بخش اول مثلث برمودا دقیقاً کجاست؟ «مثلث برمودا» اسمیه که به منطقه‌ای فرضی در بخش غربی اقیانوس اطلس شمالی دادن. معمولاً سه نقطه را به‌عنوان رأس‌های این مثلث در نظر می‌گیرند: جزیره‌ی برمودا در شمال میامی در فلوریدا، در غرب پورتوریکو در جنوب شرقی البته نکته‌ی جالب این است که مرزهای دقیق و رسمی‌ای برای مثلث برمودا وجود نداره. یعنی روی نقشه‌های رسمی، منطقه‌ای با عنوان «مثلث برمودا» مشخص نشده.این اسم بیشتر یک نام معروف‌و رسانه‌ای شده اس اما چرا این منطقه این‌قدر معروف شد؟ از قرن بیستم، داستان‌هایی درباره‌ی ناپدیدشدن کشتی‌ها و هواپیماها در این محدوده منتشر شد. بعضی از این اتفاقات واقعاً رخ داده بودند، اما با گذشت زمان، داستان‌ها در روزنامه‌ها، مجلات و کتاب‌ها با جزئیات عجیب‌تری روایت شدند. کم‌کم تصویری شکل گرفت از منطقه‌ای که در آن: هواپیماها بی‌ردپا ناپدید می‌شدن؛کشتی‌ها بدون هیچ اثری گم می‌شدن؛ قطب‌نماها از کار می‌افتن؛ ارتباطات قطع می‌شه؛ و گاهی هیچ اثری از خدمه و مسافران پیدا نمیشد.و این‌طور شد که یک منطقه‌ی معمولی از اقیانوس، تبدیل شد به یکی از بزرگ‌ترین رازهای جهان.اما داستان واقعی وقتی عجیب‌تر می‌شود که بدانیم یکی از مشهورترین پرونده‌های مثلث برمودا، سال‌ها قبل از معروف‌شدن خودِ این نام اتفاق افتاد.پنج هواپیمای نظامی، برای یک پرواز آموزشی، و ناپدید شدن

بخش دوم پرونده‌ی پرواز نوزده ۵ دسامبر ۱۹۴۵، پایگاه هوایی فورت لادردیل در فلوریدا.پنج هواپیمای نظامی آمریکایی، معروف به پرواز ۱۹، برای یک پرواز آموزشی معمولی از پایگاه خارج شدند. هواپیماها از نوع TBM Avenger بودند و در مجموع ۱۴ نفر داخل آن‌ها حضور داشتند.قرار بود این فقط یک تمرین عادی باشد؛ مسیری مشخص، چند مانور، و بعد بازگشت به پایگاه.اما بعد از مدتی، خلبان‌ها گزارش دادند که در پیدا کردن مسیر مشکل دارند. یکی از خلبانان گفت که به نظر می‌رسد قطب‌نماها درست کار نمی‌کنند و آن‌ها نمی‌دانند دقیقاً کجا هستند.ارتباط رادیویی میان خلبان‌ها و پایگاه ادامه داشت، اما پیام‌ها کم‌کم نگران‌کننده‌تر شدند. خلبانان می‌گفتند دریا و اطرافشان را نمی‌توانند به‌درستی تشخیص دهند و به نظر می‌رسید در پیدا کردن مسیر بازگشت دچار مشکل شده‌اند.هواپیماها به‌جای اینکه به سمت خشکی برگردند، ظاهراً بیشتر به سمت اقیانوس حرکت کردند.بعد، ارتباط با آن‌ها قطع شد.پنج هواپیما ناپدید شدند. هیچ لاشه‌ای پیدا نشد. هیچ‌کدام از ۱۴ نفر هم هرگز برنگشتند.اما داستان همین‌جا تمام نشد .برای پیدا کردن آن‌ها، یک هواپیمای نجات PBM Mariner با ۱۳ نفر خدمه به منطقه فرستاده شد.و این هواپیما هم ناپدید شد.یعنی در یک روز، ۶ هواپیما و ۲۷ نفر در ارتباط با این حادثه ناپدید شدند. همین موضوع باعث شد پرونده‌ی پرواز ۱۹ به یکی از مشهورترین داستان‌های مثلث برمودا تبدیل شود.

