در اصل من خودم اولین بار که فهمیدم همچین چیزی هست از انیمیشن هتل ترانسیلوانیا۳ بود
اینارو داشته باشین فعلا
تقدیمی شرکت کردن خیلی باحاله🤣🤣سرگرم کننده اس و واقعا خیلی خلاقیت به خرج میدن😃
بخش اول
مثلث برمودا دقیقاً کجاست؟
«مثلث برمودا» اسمیه که به منطقهای فرضی در بخش غربی اقیانوس اطلس شمالی دادن. معمولاً سه نقطه را بهعنوان رأسهای این مثلث در نظر میگیرند:
جزیرهی برمودا در شمال
میامی در فلوریدا، در غرب
پورتوریکو در جنوب شرقی
البته نکتهی جالب این است که مرزهای دقیق و رسمیای برای مثلث برمودا وجود نداره. یعنی روی نقشههای رسمی، منطقهای با عنوان «مثلث برمودا» مشخص نشده.این اسم بیشتر یک نام معروفو رسانهای شده اس
اما چرا این منطقه اینقدر معروف شد؟
از قرن بیستم، داستانهایی دربارهی ناپدیدشدن کشتیها و هواپیماها در این محدوده منتشر شد. بعضی از این اتفاقات واقعاً رخ داده بودند، اما با گذشت زمان، داستانها در روزنامهها، مجلات و کتابها با جزئیات عجیبتری روایت شدند.
کمکم تصویری شکل گرفت از منطقهای که در آن:
هواپیماها بیردپا ناپدید میشدن؛کشتیها بدون هیچ اثری گم میشدن؛ قطبنماها از کار میافتن؛ ارتباطات قطع میشه؛
و گاهی هیچ اثری از خدمه و مسافران پیدا نمیشد.و اینطور شد که یک منطقهی معمولی از اقیانوس، تبدیل شد به یکی از بزرگترین رازهای جهان.اما داستان واقعی وقتی عجیبتر میشود که بدانیم یکی از مشهورترین پروندههای مثلث برمودا، سالها قبل از معروفشدن خودِ این نام اتفاق افتاد.پنج هواپیمای نظامی، برای یک پرواز آموزشی، و ناپدید شدن
بخش دوم پروندهی پرواز نوزده
۵ دسامبر ۱۹۴۵، پایگاه هوایی فورت لادردیل در فلوریدا.پنج هواپیمای نظامی آمریکایی، معروف به پرواز ۱۹، برای یک پرواز آموزشی معمولی از پایگاه خارج شدند. هواپیماها از نوع TBM Avenger بودند و در مجموع ۱۴ نفر داخل آنها حضور داشتند.قرار بود این فقط یک تمرین عادی باشد؛ مسیری مشخص، چند مانور، و بعد بازگشت به پایگاه.اما بعد از مدتی، خلبانها گزارش دادند که در پیدا کردن مسیر مشکل دارند. یکی از خلبانان گفت که به نظر میرسد قطبنماها درست کار نمیکنند و آنها نمیدانند دقیقاً کجا هستند.ارتباط رادیویی میان خلبانها و پایگاه ادامه داشت، اما پیامها کمکم نگرانکنندهتر شدند. خلبانان میگفتند دریا و اطرافشان را نمیتوانند بهدرستی تشخیص دهند و به نظر میرسید در پیدا کردن مسیر بازگشت دچار مشکل شدهاند.هواپیماها بهجای اینکه به سمت خشکی برگردند، ظاهراً بیشتر به سمت اقیانوس حرکت کردند.بعد، ارتباط با آنها قطع شد.پنج هواپیما ناپدید شدند. هیچ لاشهای پیدا نشد. هیچکدام از ۱۴ نفر هم هرگز برنگشتند.اما داستان همینجا تمام نشد .برای پیدا کردن آنها، یک هواپیمای نجات PBM Mariner با ۱۳ نفر خدمه به منطقه فرستاده شد.و این هواپیما هم ناپدید شد.یعنی در یک روز، ۶ هواپیما و ۲۷ نفر در ارتباط با این حادثه ناپدید شدند. همین موضوع باعث شد پروندهی پرواز ۱۹ به یکی از مشهورترین داستانهای مثلث برمودا تبدیل شود.
