تاکه‌خفتیم همه‌بیدار‌شدند‌ ؛ تاکه‌مردیم همگی‌یار‌شدند ؛ قدرآن‌‌بدانید‌ که‌هست ؛ نه‌در‌آن‌لحظه که‌افتاد‌و‌شکست ؛

پس‌آدم‌دلش‌را‌به‌کی‌بسپارد؟ شمس به‌کسی‌که‌سکوتت‌را‌بفهمد ؛ نه‌فقط‌حرفهایت‌را . مولانا ؛

ما چون ز دری پای کشیدیم کشیدیم امید ز هر کس که بریدیم  بریدیم دل نیست کبوتر که چو برخاست نشیند از گوشهٔ بامی که پریدیم، پریدیم رم دادن صید خود از آغاز غلط بود حالا که رماندی و رمیدیم، رمیدیم - وحشی بافقی .

از اینکه جایی هستم که نمی‌تونم برم بیرون واقعا تخت فشارم‌ ..

مروم که مثلاً بخوابم .

شب بخیر .

صبح بخیر .