eitaa logo
اشعار عاشقانه مولانا حافظ سعدی کانال گیزمیز ازدواج حسن ریوندی اخبار تهران تبریز شیراز موقت
55 دنبال‌کننده
6 عکس
14 ویدیو
0 فایل
مشاهده در ایتا
دانلود
کتبت قصة شوقی و مدمعی باکی بیا که بی تو به جان آمدم ز غمناکی ایا منازل سلمی فاین سلماک عجیب واقعه‌ای و غریب انا اصطبرت قتیلا و قاتلی شاکی که را رسد که کند عیب دامن پاکت که همچو قطره که بر برگ چکد پاکی ز خاک پای تو داد آب روی لاله و چو کلک صنع رقم زد به آبی و خاکی و هات شمسة کرم مطیب زاکی دع التکاسل تغنم فقد جری مثل که زاد راهروان چستی است و چالاکی اثر نماند ز من بی شمایلت آری اری مآثر محیای من محیاک ز وصف حسن تو چگونه نطق زند که همچو صنع خدایی ورای ادراکی ‌┈┈••✾•🌷•✾••┈┈ https://eitaa.com/poemss/749 ‌┈┈••✾•🌷•✾••┈┈
سلیمی منذ حلت بالعراق الاقی من نواها ما الاقی الی رکبانکم طال اشتیاقی خرد در زنده رود انداز و می نوش به جوانان عراقی ربیع العمر فی مرعی حماکم حماک الله یا عهد التلاقی بیا ساقی بده رطل گرانم سقاک الله من کاس دهاق سماع چنگ و دست افشان ساقی می باقی بده تا مست و خوشدل به برفشانم عمر باقی درونم خون شد از نادیدن دوست الا تعسا لایام الفراق دموعی بعدکم لا تحقروها فکم بحر عمیق من سواقی دمی با نیکخواهان متفق باش غنیمت دان امور اتفاقی بساز ای مطرب خوشخوان خوشگو به شعر فارسی صوت عراقی عروسی بس خوشی ای دختر رز ولی گه گه سزاوار طلاقی مسیحای مجرد را برازد که با خورشید سازد هم وثاقی وصال دوستان روزی ما نیست بخوان غزل‌های فراقی ‌┈┈••✾•🌷•✾••┈┈ https://eitaa.com/poemss/750 ‌┈┈••✾•🌷•✾••┈┈
یا مبسما یحاکی درجا من اللالی یا رب چه درخور آمد گردش خط هلالی تا خود چه نقش بازد این صورت خیالی می ده که گر چه گشتم نامه سیاه عالم نومید کی توان بود از لطف لایزالی ساقی بیار جامی و از خلوتم برون کش تا در به در بگردم قلاش و لاابالی از چار چیز مگذر گر عاقلی و زیرک امن و شراب بی‌غش معشوق و جای خالی حافظ مکن شکایت تا می خوریم صافیست جام خاطر در دور آصف عهد قم فاسقنی رحیقا اصفی من الزلال الملک قد تباهی من جده و جده یا رب که جاودان باد این قدر و این معالی مسندفروز دولت کان شکوه و شوکت برهان ملک و ملت بونصر بوالمعالی ‌┈┈••✾•🌷•✾••┈┈ https://eitaa.com/poemss/748 ‌┈┈••✾•🌷•✾••┈┈
سلام الله ما کر اللیالی و جاوبت المثانی و المثالی و دار باللوی فوق الرمال دعاگوی غریبان جهانم و ادعو بالتواتر و التوالی به هر منزل که رو آرد خدا را نگه دارش به لطف لایزالی منال ای که در زنجیر زلفش همه جمعیت است آشفته که عمرت باد صد سال جلالی تو می‌باید که باشی ور نه سهل است زیان مایه جاهی و مالی بر آن نقاش قدرت آفرین باد که گرد مه کشد خط هلالی فحبک راحتی فی کل حین و ذکرک مونسی فی کل سویدای من تا قیامت مباد از شوق و سودای تو خالی کجا یابم وصال چون تو شاهی من بدنام رند لاابالی خدا داند که را غرض چیست و علم الله حسبی من سؤالی ‌┈┈••✾•🌷•✾••┈┈ https://eitaa.com/poemss/747 ‌┈┈••✾•🌷•✾••┈┈