آخرین دقایق پرواز نوزده وقتی ارتباط رادیویی با خلبان‌ها برقرار بود، یکی از خلبانان، چارلز تیلور، به نظر می‌رسید که در پیدا کردن مسیر مشکل دارد. او فکر می‌کرد شاید هواپیماها به جای نزدیک‌شدن به فلوریدا، در منطقه‌ای دیگر قرار دارند.نکته‌ی عجیب این بود که خلبان‌ها چند بار درباره‌ی جهت حرکتشان دچار سردرگمی شدند. آن‌ها به دنبال نشانه‌هایی از خشکی می‌گشتند، اما اطرافشان فقط اقیانوس بود. در یکی از پیام‌های معروف، صحبت از این بود که:«همه‌چیز عجیب به نظر می‌رسد... حتی اقیانوس هم غیرعادی به نظر می‌رسد.» البته باید حواسمان باشد که بسیاری از جزئیات مکالمات رادیویی، سال‌ها بعد به شکل‌های مختلف بازگو شده‌اند و همه‌ی نقل‌قول‌های مشهور لزوماً دقیق و قطعی نیستند.با گذشت زمان، هواپیماها سوختشان را از دست می‌دادند. هوا تاریک‌تر می‌شد و شرایط برای پیدا کردن مسیر سخت‌تر. اگر آن‌ها واقعاً در موقعیتی بودند که تصور می‌کردند، تصمیم‌هایشان می‌توانست آن‌ها را بیشتر از مسیر اصلی دور کند.و بعدارتباط رادیویی قطع شد. اما اینجاست که یک سؤال بزرگ به وجود می‌آیدچطور ممکن است پنج هواپیمای نظامی، در یک منطقه‌ی نسبتاً شناخته‌شده، بدون اینکه هیچ‌کدامشان پیدا شوند، ناپدید شوند؟و هنوز عجیب‌تر از آن: هواپیمای نجاتی که برای پیدا کردنشان فرستاده شده بود، فقط حدود نیم ساعت پس از برخاستن از صفحه‌ی رادار و ارتباطات ناپدید شد.بعداً یک کشتی گزارش داد که در همان حوالی، انفجاری در آسمان دیده و صدایی شبیه انفجار شنیده است. اما این موضوع هیچ‌وقت به‌طور قطعی ثابت نکرد که هواپیمای نجات همان هواپیما بوده است. ممکن است هواپیماهای پرواز ۱۹ به دلیل اشتباه در مسیریابی، سوخت تمام کرده و در اقیانوس سقوط کرده باشند؛ و هواپیمای نجات هم احتمالاً به دلیل حادثه‌ای جداگانه از بین رفته باشد.اما یک چیز واقعاً ذهن آدم را درگیر میکنه چرا با وجود عملیات جست‌وجوی گسترده، تقریباً هیچ اثری از پرواز ۱۹ پیدا نشد؟

بخش سوم هواپیمای نجات بعد از اینکه ارتباط با پنج هواپیمای پرواز ۱۹ قطع شد، عملیات جست‌وجو آغاز شد. یکی از هواپیماهایی که برای پیدا کردن آن‌ها اعزام شد، PBM Mariner بود؛ یک هواپیمای بزرگ دریایی که به‌عنوان هواپیمای نجات استفاده می‌شد.این هواپیما ۱۳ نفر خدمه داشت.هواپیمای نجات از پایگاه بلند شد و با یک کشتی نجات در ارتباط بود. اما حدود ۲۰ دقیقه بعد از برخاستن، ارتباط رادیویی با آن هم قطع شد.حالا ناگهان وضعیت این‌طور شده بود: پنج هواپیمای نظامی ناپدید شده بودند؛یک هواپیمای نجات هم ناپدید شده بود؛ در مجموع، ۲۷ نفر بی‌خبر شده بودند. اما ماجرا عجیب‌تر شد.یک کشتی در همان حوالی گزارش داد که یک انفجار در آسمان دیده و لکه‌ای از سوخت روی آب مشاهده کرده است. به همین دلیل، یکی از فرضیه‌ها این است که هواپیمای نجات دچار انفجار شده باشد. چرا؟ چون هواپیمای PBM Mariner به‌خاطر طراحی‌اش، در گذشته لقب «مخزن گاز پرنده» گرفته بود؛ یعنی اگر بخار سوخت در فضای داخلی هواپیما جمع می‌شد، احتمال آتش‌سوزی یا انفجار وجود داشت. پس شاید این هواپیما اصلاً به دلیل یک نیروی ناشناخته ناپدید نشده باشد؛ شاید در اثر یک حادثه‌ی فنی منفجر شده باشد. اما درباره‌ی پرواز ۱۹ هنوز یک سؤال باقی می‌ماند:اگر هواپیماها در اقیانوس سقوط کرده بودند، چرا لاشه‌ی آن‌ها پیدا نشد؟ اینجا باید بریم سراغ یکی از مهم‌ترین نکات پرونده: وسعت اقیانوس، شرایط جوی، عمق آب و اینکه اصلاً پیدا نکردن لاشه به‌تنهایی چقدر عجیب است.

