لطفا رک بودن رو با بی‌شعوری و گستاخی‌تون یکی ندونین؛ به شعورِ مخاطب توهین می‌شه.

چه شیرین است، چه شیرین می‌تواند باشد، افسوس که ما تلخی آن را می‌چشیم .

از اینکه به مرحله‌ای رسیدم که حرفای مردم هیچ اهمیت خاصی واسم ندارن، واسشون وقت نمیذارم راضیم.

درد ها داري و درماني هنوز ...

داروي دردم گر تویی ، در اوج بیماری خوشم

تو نیستي و خیالِ تو را به بَر دارم ..

هر سال اکتبر میاد و تموم میشه و هیچوقت هم کسی نمیاد براش بخونیم We fell in love in October...

ابتدایِ فیلم The Fault in Our Star، هیزل یه مونولوگ جالب داره‌.

یکی از اولین چیزهایی که در بخش اورژانس ازتون می‌پرسن، اینه که دردتون بین یک تا ده، در چه اندازه‌ایه؟ این سوال صدها بار از من پرسیده شده و من یادمه یک‌بار که نمی‌تونستم نفس بکشم و احساس می‌کردم سینه‌ام داره می‌سوزه، نمی‌تونستم صحبت کنم اما با انگشتام عدد ۹ رو بهش نشون دادم‌. بعدش که حالم بهتر شد پرستار من رو مبارز صدا کرد. گفت می‌دونی چرا این رو بهت گفتم؟ برای اینه تو دردی رو که در حد ۱۰ بود، ۹ اعلام کردی. اما این حقیقت نداشت، من ۹ رو نشون دادم اما نه به این خاطر که شجاع بودم دلیل من این بود که می‌خواستم ده رو نگه دارم. و این درد وحشتناکی که الان دارم می‌کشم، لایق شماره‌ی دهه