For now.

من امشب ناشناس جواب میدم و بعدش باز هم (مثل همیشه) ناپدید میشم. اگه حرفی چیزی هست در خدمتم

و یه چیز کوچولو خطاب به مشکی* توی فیلم Past Lives دختری که با خانواده‌ش قصد مهاجرت از کره‌جنوبی به امریکا رو داشتن، یه دیالوگی داشت که می‌گفت ما مهاجرت می‌کنیم چون من می‌خوام نوبل ادبیات رو ببرم و هیچ‌وقت نوبل رو به یک کره‌ای نمیدن. این دیالوگ رو نوشته بودم تا بدونم پوچی توی هدف در عین تلاش کردن همزمان امکان پذیره. [امسال به صورت واقعی نوبل ادبیات رو یک نویسنده کره ای برد] اما چیزی که میخوام بگم اینه که سردرگمی و اشوب صرفا یه بخشی از برهه گذشتن از نوجوونی و ورود به دوره ی جوونیه. فقط به خودت زمان بده بعد میبینی همه چیز از جمله خودت و افکارت عوض شدن

ویس « چیکار میخوای بکنی » آقای شجاعی هم پیشنهاد میشه

بازم ارجاع میدم به حرف های قبلی

فیلم درست دیدن توی هر برهه هم خیلی کمک میکنه

مثلا من خودم قبل دوره ی امتحانات با یه سری فیلما انگیزه و روانم رو دوپینگ میکنم و با اینکه انگیزه موقته ولی خیلی کمکم میکنه

فقط اینکه توی هر شرایطی هستین صحبت کردن راجبش با دیگران راه به جایی نمیرسونه. اتاقو تاریک کنید و عین یه مرد خودتون مشکلاتتونو حل کنید چون راه حل همه چیز درون خودتونه من اینجا هر چقدر هم برم بالا منبر چیزی عوض نمیشه