_

سناریوسازی و ذهن تخیلی انسان، هم درد‌اند و هم درمان. برداشت اول: آن سایه، سایه‌ی قصاب نیست. آنجا قصاب خانه نیست. و آنها هم، دندان‌های حیوانات گوشت و غذا شده‌ی برای انسان‌ها نیستند. چه ماجرایی، پشت این تصاویر پنهان است؟ برداشت دوم: یا همه چیز واضح است، و اینجا ما تصاویر کوچکی از دنیای قصاب را میبینیم و همه عادیست. برداشت سوم: شاید هم ماجرا پراکنده‌تر از اینهاست. عکاس، دندان‌های از عفونت کشیده شده‌اش را به یادگار میگیرد، البته به اجازه‌ی پزشک. تصویر بعد، او دارد هیزم‌ها را میشکند تا برای مقابله با سرما آماده باشند. بعدی هم، همان مکان قربانی شده‌ی حیوان گوشت و غذا شده است. عکاس، قصاب هم است. به نظر میرسد که بیشتر درد است. خسته کننده و دورکننده از واقعیت.

آن ها جنگجو را روی زمین می‌گذارند، بخار نفس‌هایشان همچون روحی که بالای سر جسدش پرسه بزند، بالای سر او در هوا شناور می‌شود. (متیوجی کربی)

تنهایی، مزخرف است.