کشتی‌ای که خدمه‌اش ناپدید شدند؛ Mary Celeste البته اینجا یه نکته‌ی مهم هست: کشتی Mary Celeste در مثلث برمودا ناپدید نشد؛ این کشتی در اقیانوس اطلس، نزدیک جزایر آزور پیدا شد. اما چون داستانش یکی از معروف‌ترین ماجراهای «کشتی‌های متروکه و ناپدیدشدن خدمه» است، خیلی وقت‌ها اشتباهاً در کنار افسانه‌های مثلث برمودا روایت می‌شود. در سال ۱۸۷۲، کشتی Mary Celeste پیدا شد؛ در حالی که کشتی هنوز روی آب بود، اما تمام خدمه و مسافرانش ناپدید شده بودند. کشتی ظاهراً کاملاً متروکه بود، اما چیزهایی در آن باقی مانده بود. همین موضوع ماجرا را عجیب‌تر می‌کرد: کشتی کاملاً از بین نرفته بود؛هنوز قابلیت حرکت داشت؛ اما هیچ‌کس از خدمه پیدا نشد؛و قایق نجات هم همراه کشتی نبود.پس سؤال بزرگ این بود:چرا یک گروه کامل از آدم‌ها، کشتی‌ای را که هنوز می‌توانست روی آب بماند ترک کردند؟ از آن زمان نظریه‌های مختلفی مطرح شد: طوفان ناگهانی ممکن است باعث شده باشد خدمه فکر کنند کشتی در حال غرق‌شدن است. ترس از انفجار هم یکی از نظریه‌هاست؛ چون کشتی مقداری الکل صنعتی حمل می‌کرد و شاید بخارهای آن باعث نگرانی خدمه شده باشد.یا شاید خدمه به هر دلیلی با قایق نجات از کشتی دور شده‌اند، اما بعد نتوانسته‌اند دوباره به آن برگردند.با این حال، هیچ‌کدام از این نظریه‌ها به‌طور قطعی ثابت نشده‌اند.

نظریه‌های عجیب و ماورایی! نظریه‌ی اول: موجودات فضایی یکی از معروف‌ترین نظریه‌ها اینه که شاید بیگانگان فضایی در ناپدیدشدن کشتی‌ها و هواپیماها نقش داشته باشند. طرفداران این نظریه می‌گویند شاید مثلث برمودا محل رفت‌وآمد یا حتی پایگاه موجودات فضایی باشد و بعضی از هواپیماها و کشتی‌ها توسط آن‌ها ربوده شده باشند.بعضی‌ها حتی پا را فراتر گذاشته‌اند و می‌گویند شاید این منطقه محل آزمایش فناوری‌های ناشناخته باشد؛ فناوری‌هایی که می‌توانند ارتباطات را مختل کنند یا حتی اشیا را از دید انسان پنهان کنند. اما مشکل بزرگ این نظریه این است که هیچ مدرک قابل‌اعتمادی برای وجود موجودات فضایی یا دخالت آن‌ها در این حوادث وجود ندارد. نظریه‌ی بعدی: بعضی‌ها می‌گویند شاید مثلث برمودا دروازه‌ای به بُعدی دیگر باشد.

نظریه‌ی دوم: دروازه‌ای به بُعدی دیگر؟ بعضی طرفداران نظریه‌های ماورایی معتقدند مثلث برمودا ممکن است نوعی دروازه یا شکاف میان بُعدهای مختلف باشد.طبق این نظریه، کشتی‌ها و هواپیماهایی که در این منطقه ناپدید می‌شوند، شاید واقعاً نابود نشده باشند؛ بلکه به شکلی مرموز وارد بُعدی دیگر یا مکانی خارج از دنیای ما شده‌اند.بعضی روایت‌ها حتی ادعا می‌کنند افرادی که از این منطقه عبور کرده‌اند، با اختلال در زمان مواجه شده‌اند؛ مثلاً احساس کرده‌اند زمان برایشان سریع‌تر یا کندتر گذشته است.اما خب برای این نظریه هم هیچ مدرک علمی معتبری وجود ندارد. هیچ شواهدی نشان نمی‌دهد که مثلث برمودا واقعاً یک دروازه‌ی بین‌بعدی باشد. با این حال، ایده‌ی «ناپدیدشدن بدون هیچ اثری» دقیقاً همان چیزی است که باعث شده این نظریه این‌قدر بین مردم محبوب شود.

نظریه‌ی گاز متان برخی دانشمندان احتمال داده‌اند که آزادشدن حباب‌های بزرگ گاز متان از کف اقیانوس می‌تواند چگالی آب را کاهش دهد و باعث شود یک کشتی تعادلش را از دست بدهد و غرق شود. البته این نظریه به‌طور قطعی برای حوادث مثلث برمودا ثابت نشده است. نظریه‌ی میدان‌های مغناطیسی برخی می‌گویند اختلالات مغناطیسی ممکن است باعث خطای قطب‌نماها و گم‌شدن مسیر هواپیماها و کشتی‌ها شود. اما این نظریه هم به‌تنهایی توضیح کاملی برای همه‌ی حوادث نیست. بسیاری از کارشناسان معتقدند ترکیبی از طوفان‌های شدید، جریان‌های دریایی، خطای انسانی و شرایط سخت اقیانوس می‌تواند بیشتر این اتفاقات را توضیح دهد.

تموم شد بالاخره امیدوارم لذت ببرین.

لعنتی هرکاری کردم کم بشه نشد متاسفانه😖با جزئیات بهتر بود

گپ توجهتوجه❌️ گپ خاطرات مرموز و ماورایی✅️

نمیدونم واقعا لذت میبرم که خاطرات تلخینو گوش میکنم