روح من برای این زمان نیست، روح من برای ان زمان هاست که دختر ها دامن های بلند و چین چینی شان رو همراه با پیراهن موردعلاقه شان می پوشیدند و بعد برای طراوت بخشیدن به خودشان ، تاج گل هارا به سر میگذاشتند و بعد آلبالو هارو بر گوش هایشان اویزان میکردند تا ملاک های زیبایی شان جور شود. روح من بران ان زمان هاست که وسایل اهنی ارزش های انسان را مشخص نمیکردند، بلکه این قلب مهربان انسان ها بود که ان هارا والایی میبخشید. روح من برای زمانی است که افراد پشت روی شان مانند سکه متفاوت نبود، وقتی در رویت حرفی میزدند در پشتت هم همینطور بود. روح من در این دنیای خاکی و بی ارزش گیر افتاده است.

راستی بیست یک و بیست پنج رو هم شروع کردم و همینطور که انتظار میرفت خیلی ازش خوشم اومده ㅋ.