امیرالمؤمنین علی
اى بندگان خدا! شما را به تقوا سفارش مى کنم، که هم زاد و توشه (ى سفر آخرت) است و هم پناهگاه (دربرابر عذاب الهى)، زاد و توشه اى که انسان را به مقصد مى رساند، و پناهگاهى که او را (از خطرات) رهايى مى بخشد.
دعوت کننده اى که سخنانش از همه موثرتر است به سوى آن دعوت کرده (خداوند يا پيامبر اکرم (صلي الله عليه و آله) و يا همه انبيا و اوليا) و بهترين حافظ (همه عالمان دينى و پرهيزکاران)، آن را نگهدارى و پاسدارى کرده است، اين دعوت کننده به تقوا، دعوت خويش را به گوش همگان رسانيد، و پاسدار آن، در کار خود پيروز شد.
اى بندگان خدا! (بدانيد) تقواى الهى، دوستان خدا را از ارتکاب گناهان بازداشته، و قلوبشان را قرين خوف و خشيّت ساخته، تا آن جا که شب هايشان را بيدار، و روزهايشان را گرم و سوزان کرده است، آن ها (شب زنده دارند وروزه دار)، مشقت را به جاى استراحت، و تشنگى را به جاى سيرابى پذيرفته اند، سرآمد زندگى را نزديک مى دانند، ازاين رو در انجام اعمال نيک شتاب دارند و آرزوهاى دور و دراز را دروغ مى شمرند، ازاين رو همواره پايان زندگى و مرگ را در نظر دارند.
نهج البلاغه خطبه 114
@pompos