بگرفت کار حسنت چون من کمالی خوش باش زان که نبود این هر دو را زوالی آید به هیچ معنی زین خوبتر مثالی شد حظ عمر گر زان که با تو ما را هرگز به عمر روزی روزی شود وصالی آن دم که با تو باشم یک سال هست روزی وان دم که بی تو باشم یک لحظه هست سالی چون من خیال رویت جانا به خواب بینم کز خواب می‌نبیند چشمم به جز خیالی شد شخص ناتوانم باریک چون هلالی حافظ مکن شکایت گر وصل دوست خواهی زین بیشتر بباید بر هجرت احتمالی ‌┈┈••✾•🌷•✾••┈┈ https://eitaa.com/poemss/746 ‌┈┈••✾•🌷•✾••┈┈
رفتم به باغ صبحدمی تا چنم آمد به گوش ناگهم آواز بلبلی و اندر چمن فکنده ز فریاد غلغلی می‌گشتم اندر آن چمن و باغ دم به دم می‌کردم اندر آن و بلبل تاملی گل حسن گشته و بلبل قرین آن را تفضلی نه و این را تبدلی چون کرد در اثر آواز عندلیب گشتم چنان که هیچ نماندم تحملی کس بی بلای خار نچیده‌ست از او حافظ مدار امید فرج از مدار چرخ دارد هزار عیب و ندارد تفضلی ‌┈┈••✾•🌷•✾••┈┈ https://eitaa.com/poemss/745 ‌┈┈••✾•🌷•✾••┈┈
اتت روائح رند الحمی و زاد غرامی فدای خاک در دوست باد جان گرامی من المبلغ عنی الی سعاد سلامی بیا به شام غریبان و آب دیده من بین به سان باده صافی در آبگینه شامی اذا تغرد عن ذی الاراک طائر خیر فلا تفرد عن روضها انین حمامی بسی نماند که روز فراق سر آید رایت من هضبات الحمی قباب خیام قدمت خیر قدوم نزلت خیر مقام بعدت منک و قد صرت ذائبا کهلال اگر چه روی چو ماهت ندیده‌ام به تمامی و ان دعیت بخلد و صرت ناقض عهد فما تطیب نفسی و ما استطاب منامی امید هست که زودت به بخت نیک ببینم تو شاد گشته به فرماندهی و من به غلامی چو سلک در خوشاب است شعر نغز تو که گاه لطف سبق می‌برد ز نظم نظامی ‌┈┈••✾•🌷•✾••┈┈ https://eitaa.com/poemss/741 ‌┈┈••✾•🌷•✾••┈┈
به کوی میکده هر سالِکی که ره دانست دری دگر زدن اندیشهٔ تَبَه دانست که سرفرازیِ عالم در این کُلَه دانست بر آستانهٔ میخانه هر که یافت رهی ز فیضِ جامِ می اسرار خانقه دانست هر آن که رازِ دو عالم ز خطِ ساغر خواند رموزِ جامِ جم از نقشِ خاکِ ره دانست ورای طاعتِ دیوانگان ز ما مطلب که مذهبِ ما عاقلی گنه دانست چرا که آن تُرک سیه، دانست ز جورِ کوکبِ طالع سحرگهان چشمم چنان گریست که ناهید دید و مه دانست حدیثِ و ساغر که می‌زند پنهان چه جایِ محتسب و شَحنه، پادشه دانست بلندمرتبه شاهی که نُه رواق سِپهر نمونه‌ای ز خَمِ طاقِ بارگه دانست ‌┈┈••✾•🌷•✾••┈┈ https://eitaa.com/poemss/740 ‌┈┈••✾•🌷•✾••┈┈
