حالا بیا یکم مهربون تر با دلت حرف بزنیم 🦋 اگه احساساتت یهو مثل موج طوفانی میخوان ساحل وجودت رو بهم بریزن🌊 بزار بهت یاد بدم چطوری سالم تخلیه شون کنی تا همیشه حس های واقعی زندگیت رو تجربه کنی و مجبور نباشی به تظاهر... #سرکوب_هیجانی

1) هر روز یه «پنجره‌ی احساس» باز کن فقط ۱۰ دقیقه؛ نه بیشتر بشین یه گوشه‌ی آروم از خودت بپرس: «الان واقعاً چی حس می‌کنم؟»🛋☕️ نه چی باید حس کنم؟❌ نه چی منطقیه؟❌ فقط همونی که هست؟❌ حتی اگه اسمشو ندونی، بگو: «یه سنگینی مبهم اینجاست» همین کافیه ☘ چون احساس وقتی دیده میشه، آروم‌تر میشه 2) تخلیه‌ی یواشکی با نوشتن یه دفتر کوچیک داشته باش اسمشو بذار «اتاق امن»📔 هرچی تو دلت هست همونو بنویس بی‌ادبانه، نامنظم، شکسته... لازم نیست قشنگ باشه نوشتن یعنی: هیجان از مغز هیجانی میاد سمت بخش منطقی‌تر مغز و اونجا آروم‌تر میشه 🧠👀 3) گریه‌ ی آگاهانه اگه حس می‌کنی اشک پشت پلکته… نگهش ندار یه آهنگ بذار 🎧 یا یه صحنه‌ای که می‌دونی دلتو نرم می‌کنه بذار اشک بیاد عزیز دلم 🌝 گریه کردن یعنی سیستم عصبی داره خودش رو ریست می‌کنه ✨ بدنت بعدش سبک‌تر میشه، چون هورمون استرس کم میشه 4) اسم گذاشتن روی احساس وقتی میگی: «حالم بده» همه‌چی قاطی میشه ولی وقتی میگی: «دارم حس طردشدگی می‌کنم» یا «این ناامیدیه» اون هیولا کوچیک‌تر میشه چون اسم‌دار شده 😇 5) اجازه بده قوی نبودن هم طبیعی باشه بعضی وقتا سرکوب از این میاد که فکر می‌کنیم باید همیشه محکم باشیم😑 اما آدم بودن یعنی نوسان، بالا پایین داره، سخت و راحت داره دلت ربات که نیست دلته!!!❤️ #سرکوب_هیجانی #راهکار

- جمله آخر - احساساتت مثل ابرن ☁️ اگه اجازه بدی آروم بارونی بشن زمینت سبز میشه 🌿 نه برای اینکه ضعیفی برای اینکه زنده‌ای... #سرکوب_هیجانی

افسردگی بی‌صدا ست هیچ موقع‌ صدای پای اومدنش رو نمیشنوی و یهو تبدیل میشه به بلند ترین صدای توی سرت . . #افسردگی

بعد یه دعوای طولانی پیام داد : لطفا با من دعوا نکن من می‌خوام برای تو بجنگم! نه با تو :)

‌‌‌‌ سلام به روی ماهتون ..🦋 میخوام یه پیشنهاد بدم جمعه تون خوش بگذره 🤌🏻" ‌‌‌ ‌‌

- فيلم همنت 🎬 - امروز با یه چایی کوکی این فیلمو نوش جان کن ☕️ نمیتونم بگم چقدر قشنگه ... ارزش دیدن داره، زیااااد 🌿" بزودی برای دومین بار میبینمش ؛)

- من جونم رو‌ به تو میدم :) واقعی مثل همنت🫀!

مولانا: شمس، چرا هر چه بیشتر می فهمم، بیشتر احساس تنهایی می کنم؟ شمس: چون حقیقت آدم را از شلوغی بیهوده جدا می کند، همه توان ماندن در عمق را ندارند. مولانا: پس آدم دلش را به کی بسپارد؟ شمس: به کسی که سکوتت را بفهمد، نه فقط حرف هایت را. مولانا: و اگر هیچ کس نفهمید؟ شمس: آن وقت خدا کافی ست؛ بعضی دل ها را فقط آسمان می فهمد...