آخرین دقایق پرواز نوزده
وقتی ارتباط رادیویی با خلبانها برقرار بود، یکی از خلبانان، چارلز تیلور، به نظر میرسید که در پیدا کردن مسیر مشکل دارد. او فکر میکرد شاید هواپیماها به جای نزدیکشدن به فلوریدا، در منطقهای دیگر قرار دارند.نکتهی عجیب این بود که خلبانها چند بار دربارهی جهت حرکتشان دچار سردرگمی شدند. آنها به دنبال نشانههایی از خشکی میگشتند، اما اطرافشان فقط اقیانوس بود.
در یکی از پیامهای معروف، صحبت از این بود که:«همهچیز عجیب به نظر میرسد... حتی اقیانوس هم غیرعادی به نظر میرسد.»
البته باید حواسمان باشد که بسیاری از جزئیات مکالمات رادیویی، سالها بعد به شکلهای مختلف بازگو شدهاند و همهی نقلقولهای مشهور لزوماً دقیق و قطعی نیستند.با گذشت زمان، هواپیماها سوختشان را از دست میدادند. هوا تاریکتر میشد و شرایط برای پیدا کردن مسیر سختتر. اگر آنها واقعاً در موقعیتی بودند که تصور میکردند، تصمیمهایشان میتوانست آنها را بیشتر از مسیر اصلی دور کند.و بعدارتباط رادیویی قطع شد.
اما اینجاست که یک سؤال بزرگ به وجود میآیدچطور ممکن است پنج هواپیمای نظامی، در یک منطقهی نسبتاً شناختهشده، بدون اینکه هیچکدامشان پیدا شوند، ناپدید شوند؟و هنوز عجیبتر از آن:
هواپیمای نجاتی که برای پیدا کردنشان فرستاده شده بود، فقط حدود نیم ساعت پس از برخاستن از صفحهی رادار و ارتباطات ناپدید شد.بعداً یک کشتی گزارش داد که در همان حوالی، انفجاری در آسمان دیده و صدایی شبیه انفجار شنیده است. اما این موضوع هیچوقت بهطور قطعی ثابت نکرد که هواپیمای نجات همان هواپیما بوده است.
ممکن است هواپیماهای پرواز ۱۹ به دلیل اشتباه در مسیریابی، سوخت تمام کرده و در اقیانوس سقوط کرده باشند؛ و هواپیمای نجات هم احتمالاً به دلیل حادثهای جداگانه از بین رفته باشد.اما یک چیز واقعاً ذهن آدم را درگیر میکنه چرا با وجود عملیات جستوجوی گسترده، تقریباً هیچ اثری از پرواز ۱۹ پیدا نشد؟
بخش سوم هواپیمای نجات
بعد از اینکه ارتباط با پنج هواپیمای پرواز ۱۹ قطع شد، عملیات جستوجو آغاز شد. یکی از هواپیماهایی که برای پیدا کردن آنها اعزام شد، PBM Mariner بود؛ یک هواپیمای بزرگ دریایی که بهعنوان هواپیمای نجات استفاده میشد.این هواپیما ۱۳ نفر خدمه داشت.هواپیمای نجات از پایگاه بلند شد و با یک کشتی نجات در ارتباط بود. اما حدود ۲۰ دقیقه بعد از برخاستن، ارتباط رادیویی با آن هم قطع شد.حالا ناگهان وضعیت اینطور شده بود: پنج هواپیمای نظامی ناپدید شده بودند؛یک هواپیمای نجات هم ناپدید شده بود؛ در مجموع، ۲۷ نفر بیخبر شده بودند. اما ماجرا عجیبتر شد.یک کشتی در همان حوالی گزارش داد که یک انفجار در آسمان دیده و لکهای از سوخت روی آب مشاهده کرده است. به همین دلیل، یکی از فرضیهها این است که هواپیمای نجات دچار انفجار شده باشد.
چرا؟ چون هواپیمای PBM Mariner بهخاطر طراحیاش، در گذشته لقب «مخزن گاز پرنده» گرفته بود؛ یعنی اگر بخار سوخت در فضای داخلی هواپیما جمع میشد، احتمال آتشسوزی یا انفجار وجود داشت.
پس شاید این هواپیما اصلاً به دلیل یک نیروی ناشناخته ناپدید نشده باشد؛ شاید در اثر یک حادثهی فنی منفجر شده باشد.
اما دربارهی پرواز ۱۹ هنوز یک سؤال باقی میماند:اگر هواپیماها در اقیانوس سقوط کرده بودند، چرا لاشهی آنها پیدا نشد؟
اینجا باید بریم سراغ یکی از مهمترین نکات پرونده: وسعت اقیانوس، شرایط جوی، عمق آب و اینکه اصلاً پیدا نکردن لاشه بهتنهایی چقدر عجیب است.