سینه مالامال درد است ای دریغا مرهمی دل ز تنهایی به جان آمد خدا را همدمی ساقیا جامی به من ده تا بیاسایم دمی زیرکی را گفتم این احوال بین خندید و گفت صعب روزی بوالعجب کاری پریشان عالمی سوختم در چاه صبر از بهر آن شمع چگل شاه ترکان فارغ است از ما کو رستمی در طریق امن و آسایش بلاست ریش باد آن که با درد تو خواهد مرهمی رهروی باید جهان سوزی نه خامی بی‌غمی آدمی در عالم خاکی نمی‌آید به دست عالمی دیگر بباید ساخت وز نو آدمی خیز تا خاطر بدان ترک سمرقندی دهیم کز نسیمش بوی جوی مولیان آید همی گریه چه سنجد پیش استغنای کاندر این دریا نماید هفت دریا شبنمی ‌┈┈••✾•🌷•✾••┈┈ https://eitaa.com/poemss/739 ‌┈┈••✾•🌷•✾••┈┈
ز که رساند نوازش قلمی کجاست پیک صبا گر همی‌کند کرمی چو شبنمی است که بر بحر می‌کشد رقمی بیا که خرقه من گر چه رهن میکده‌هاست ز مال وقف نبینی به نام من درمی حدیث چون و چرا درد سر دهد ای پیاله گیر و بیاسا ز عمر خویش دمی طبیب راه نشین درد نشناسد برو به دست کن ای مرده مسیح دمی به آن که بر در میخانه برکشم علمی بیا که وقت شناسان دو کون بفروشند به یک پیاله می صاف و صحبت صنمی دوام عیش و تنعم نه است اگر معاشر مایی بنوش نیش غمی نمی‌کنم لیک ابر رحمت دوست به کشته زار جگرتشنگان نداد نمی چرا به یک نی قندش نمی‌خرند آن کس که کرد صد شکرافشانی از نی قلمی سزای قدر تو شاها به دست نیست جز از دعای شبی و نیاز صبحدمی ‌┈┈••✾•🌷•✾••┈┈ https://eitaa.com/poemss/738 ‌┈┈••✾•🌷•✾••┈┈
احمد الله علی معدلة السلطان احمد اویس حسن ایلخانی آن که می‌زیبد اگر جان جهانش خوانی دیده نادیده به اقبال تو ایمان آورد مرحبا ای به چنین لطف خدا ارزانی ماه اگر بی تو برآید به دو نیمش بزنند دولت احمدی و معجزه سبحانی جلوه بخت تو می‌برد از شاه و گدا چشم بد دور که هم جانی و هم جانانی بخشش و کوشش خاقانی و چنگزخانی گر چه دوریم به یاد تو قدح می‌گیریم بعد منزل نبود در سفر روحانی از پارسیم غنچه عیشی نشکفت حبذا دجله بغداد و می ریحانی سر عاشق که نه خاک در معشوق بود کی خلاصش بود از محنت سرگردانی ای نسیم سحری خاک در بیار که کند از او دیده نورانی ‌┈┈••✾•🌷•✾••┈┈ https://eitaa.com/poemss/737 ‌┈┈••✾•🌷•✾••┈┈
وقت را غنیمت دان آن قدر که بتوانی حاصل از حیات ای جان این دم است تا دانی جهد کن که از دولت داد عیش بستانی باغبان چو من زین جا بگذرم حرامت باد گر به جای من سروی غیر دوست بنشانی زاهد پشیمان را ذوق باده خواهد کشت عاقلا مکن کاری کآورد پشیمانی محتسب نمی‌داند این قدر که صوفی را جنس خانگی باشد همچو لعل رمانی در پناه یک اسم است خاتم سلیمانی پند عاشقان بشنو و از در طرب بازآ کاین همه نمی‌ارزد شغل عالم فانی یوسف عزیزم رفت ای برادران رحمی کز غمش عجب بینم پیر کنعانی پیش زاهد از رندی دم مزن که نتوان گفت با طبیب نامحرم درد پنهانی می‌روی و مژگانت خون خلق می‌ریزد تیز می‌روی جانا ترسمت فرومانی دل ز ناوک چشمت گوش داشتم لیکن ابروی کماندارت می‌برد به پیشانی جمع کن به احسانی پریشان را ای شکنج گیسویت مجمع پریشانی گر تو فارغی از ما ای نگار سنگین حال خود بخواهم گفت پیش آصف ثانی ‌┈┈••✾•🌷•✾••┈┈ https://eitaa.com/poemss/736 ‌┈┈••✾•🌷•✾••┈┈