دردم دهی به فصلی، درمان کنی به وصلی
ماتم که بر چه اصلی، درد و دوایم از توست...
- حسین منزوی
و چه زیبا مولانا در اینباره میگه:
دنیا همه هیچ و اهل دنیا همه هیچ
ای هیچ، برای هیچ، بر هیچ مپیچ
دانی که از آدمی، چه ماند پس مرگ؟
عشق است و محبت است و باقی همه هیچ . .🤍
یاری آن است که زهر از قِبَلش نوش کنی
نه چو رنجی رسدت یار فراموش کنی..!