0:36 بازم تنگ غروبه، ای خدا دلم تنگه هر کجا که برم من، آسمون همین رنگه ای آسمون کبود، مگه من چه بد کردم که دلم ز دام بلا، نشود رها یک دم

بعضی وقت ها شرایط خوبی روی استیج دارم. مثلا وقتی همه‌ی جزئیات رو به یاد دارم و نیازی به نگاه کردن به نت ندارم. این زمان حس می‌کنم آزاد و سبک بال هستم، طوری که می‌خوام پرواز کنم! در این شرایط می‌تونم به چشم های مخاطبینم نگاه کنم. گاهی نگاهشون خیلی عمیقه یا سرشون رو تکون میدن و حتی گریه می‌کنن. این به من حس خوبی میده. و گاهی واکنش اونها من رو هم تحت تاثیر قرار میده و گریه می‌کنم. -علیرضا قربانی

6:22 سوسن صد زبان منم خامش نکته دان منم پیر منم، جوان منم، خاک دیار عاشقان...

دوباره همین شعر رو بخونیم.

ای در بگشوده بر خورشید ها در هجوم ظلمت تردید ها با تواَم، دیگر ز دردی بیم نیست هست اگر جز درد خوشبختیم نیست -"عاشقانه" از فروغ فرخزاد

2:34 عشق چون در سینه ام بیدار شد از طلب پا تا سرم ایثار شد عشق دیگر نیست این، این خیرگیست چلچراغی در سکوت و تیرگیست... پ.ن: بعد از قسمت از شعر کمانچه وارد میشه. زیباست.

اینجا در مورد فروغ صحبت کردیم. این یکی از زیباترین آلبوم های آقای قربانیه و آهنگسازش یکی از موسیقیدان های محبوب منه.

بچه ها، ممکنه یه مدت نتونم دقیقا نیمه شب آهنگا رو بفرستم و گوش کنید. به جاش صبح براتون می‌فرستم. امیدوارم مشکلی نداشته باشید. هر صحبتی هم بود حتما بهم بگید.

اگر بپرسید مشهور ترین قطعه‌ی آلبوم «دلاویزترین» محمد نوری چه آهنگیه، جواب همه یک چیزه: ای ایران ایران. حالا یا به واسطه‌ی آهنگسازی شاهکار محمد سریر و شعر خوبش، یا به واسطه‌ی بازخوانی هایی که ازش شده (امیدوارم این نباشه. همه می‌دونیم شعر رو خراب کردند.) یا هر دلیل دیگه ای. ولی من میگم به این قطعه خیلی ظلم شده. به نظر من بهترین قطعه از آلبوم دلاویزترین، خود قطعه‌ی دلاویزترینه. شما چه آهنگ دیگه ای می‌شناسید که این شکلی آدم رو سرحال کنه؟ دیگه چیزی نمیگم. خودتون با این قطعه‌ی خفن و شعر فوق‌العاده‌‌ی فریدون مشیری رو به رو بشید.