در کوفه، هنگامی که امیرالمؤمنین علی علیهالسلام شخصاً مشغول تقسیم بیتالمال بودند، جمعیتی از مردم، از جمله دو زن، برای دریافت سهم خود منتظر بودند.
یکی از این زنان از قبیلهای عرب و دیگری از سرزمینهای عجم (غیر عرب) بود. امیرالمؤمنین علی علیهالسلام به هر یک از این دو زن، به طور مساوی، ۲۵ درهم و یک پیمانۀ بزرگ گندم داد. زن عرب، با دیدن این برابری، با لحنی متعجب از امام پرسید: «ای امیرالمؤمنین علیهالسلام، من از تبار عرب هستم و این زن از عجم. آیا نباید تفاوتی در سهم ما باشد؟»
امیرالمومنین علی علیهالسلام با لحنی قاطعانه اما آرام پاسخ داد: «به خدا سوگند، من در این اموال عمومی که به همۀ مسلمانان تعلق دارد، هیچگونه برتری برای فرزندان اسماعیل (اعراب) نسبت به فرزندان اسحاق (غیر اعراب) قائل نیستم. همۀ مسلمانان، از هر نژاد و قومی که باشند، در برابر قانون الهی و حقوق خود یکسان هستند.»
@pompos
وقتی خبر رسید که ابن عباس (پسر عموی امام) که والی بصره بود، از بیت المال سوء استفاده کرده است، امیرالمؤمنین امام علی علیهالسلام نامهای تند به او نوشت و او را توبیخ کرد و فرمود: «به خدا سوگند، اگر به من خبر برسد که در اموال مسلمین خیانت کردهای، چنان بر تو سخت خواهم گرفت که کمبهره شوی.»
سپس امام تأکید کردند: «به خدا سوگند، اگر حسن و حسین نیز چنین میکردند از من روی خوش نمیدیدند و از آنان نیز حق را میستاندم.»
@pompos