زندگی کیکه ولی غماش واگعی .

عجیب نیست ؟ یک کتاب بعد از چندبار خوانده شدن چاق‌تر می‌شود ، انگار چیزی لابه‌لای صفحات جا مانده ! چیزهایی مثل احساسات ، افکار ، صداها و ...

تنها راهِ تحملِ تاریکی‌ای که همگی‌ با هم تجربه میکنیم ، پناه بردن به دلبستگی‌های عمیق و امن است . به رابطه‌هایی که دوستشان دارید و با اتصال به آن رابطه‌ها احساس امنیت ، با ارزش بودن و دوست داشتنی بودن می‌کنید ، توجه کنید . دلبستگی ، دوست داشتن و مهرورزیدن ، تنها پناه آدم‌های بی‌پناه است. و الان کدام یک از ما احساس بی‌پناهی ندارد ؟ پناهِ هم باشیم با مهرورزیدن و زنده‌ نگه‌داشتنِ صمیمیت‌هامان ، که کسی جز خودمان نمی‌تواند این بی‌پناهی را درمان کند .

افراد تحسین‌برانگیز .

چهارشنبه عزیزم خوش اومدی .

‌ ' 🪐 '

منتظر اینم زودتر برم کلاس‌و بیام و از چهارشنبه لذت ببرم .

توی کتاب وقتی نیچه گریست نوشته بود : هیچ ، همه چیز است ! برای نیرومند شدن ، ابتدا باید ریشه‌ هایت را در هیچ فرو بری و رویا رویی با تنها ترین تنهایی‌ ها را بیاموزی .

انسان ها زمانی می‌فهمند که چه کردند و چه گفتن که دگر کار از کار می‌گذرد . . ؛

گاه یک زَبان سخت تر از شمشیر . .

‌ ' ♥️ '