ناظمی 

💢چالش نگارشی کادر باز
🔅یادداشت شماره ۲۷

در دل سکوت کلاس، کتابی گشوده می‌شود؛ نه کاغذ، که دریچه‌ای به جهان خیال. واژه‌ها طلوع می‌کنند، و نوری جادویی ذهن کودک را روشن می‌سازد. معلم، با نگاهی آرام و قلبی روشن، جادوگر دانایی‌ست؛ هر روز، معجزه‌ای تازه می‌آفریند. اینجا مدرسه نیست؛ سرزمین پرواز است، جایی که هر جمله، بالی‌ست برای رفتن به سوی فهم، امید و آینده.

خانم مریم ذوالعلی  

🔖تربیت نگار؛ رسانه رسمی معاونت پرورشی‌ و‌ فرهنگی آموزش‌و‌پرورش استان کرمان
🆔@parvareshikerman