امیرالمؤمنین علی
اى بندگان خدا! شما را به تقوا و پرهيزکارى در برابر خداوند سفارش مى کنم؛ همان خدايى که لباس هاى فاخر به شما پوشانيد و وسايل زندگى را به فراوانى در اختيارتان قرار داد (هوشيار باشيد! دنيا شما را نفريبد چراکه هرگز پايدار نيست).
اگر کسى راهى به سوى بقا و جاودانگى يا جلوگيرى از مرگ پيدا مى کرد چنين کسى به يقين سليمان بن داود (عليه السلام) بود. همان کس که خداوند حکومت جن و انس را افزون بر نبوّت و قرب پروردگار مسخّر وى ساخت؛ ولى آنگاه که آخرين روزى اش را برگرفت و مدّت زندگانى اش پايان يافت، کمان هاى فنا تيرهاى مرگ را به سوى او پرتاب کردند و دار و ديار از او خالى گشت، مسکن ها (وقصرها)ى او بى صاحب ماند و گروهى ديگر، آن را به ارث بردند. (آرى) در قرون گذشته براى شما درس هاى عبرت فراوانى است. کجا هستند «عمالقه» و فرزندان «عمالقه»؟! کجايند فرعون ها و فرزندانشان؟ و کجا هستند صاحبان شهرهاى رسّ؛ همان ها که پيامبران را کشتند و چراغ پرفروغ سنّت هاى فرستادگان خدا را خاموش کردند و سنّت هاى جباران را زنده ساختند؟ کجايند آن ها که با لشکرهاى گران به راه افتادند و هزاران نفر را شکست دادند و متوارى ساختند؛ همان ها که سپاهيان فراوان گرد آوردند و شهرهاى بسيار بنا کردند؟
نهج البلاغه خطبه 182 بخش پنجم
[ @pompos ]
امام حسین در «دعای عرفه»،
در ضمن چند صفحه فقط نعمت ها را میشمارند و از جمله «دلسوزیِ» مادر را
متذکر می شوند که؛
خداوندا !
اگر به ما علاقه مند و در حق ما رئوف نبودی،
مادر نیز چنین نمی شد.
علاقه مادر به فرزند ، نشانه ای از علاقه ی خدا به خود خلق است .
_آیت الله حائری شیرازی
[ @pompos ]
بخش ديگرى از خطبه: (آن مرد الهى) براى حفظ حکمت و دانش، زرهى بر تن کرده و حکمت را با تمام آدابش در بر گرفته، توجّه خاص به آن کرده و آن را به خوبى شناخته و يک سره به آن پرداخته است. حکمت و دانش براى او گمشده اى است که همواره در جست و جوى آن است و نيازى است که پيوسته در طلب آن است. او هنگامى که اسلام غروب کند و همچون شترى که دم بر زمين نهاده (از راه رفتن بازمانده)، و سينه به زمين چسبانده است، پنهان خواهد شد. (آرى) او باقى مانده اى از حجّت هاى خداست و خليفه و جانشينى از جانشينان پيامبران اوست.
نهج البلاغه خطبه 182 بخش ششم
[ @pompos ]