انتظار نداشتم فصل دومش بخواد انقدر خوب باشه. واقعا قهرمان ضعیف کلاس اینطوریه که ما باید برای دیدن هر قسمت بمیریم و زنده بشیم.
بازیگراش هم که واقعا عالیان، نمیدونی باید قوربون صدقه کدوم بری.
حق میدم چرا سوهو تو این فصل نیست، چون با این داستان و ترکیب بازیگرا اگه بود شاهد تشنج دسته جمعی حضار بودیم.
هیچوقت به من خوشحالی نیومده. دیگه بابت هیچی از قبل خوشحال نمیشم. اصلا دیگه هیچی خوشحالم نمیکنم.
امروز انقدر اتفاقای بد افتاده که ظرفیتم پر شده. حتی با گریه هم چیزی درست نمیشه. فقط باید به این غم های بزرگ اجازه داد تا کل وجود مارو در بر بگیرن تا شاید یه روزی لبریز بشن. نمیدونم باید چه واکنشی داشته باشم. یه چیزی از درونم هعی داد میزنه ببین حال روز تو بدبخت. اشکام مثل گلوله میریزه و بهم اجازه نمیده تا جلوشو بگیرم. احساس میکنم دلم پاره پوره شده و هیچ خیاطی قادر به دوختنش نیست.