🌸・:*:・🌸・:*:・🌸・:*:・🌸・:*:・
کیست که به خدا «قرض الحسنهای» دهد، (و از اموالی که خدا به او بخشیده، انفاق کند،) تا آن را برای او، چندین برابر کند؟ و خداوند است (که روزی بندگان را) محدود یا گسترده میسازد؛ (و انفاق، هرگز باعث کمبود روزی آنها نمیشود). و به سوی او باز میگردید (و پاداش خود را خواهید گرفت).
بقره 245
🌸・:*:・🌸・:*:・🌸・:*:・🌸・:*:・
@pompos
امیرالمؤمنین علی
چه بسيار کسانى که بر آن (=دنيا) تکيه کردند ناگهان آن ها را به درد و رنج افکند، و چه بسيار افرادى که به آن اطمينان کردند ولى آن ها را بر زمين کوبيد. چه افراد صاحب جاه و جلال که دنيا آن ها را حقير و کوچک ساخت، و متکبران فخرفروشى که بر خاک مذلّتشان افکند، حکومتش ناپايدار است و همواره دست به دست مى گردد، زندگى آن تيره، گوارايش ناگوار، شيرينى آن تلخ، غذاى آن مسموم، وطناب هايش کهنه و پوسيده است. زندگانش همواره در معرض مرگ اند، وتندرستانش در معرض بيمارى، حکومتش بر باد است، نيرومندانش مغلوب، صاحبان نعمتش گرفتار، و همسايگانش غارت زده اند.
نهج البلاغه خطبه 111
@pompos
❉🌼❉🌼❉🌼❉🌼
آیا مشاهده نکردی جمعی از بنی اسرائیل را بعد از موسی، که به پیامبر خود گفتند: «زمامدار (و فرماندهی) برای ما انتخاب کن! تا (زیر فرمان او) در راه خدا پیکار کنیم. پیامبر آنها گفت: «شاید اگر دستور پیکار به شما داده شود، (سرپیچی کنید، و) در راه خدا، جهاد و پیکار نکنید!» گفتند: «چگونه ممکن است در راه خدا پیکار نکنیم، در حالی که از خانهها و فرزندانمان رانده شدهایم، (و شهرهای ما به وسیله دشمن اشغال، و فرزندان ما اسیر شدهاند)؟!» اما هنگامی که دستور پیکار به آنها داده شد، جز عدّه کمی از آنان، همه سرپیچی کردند. و خداوند از ستمکاران، آگاه است.
بقره 246
❉🌼❉🌼❉🌼❉🌼
@pompos
امیرالمؤمنین علی
مگر شما در جايگاه پيشينيان خود زندگى نمى کنيد، همان ها که عمرشان از شما طولانى تر، آثارشان پابرجاتر، آرزوهايشان درازتر، نفراتشان فزون تر ولشکرهايشان انبوه تر بود؟
آن ها دنيا را پرستيدند، چه پرستيدنى! و آن را بر همه چيز مقدّم داشتند، چه مقدّم داشتنى!، اما سرانجام بدون زاد و توشه اى که آن ها را به منزلگاه (ابدى شان) برساند، و بدون مرکبى که با آن اين راه (پرخوف و خطر) را بپيمايند از آن کوچ کردند. آيا هرگز به شما خبر رسيده که دنيا فديه اى براى يکى از آن ها داده باشد تا او را (از مرگ يا سکرات آن) رهايى ببخشد؟ يا در اين مسير کمکى به آن ها کند؟ يا حدّاقل همنشين خوبى براى آنان باشد؟ (نه، هرگز کمکى به فداييان خود نکرده است) بلکه به عکس، آن ها را زير آفت هاى گوناگون پوشانيد و طوق حوادث دردناک و کوبنده را بر گردنشان افکند و با انواع سختى ها و مشکلات ذليلشان کرد، و بر صورت به خاک افکند و پايمالشان کرد، و به يارى گردش روزگار بر ضدّ آن ها برخاست.
شما با چشم خود ديديد (و در تاريخ خوانديد) که دنيا دربرابر دنياپرستان وکسانى که آن را بر همه چيز مقدّم مى داشتند و بر آن تکيه مى کردند هنگام کوچ هميشگى از آن، چهره در هم کشيد و خود را کاملاً ناآشنا جلوه داد.
آيا دنيا براى دنياپرستان زاد و توشه اى جز گرسنگى فراهم کرد؟ و جز فشار وتنگى، محلّى براى آن ها آماده ساخت؟ و جز ظلمت و تاريکى براى آن ها نورى مهيّا کرد؟ (نه، هرگز، بلکه آن ها را در گورهاى تاريک و تنگ و وحشتناک جاى داد) و آيا سرانجام جز ندامت چيزى براى آن ها به بار آورد؟ آيا چنين دنيايى را بر همه چيز مقدّم مى شمريد؟ و بر آن تکيه مى کنيد؟ و به آن حرص مى ورزيد؟! چه بد خانه اى است اين دنيا براى کسى که به آن بدگمان نباشد و در آن (آسوده خاطر زندگى کند و) خوفى نداشته باشد!!
نهج البلاغه خطبه 111
@pompos