پر شده‌ایم از دستانی که ریشه‌های شادی را در کشورشان تکان میدهند اما همان دست ها برای صاحبانی هستند که اشک هایشان را دفع کرده اند زیر خروار ها خاک، حتی جایی برای یک لبخند در دل ندارند. صاحبانی زخمی و خون خورده.خسته ام از تمامی این انسان ها که مانند من دارای دستانی هستند که طاقتشان تمام نشده است اما دل هایشان... دل مردۀ احساس شده اند. مگر جان دادن تنها دلیل اشک و آه است ؟ من در همین زنده بودن ذره ذره نابود شده ام

یه من موندم یه عالم چرند

خوشبختی درک لحظه حاله. که چیزایی که داریو دوست داشته باشی قبل اینکه زندگی‌ بهت یاد بده چیزایی که از دست دادیو دوست داشته باشی.