قطعه‌ی «شیدایی» عجیب ترین و خلاقانه ترین تصنیف تاریخ موسیقی ایرانه. و کسی که این قطعه رو توی سن بیست سالگی بسازه نابغه‌‌ی به تمام معناست. حیف روزگار فرصت ساختن صد ها قطعه‌ی بهتر از این رو ازش گرفت. -حسین علیزاده پ.ن: این قطعه ۱۴ ضرب داره. یعنی ریتمش میشه ۱۴/۸! اگر کار موسیقی انجام داده باشید می‌دونید ساخت همچین چیزی اصلا محاله. توی دنیا خیلی کمه. یکیش پرویز مشکاتیان. و اگر ردیف بدونید می‌فهمید از اوج به درآمد میاد ولی شما کمبودی حس نمی‌کنید. یعنی توی یک مثال بخوام بگم مثل این می‌مونه که همین که صبح بیدار میشید بهتون کباب بدن و شما معده‌تون از هم نپاشه. و توی شعر، اون قسمت که میگه «زین دایره‌‌ی مینا خونین جگرم می‌ ده» از یک غزل دیگه از حافظ گرفته شده. قضیه اینه که استاد مشکاتیان از شعر های یک غزل همه رو برای قطعه انتخاب می‌کنه به جز یکی. چون فکر می‌کرده هیچ کدوم نمی‌تونه مفهوم اون یک بیت رو برسونه. پس از یک غزل دیگه بیت می‌گیره. خیلی جذابه نه؟

2:22 کشتی باده بیاور که مرا بی‌رخ دوست گشته هر گوشه‌ی چشم از غم دل دریایی...

حالا بیاید در مورد این عکسا بگم. دو تا عکس هست. یکی استاد مشکاتیان توی کنسرت علیزاده و یکی علیزاده تو کنسرت مشکاتیان که جفتشون از بالای استیج دارن صحبت می‌کنن. و اون عکس غمگین، برای مراسم یادبود استاد مشکاتیانه. که استاد شجریان (که خواننده‌ی شیدایی هم هست) و استاد علیزاده دارن اونجا اعلامیه‌ی استاد رو می‌خونن.

و خبر بدی هم دارم. میگن حال استاد ایرج اصلا خوب نیست.

بچه ها، آقای قربانی آهنگ جدید منتشر کرده.

اگه دوست دارید برید بشنوید، اگه نه مهم نیست، شب می‌ذارم و با هم در موردش صحبت می‌کنیم.

این روزها به شوق تجدید دیدارهای‌مان انرژی خود را برای خلق تحفه‌ای از جنس صدا و موسیقی گذاشتیم که اثر جدید تقدیم‌تان کنیم؛ تقدیم شمایی که عشق به حضور و همراهی‌تان در همه روزهای سخت ما را یاری رساند که ناامید نشویم، زانو نزنیم و بر عهدمان با شما بمانیم. «گل‌های باران خورده» حاصل چند ماه تلاش تیم ما است با حال و هوایی که چندان از حس این روزهای خود من دور نیست. امیدوارم که آنچه از دل برآمده بر دل نشیند و زمزمه این روزهای‌تان شود... قطعه گل‌های باران خورده ادامه اجرای «تور کنسرت ایرانم» در شهرهای مختلف کشور خواهد بود که پس از میزبانی گرم مردم تبریز در تدارک رفتن به شهر شیراز هستیم و تجدید دیدار با مردم نازنین آن دیار. -علیرضا قربانی

1:10 گرچه دیگر هستی‌ام را شوق دیداری نمانده‌ست باید از باران بگیرم خاطراتِ مرده‌ام را یا که عادت می‌کنم با بغض گلدان پشت شیشه یا به دریا می‌دهم گل‌های باران‌خورده‌ام را

خب، نظرم رو بگم.